about
Toon menu

Hoogbegaafde jongeren verlaten vaak school zonder diploma

dinsdag 2 juni 2015
Deze blog werd geschreven door een van onze lezers. Wil je zelf ook beginnen bloggen in onze community, ga dan meteen aan de slag.

De Examencommissie wordt langzaam maar zeker een populaire optie bij onze jeugd. Duizend jongeren behalen vooralsnog een diploma via een onbekende jury, en zonder instructie. Knap werk! Maar wat is de proportie in de grote groep jongeren die vertrekken zonder diploma? In onderwijskringen worden gezichtsloos verwezen naar ‘de ongekwalificeerde uitstroom’. Twee grote groepen leerlingen springen hier in het oog: jongeren die opgroeien in een anderstalig gezin en hoogbegaafden. Het is de laatste groep die mij nauw aan het hart ligt.

Ik ben moeder van zo een kind, en zie de weg naar ‘vertrek zonder diploma’ zich vormen, als sinds de eerste dag in het eerste leerjaar. De eerste dag van de lagere school, bij onze aankomst, maakt ik een foto van mijn fiere, gelukkige kleine zoon. Hij keer ernaar uit. “Eindelijk ga ik veel leren,” zei hij. Op het einde van die eerste schooldag werd geen foto meer gemaakt. Het was hem toen al duidelijk dat het valse hoop was.

Vier jaar later, nu, heb ik een kind dat niet meer naar school wil. Intussen gewapend met rapporten van gespecialiseerde diensten die schrijven dat hij hoogbegaafd is, een schoolvoorsprong heeft en nood heeft aan extra stimulatie.

Je denkt als ouder dat het onderwijs zich wel zeker genoeg zal voelen om ermee aan de slag te gaan. Maar nee, niets daarvan. Eerst het gedrag. Dat het kind vervelend is in de klas, frustratie uit in zijn spel, omdat hij dag in dag uit, week in week uit, jaar in jaar uit niets anders doet dan wachten op leren, dat gaat er niet in. Ik schrijf hier over mijn kind, maar moge de lezer begrijpen dat ouders van hoogbegaafde kinderen allemaal dezelfde ervaring hebben met het onderwijs, Stedelijk onderwijs, G-O of Vrij, ze zijn allemaal ongeschikt voor de kinderen met het hoogste potentieel.

Een bijkomende herhalende ervaring voor ons ouders is dit: vroeg of laat komt er een leerkracht die zegt dat het kind abnormaal is, wellicht in de trend van autisme of Autisme Spectrum Stoornis.

Ouders aanvaarden dan de nood aan psychiatrische input, die de diagnose van hoogbegaafdheid alleen maar versterkt zonder bijkomende diagnose. Mensen, ik heb het hier over het Lager Onderwijs, de mensen die verantwoordelijkheid nemen voor de implementatie van het recht op onderwijs. Ze falen! Hun onderwijs trekt op niets voor kinderen zoals de onze!

De oorzaak is niet het gebrek aan expertise. Je hoeft geen Master in hoogbegaafdheid te halen of een maandloon te spenderen aan saaie studieboeken. Ga op het internet en Google zal u verwennen met een massa aan informatie. Je zal gefilmde lessen over hoogbegaafdheid bekijken, gepubliceerde artikels lezen, ervaringen vinden van ouders en veel meer. Je zal in deze zoektocht snel tot de vaststelling komen dat deze expertise trouwens niet nieuw is. Wetenschappelijke publicaties gaan terug tot in de jaren 80 en zijn op zich niet spectaculair veranderd sindsdien.  

De helft van de hoogbegaafde kinderen verlaat de school zonder diploma. Dat heeft een Nederlandse onderzoeker vorig jaar gepubliceerd.

Op den duur verliezen ze het geduld om in het systeem mee te gaan, om te wachten tot de rest begrepen heeft wat ze zelf al snapten van voor het in de klas aan bod kwam. Het resultaat is dramatisch: precies die kinderen wiens zijn gekenmerkt wordt niet alleen door hun intelligentie maar ook door o.a. creativiteit, de kinderen die geboren worden met een enorm potentieel voor de samenleving, worden gefrustreerd en gedemotiveerd door het onderwijs en kunnen in vele gevallen nooit hun potentieel ontplooien. Voor hen is het Vlaamse onderwijs geen recht maar een onrecht. Het kan en mag zo niet langer blijven duren!

Naam en adres bekend bij de redactie.

reacties

10 reacties

  • door Gormunt op dinsdag 2 juni 2015

    Helemaal akkoord met dit artikel. We zijn zelf ouders van twee hoogbegaafde kleuters (3 en 5 jaar), en zelfs op deze jonge leeftijd zien we de schoolproblemen groeien. We kennen ook veel ouders met hoogbegaafde kinderen, en hun verhalen van jarenlange schoolproblemen, ondanks veelvuldige externe begeleiding, verandering van klas, of psychologische bijstand. Zelfs voor de beste leerkracht is het heel moeilijk om tegemoet te komen aan de leergierigheid van deze kinderen. Daarnaast proberen ze continu zich in te passen in de klasgroep, door hun "vreemde" gedrag en interesses te verbergen. Momenteel gaan onze kinderen naar een goede Freinet-school. Maar zelfs hier zien we de frustraties en schoolmoeheid groeien. Het normale schoolsysteem heeft het lastig om deze kinderen op te vangen.

    Na lang zoeken, willen we kijken of het mogelijk is om in het Leuvense een school op te richten volgens het Sudbury systeem. Dit alternatieve onderwijssysteem volgt geen leerplan, maar enkel de interesses van de kinderen zelf. We moeten zelf ook nog nagaan hoe we dit kunnen verzoenen met de vereisten van de examencommissie. Er is nu al een actieve Sudbury-school in het Gentse. We zijn ervan overtuigd dat deze aanpak veel beter past bij hoogbegaafde kinderen. Als er ouders zijn die hierover meer willen weten, kunnen die altijd mailen. (gormunt@hotmail.com)

  • door Arkades op dinsdag 2 juni 2015

    En net om die reden en zovele andere heb ik de handen uit de mouwen gestoken: www.arkades.be.

  • door Ilse K op dinsdag 2 juni 2015

    Beste,

    ik herken me heel hard in het verhaal dat je vertelt. Ook wij hebben tegen een muur van onbegrip gelopen en hebben véél te vaak gehoord dat er eerst iets aan zijn gedrag moest worden gedaan alvorens ze verder konden. Vanuit dat oogpunt hebben we op eigen initiatief ons kind laten testen want er waren vermoedens van autisme. Uiteindelijk bleek hoogbegaafdheid de 'diagnose' en opnieuw werd er niet naar ons geluisterd. We moesten het gedragsprobleem van ons kind aanpakken... Toch kent ons verhaal wel een positief 'einde'. We vonden wel een school die kon inspelen op de noden van ons kind en de nodige uitdaging kon voorzien. We zagen ons kind veranderen en heel wat gedragsproblemen bleven achterwege. Als leerkracht lager onderwijs wil ik nog meegeven dat het inderdaad een 'onderschat' probleem is, dat het vaak als luxe wordt beschouwd maar ook dat het niet altijd zo slecht afloopt, dat er ook scholen zijn die investeren in hoogbegaafdheid. Het is nog een onontgonnen terrein maar ik zie alvast een positieve evolutie en hoop dat deze trend zich verder zal voortzetten.

  • door Winona op dinsdag 2 juni 2015

    Herkenbaar, helaas zo herkenbaar... gelukkig zijn we er als het goed is op tijd bij. Onze zoon is 'pas' 7 en we hebben de kans om mee te werken aan een initiatief voor een basisschool waar hoogbegaafden wel tot hun recht komen en vooral: hun grenzen tegen komen. Laat dit kleinschalige initiatief veel navolging krijgen en zorgen dat de uitstroom van hoogbegaafden zonder diploma drastisch verminderd!

  • door Ronald Van Beneden op dinsdag 2 juni 2015

    Eenheidsworst is troef en kastjesdenken verboden in onderwijs. Er moest eens onrecht aan de minder begaafden gedaan worden. Als men al terug durft te kijken in de geschiedenis ziet men welke geniale koppen zijn ontstaan toen gemotiveerde leerlingen, opgemerkt door de leraar gestimuleerd werden. Onder het mom van iedereen moet mee van zwakbegaafden en gehandicapten vergeet men het psychisch lijden van hoogbegaafden. Meestal wordt het pas opgemerkt als dezen de boel op stelten zetten en ofwel uitgesloten worden of vroegtijdig het circus verlaten.

    • door riannevdven op woensdag 3 juni 2015

      U verwijst naar een Nederlands onderzoek waaruit blijkt dat de helft van de hoogbegaafde jongeren school verlaat zonder diploma. Kunt u mij meer informatie over dit onderzoek en de onderzoeker geven? Ik ben daarin zeer geïnteresseerd.

  • door Edwin Hermans op donderdag 4 juni 2015

    Vreemd dat dit artikel geschreven is door "Naam en adres bekend bij de redactie". Waarom zo geheimzinnig?

  • door Alysa op donderdag 4 juni 2015

    Hoogbegaafdheid, wat is dat eigenlijk, ben je dan als - tienjarige, bv. veel intelligenter dan je leeftijdsgenootjes en dat voor zowel taal als aardrijkskunde en rekenen, bv.?

  • door Irana op zondag 7 juni 2015

    Zo herkenbaar... Het idee bij het naar school mogen...Nu ga ik veel leren.... Ondanks rapporten etc. Bleef school er bij dat ze het niet zagen en ik zag mijn kind steeds ongelukkiger worden. Van een kind dat open stond voor de hele weleen en werkelijk alles interessant vond naar een kind dat nergens meer interesse voor toonde. Uiteindelijk begon ze wind groep zes ook nog de pispaal van de klas te worden, ik moest haar gewoon uit die omgeving trekken. Motiveren om te leren en dat behouden is zo belangrijk! En deze kinderen hebben een geweldige intrinsieke motivatie, het schijnt erg moeilijk te zijn voor scholen om die te koesteren. De overstap naar Montessori onderwijs half groep zeven heeft mijn dochter haar leermotivatie terug gegeven. Ze zit nu op een school (Orion lyceum) waar ze ook anders leren, (projectmatig) waardoor dit soort leerlingen het wel redden.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties