Simón Mejía, stichter van de band (foto: David Knockaert)
Cultuur, Lokaal, Antwerpen, Columbiaans -

Colombiaanse elektro met wortels in de traditie: Bomba Estéreo

BOECHOUT - Zaterdagavond al staken de experimentele Caribische beats van Systema Solar het vuur aan de lont op Sfinks. Op zondag sprong de concerttent zich warm op de psychedelische elektrocumbia van Bomba Estéreo. DeWereld- Morgen sprak na hun concert met de tevreden man achter dit beloftevol collectief.

dinsdag 2 augustus 2011 13:00

Bomba Estéreo begint als het eenmansproject van Simón Mejía in 2006. Kort daarna ontmoet hij zangeres Liliana ‘Li’ Saumet. Vanaf dan schrijven ze nummers als duo: zij de teksten, hij de muziek. Drummer Kike en gitarist Julian vervolledigen in de jaren daarop de groep. Bomba Estéreo bracht ondertussen al twee cd’s uit en werkt momenteel aan een derde. “Het is de eerste waaraan de hele groep meeschrijft”, legt Simón uit. MTV verkoos hen onlangs nog tot één van de 25 “New Bands of the World”. In eigen land was Bomba Estéreo dit jaar al te zien op Dour en volgend weekend spelen ze nog op Esperanzah.

“De basis van ons geluid is de traditionele Colombiaanse dansmuziek, cumbia”, vertelt Simón. “We willen onze folklore een nieuw jasje geven. Mij hebben vooral de beats van de cumbia altijd geïnteresseerd en de Afrikaanse wortels ervan. Ik wil die beats elektronisch vertalen.”

De pittige percussie, zwoele gitaarriffs en baslijnen, maar vooral de razendsnelle rap van de sensuele Liliana, geven hun elektronica een unieke sound. “Ik vind het interessant om te zien hoe ieder Latijns-Amerikaans land iets anders doet met cumbia. Ondertussen hoor je het genre van Mexico tot Argentinië, maar telkens met een eigen invulling,” aldus Simón.

Er broedt wat in Bogotá

Niet toevallig kreeg het geluid van Bomba Estéreo vorm in de kosmopool Bogotá. “In de hoofdstad vloeien Colombianen uit alle regio’s samen: de kusten, de Andes en de Amazone. Dat maakt Bogotá een laboratorium voor artistieke kruisbestuivingen.”

Het viertal heeft ook iets met picós: kleurrijk beschilderde sound systems, vaak op wieltjes, die sinds de jaren ’70 voor spontane feestjes zorgen op de stranden en vandaag onlosmakelijk verbonden zijn met de Colombiaanse jongerencultuur. “Onze droom is om met een picó heel Colombia rond te trekken.”

Zijn hun heftige nummers een uitlaatklep voor jongeren in een getraumatiseerde en nog steeds gewelddadige samenleving? “Colombiaanse jongeren zijn het gewapend conflict beu en de grote sociale verschillen die aan de basis ervan liggen. Daarnaast doorsnijdt de drugshandel onze samenleving. De levens van veel jonge mensen gaan verloren”, aldus Simón Mejía. 

“Persoonlijk denk ik dat legalisering de enige oplossing is om de drugsmaffia -en daarmee de financiering van het gewapend conflict- te stoppen. Wees gerust: zelf drinken we alleen maar wat biertjes (lacht). Liliana schrijft vooral over haar eigen leven, over de liefde. We roepen niet rechtstreeks op tot sociale actie of zo, wél willen we creatief en positief zijn. En uiteraard staat onze muziek niet los van wat er gebeurt in de samenleving waarin ze gemaakt is.”

take down
the paywall
steun ons nu!