Advertentie

dinsdag 17 augustus 2010

NMBS: niet de markt maar de reiziger eerst aub

Wie aan het loket of via de telefoon een internationaal treinticket koopt, betaalt vanaf 23 augustus 7 euro extra. De NMBS noemt dat een ‘persoonlijke assistentietoelage’. Veel meer uitleg krijgen we niet, behalve dan dat de NMBS de regels van de ‘vrije’ markt moet volgen. Ik ben van mening dat deze toeslag gewoonweg onaanvaardbaar, asociaal, onrechtvaardig en zelf discriminerend is.
DeWereldMorgen.be -
DeWereldMorgen.be -

Gisterenavond zat ik te dineren samen met een koppel, beiden rond de zestig. Zij reist regelmatig naar Duitsland, waar ze jarenlang hebben gewoond. Hij komt af en toe in Nederland. Beide hebben geen benul van computers, laat staan van het internet. Toen ik over de zeven euro toeslag van NMBS vertelde, was hun eerste reactie: je maakt een grapje. Tijdens het nieuws van zeven konden ze het zelf zien. Jochem Goovaerts van NMBS gaf uitleg. Goovaerts beweert dat NMBS ‘de markt volgt’ en dat ‘de dossierkosten te hoog zijn’. Anderzijds rept hij met geen woord over de mogelijk negatieve gevolgen van deze maatregel.

Er rijzen heel wat vragen bij deze beslissing van de NMBS. Ten eerste, als men tot nu toe de markt kon volgen, wat is dan opeens zo drastisch veranderd? Ten tweede, heeft men rekening gehouden met het feit dat niet iedereen de mogelijkheid en evenveel kansen heeft om die zeven euro toeslag te vermijden? Of is dit dan geen issue voor de ‘klantvriendelijke’ NMBS? Ten derde, ziet men niet in dat deze maatregel nefast voor de tewerkstelling is, zeker op lange termijn? Hoe verwacht NMBS dat hun werknemers dit op maandag 23 augustus aan de klanten zullen uitleggen? Voor sommige mensen kan die zeven euro een stevige verhoging van de ticketprijs betekenen. Neem bijvoorbeeld iemand die van Antwerpen naar Nederland gaat.

Ik geloof dat deze maatregel niet veel te maken heeft met ‘hoge dossierkosten’, maar eerder een manier is om geld in het laatje te brengen, zeker nu dat tekorten van de NMBS steeds groter worden en de regering besloten heeft om te besparen. Die tekorten moet NMBS op een ander manier zien op te vullen en niet door de rekening meteen aan de klant te presenteren. Een voorstel is om bijvoorbeeld al die slordigheid en inefficientie bij de NMBS daadwerkelijk aan te pakken. Bovendien, de staat wist al te goed dat door minder geld vrij te maken voor de NMBS, die laatste tot dergelijke maatregelen zou overgaan. Laat dit dan ook een pleidooi zijn tegen dergelijke besparingen. Essentiële basisdiensten zoals het openbaar vervoer moeten gesteund worden door de overheid en niet aan de ‘vrije’ markt overgelaten worden. Er is niet veel analyse en inzicht nodig om te concluderen dat de markt alles behalve rechtvaardig is. Kortom, men moet dergelijke onrechtvaardige maatregelen niet proberen te rechtvaardigen onder het mom van de werking van de markt.

Laat dit een oproep zijn aan alle burgers die getroffen worden door deze maatregel om hun beklag bij de NMBS bekend te maken. Andere burgers kunnen ook solidariteit tonen door acties te ondersteunen die NMBS van gedacht zou doen veranderen. Het wordt hoog tijd dat NMBS de relatie met de gebruikers van haar diensten herstelt. Dit kan door zij die voor de NMBS kiezen degelijk te behandelen en niet de markt voor de burger te stellen.

Tags:

Vond u deze bijdrage de moeite waard? Geef ons dan uw fair share.

Klik hier om DeWereldMorgen.be te steunen via overschrijving.

Reageer (Spelregels)

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Reacties

Euh, is de NMBS geen 100%

Euh, is de NMBS geen 100% staatsbedrijf of mis ik hier iets?

@Kurt ja dat dacht ik ook

@Kurt ja dat dacht ik ook

inefficiënte NMBS

De NMBS moet dringend eens dooreengeschud worden. Ik heb uit goede bron vernomen dat de situatie niet is verbeterd sinds de NMBS werd opgesplitst in drie delen. De NMBS was en is een logge mastodont.

Aan de andere kant ben ik tegen privatisering van het treinvervoer. Help!

Zonder privatisering is er

Zonder privatisering is er geen enkele incentive om de gepolitiseerde en kostenrovende structuur van de NMBS op te kuisen, vrees ik.

"Er is niet veel analyse en

"Er is niet veel analyse en inzicht nodig om te concluderen dat de markt alles behalve rechtvaardig is."

Correct. Mensen met veel inzicht concluderen na een grondige analyse meestal het tegenovergestelde.

Soit, ik vind het redelijk ongelooflijk hoe de auteur van dit artikel erin slaagt om een beslissing van een overheidsbedrijf te bespreken en te eindigen bij wat dooddoeners over de vrije markt.

@ Karel: ik heb met veel

@ Karel: ik heb met veel inzicht na een grondige analyse tot de conclusie gekomen, dat de theorie met betrekking tot privatisering en vrije markt, en de daaruit komende gevolgen in de praktijk dikwijls lijnrecht tegenover elkaar staan. Sommige dingen in onze maatschappij zoals openbaar vervoer, onderwijs en de gezondheidszorg worden beter niet helemaal geprivatiseerd, een CORRECTE politieke controle over deze sectoren is nog steeds aan te raden.

NS vraagt 0,50 euro per ticket

klopt dat de nmbs met het aanrekenen van een bedrag voor de kassahandeling europa navolgt.

wat niet verteld wordt is dat je aan de Nederlandse kassa 0,50 euro betaald voor de kassahandeling

en ook dat de automatische ticketautomaten in NL àlle bestemmingen toelaten, OOK buitenlandse bestemmingen.

Bovendien staan er in bijvoorbeeld Rotterdam CS wel minumum 30 van die ticketautomaten verspreid staan - dat is contrast met de armzalige 3 (drie!) automaten in Brussel Noord die bovendien om de haverklap buiten werking zijn.

Staatsbedrijf en marktbeleid

Het lijkt inderdaad paradoxaal dat een staatsbedrijf de belangen van de reizigers niet prioritair stelt. MAAR:
1) het dagelijks bestuur van de NMBS is niet in handen van een minister (of ministers), maar van een CEO die zowat dezelfde bevoegdheden heeft als in een privébedrijf. Vergelijk met Belgacom.
2) sedert decennia wordt geëist door de privé sectoren, werkgevers, llberale ideologen en economisten, dat overheidsbedrijven moeten gerund worden zoals een commerciële onderneming. Ze moeten zelfbedruipend worden, dwz geen belastingsgeld meer ontvangen. Ook de Europese regels vereisen dat. Eén aspekt van dit commercieel beheer van een "staatsbedrijf" is dat er nu op onze rails ook private goederentreinen rijden. Die moeten door Infrabel ingepast worden in de rijschema's van de NMBS treinen. 3) zoals terecht al opgemerkt: de regering gaat besparen, dwz minder uitgeven aan o m vervoer. Wie vraagt dat? Er zijn ideologen, meerder politieke partijen (NVA op kop), maar ook de OESO, het IMF, de EC. Voor al deze experten in bedrijfsbeheer spelen de reizigers een kleine rol. Indien ze die 7 euro teveel vinden kunnen ze nog altijd het vliegtuig of hun eigen wagen nemen, toch?

Beste Frank, Het lijkt me

Beste Frank,

Het lijkt me inderdaad heel paradoxaal om vrije markt principes te koppelen aan een staatsmonopolie. Ik zie de vergelijking met Belgacom ook niet want dit bedrijf opereert in een vrije markt.

Wat ik eigenlijk lees in je commentaar, en verbeter me indien ik verkeerd ben, is dat de NMBS gerust inefficiënt en belastingverspillend mag zijn, zolang het maar lage prijzen aanbiedt. Wel beste Frank, ik wil je droombeeld niet doorprikken maar het is wel degelijk de grote groep belastingbetalers (zowel zeer als minder-vermogend) die hiervoor opdraaien. Het is een cliché maar gratis bestaat niet. Een staatsmonopolie zonder bindende regels is dan ook de meest asociale manier van denken.

NMBS moet niet break even

NMBS moet niet break even draaien maar winst maken. De staat zoekt inkomsten om de begroting rond te krijgen en de NMBS heeft de voorbije jaren heel veel overheidsgeld gekregen. Die aandeelhouder wil nu langs de kassa passeren. En onze vorm van reizigersvervoer is niet geschikt om snel veel geld op te leveren. Daarom zie je dat de prioriteit van NMBS de laatste tijd (nog verder) weg verschuift van reizigersvervoer naar meer en sneller rendabele activiteiten zoals immobiliën, verhuur van infrastructuur en reclameruimte etc. Stations worden verbouwd tot hotels annex shopping centra annex verkoopruimtes annex kantoorcomplexen annex evenementenpleinen, met als doel omzet genereren. De reiziger is daarbij geen klant meer, maar een 'asset', een manier om klanten te lokken. Een verkoper die zijn waar in een station slijt, moet immers zelf niet meer op zoek naar klanten: hij krijgt ze van NMBS op een presenteerblaadje aangeboden. En met de huidige staat van het treinverkeer zijn ze vaak gedwongen om minstens een half uur ter plekke te blijven.
Daarbij komt nog dat NMBS veel geld blìjft kosten, omdat een echte sanering van de organisatie (onder meer onder politieke en syndicale druk) is uitgebleven. Het personeel, het materiaal en de structuur van NMBS zijn niet in staat om de reiziger een dienstverlening van een hedendaags niveau aan te bieden (het is niet ondenkbaar dat deze taken eerlang naar Nederlands voorbeeld aan een extern bedrijf worden uitbesteed). En naarmate NMBS verder differentieert wordt dat aanbieden van een competent en competitief reizigersvervoer ook steeds minder nodig: het is immers minder dan ooit de reiziger of het personenvervoer die centraal staan, en steeds meer het aanbieden, in stand houden en bewaken van een commerciële infrastructuur. De 'veiligheidsdienst' Securail is in feite niets meer dan een groep overtollig geworden NMBS-werknemers (van onder meer B-Cargo) die te duur is om af te danken en die dan maar met een minimale bijscholing en een uniform wordt gerecycleerd tot bewaker van de handelspanden en andere commerciële infrastructuur van NMBS. Voor persoonsbeveiliging of preventie zijn deze mensen niet geschikt. Die taak valt toe aan de spoorwegpolitie. In theorie althans, want op het terrein is de grens tussen spoorwegpolitie en Securail danig vervaagd. Dat leidt ertoe dat de politie, die onder democratische controle staat en het belang van de hele gemeenschap hoort te dienen, in de stations de waterdrager is van een groep bewakingsagenten die onder het gezag van een CEO staat en de belangen van een organisatie en zijn handelspartners verdedigt. Het democratisch deficiet dat daaruit voortvloeit, wordt geïllustreerd door de regelmatig verschijnende berichten over wantoestanden, bijvoorbeeld over de mishandeling van mensen door personeel van de spoorwegpolitie in Brussel-Zuid. Ondertussen is de dagelijkse forens zijn leven niet meer zeker als hij op de trein stapt, en met zijn vragen of opmerkingen kan hij ook al nergens terecht, omdat het - anoniem - NMBS-personeel hem systematisch naar "de ombudsman" verwijst. Buizingen had een wake up call moeten zijn, maar vakbonden, politici en NMBS slapen als rozen - of doen erg overtuigend alsof.

Advertentie