Slavoj Zizek bij Occupy Wall Street
Occupy Wall Street, O15, Marchestobrussels -

Slavoj Zizek bij Occupy Wall Street

woensdag 12 oktober 2011 21:07

Slavoj Zizek kwam op bezoek bij Occupy Wall Street. Hieronder een vertaling van de toespraak die hij daar hield. Deze vertaling is  zeker voor verbetering vatbaar, maar tijd is schaars – hier een google docs versie zodat iedereen kan verbeteren, schaven, etc…

https://docs.google.com/document/d/1LYemhFMS4iAqohBbDKFTFoPDybV9CBiSCu9o9rweBYo/edit?hl=en_US

Met dank alvast aan twee anonieme reviewers voor het verwijderen van taalfouten en typo’s.

Deel 1

Tijdens de financiële crash van 2008 is er meer zuur verdiende privé-eigendom vernietigd dan wanneer wij hier wekenlang, dag en nacht de boel zouden stukslaan. Ze zeggen dat wij dromen. De echte dromers zijn zij die denken dat de dingen zoals ze nu zijn oneindig kunnen doorgaan. We worden wakker uit een droom die in een nachtmerrie is aan het veranderen. Wij vernietigen niets. Wij zij er enkel getuige van hoe het systeem zichzelf vernietigt. Wij kennen allemaal de klassieke cartoon: een mannetje komt aan een afgrond. Maar het wandelt gewoon verder. Het ontkent dat er niks meer onder zich is. Pas wanneer het mannetje naar beneden kijkt en zich dit realiseert, valt het. Dat is wat wij hier doen. We vertellen de gasten van Wall Street: hé, kijk eens naar beneden!

In april 2011 heeft de Chinese overheid alle TV’s, films en novelles verboden over een alternatieve realiteit of over tijdreizen. Dit is een goed teken voor China. Het betekent dat mensen nog steeds dromen van alternatieven, en daarom moet die droom verboden worden. Hier denken we niet in termen van verbieden. Want het systeem heeft onze capaciteit om te dromen gewoon onderdrukt. Kijk naar de films die hier de hele tijd te zien zijn. Het is gemakkelijk om je het einde van de wereld voor te stellen. Een asteroide die al het leven op de planeet vernietigd bijvoorbeeld. Maar je mag je het einde van het kapitalisme niet voorstellen. Dus wat doen wij hier? Laat me een goeie mop vertellen uit de tijd van het communisme.

Een man werd van Oost-Duitsland naar Siberië gestuurd. Hij wist dat zijn post zou gelezen worden door geheime diensten. Dus zei hij tegen zijn vrienden: laten we het volgende afspreken. Als je een brief van me krijgt die in blauwe inkt is geschreven, dan is het waar wat ik zeg. Als het in het rood is geschreven, is het vals. Na een maand krijgen zijn vrienden een eerste brief. Hij is volledig in het blauw geschreven. Hij gaat als volgt: alles is hier fantastisch. De winkels hebben eten in overvloed. De cinema draait goeie films uit het Westen. De appartementen zijn groot en luxueus. Het enige wat je hier niet kan krijgen is rode inkt.

Zo leven wij vandaag. We hebben alle vrijheden die we willen. Maar wat we mankeren is rode inkt. De taal om onze onvrijheden uit te drukken. De manier waarop we worden aangeleerd om over vrijheid, oorlog en terrorisme te praten vervalst de vrijheid. En dat is wat jullie hier doen: jullie geven ons de rode inkt!

Er is een gevaar. Wordt niet verliefd op jezelf. Het is hier leuk. Maar vergeet niet: carnaval is gemakkelijk. Wat telt, is de dag nadien. Wanneer we het normale leven hervatten. Zal er dan iets veranderd zijn? Ik wil niet dat je je deze dagen herinnert als: oh, we waren jong, was zo mooi. Onthoud dat onze boodschap is: wij hebben het recht om na te denken over alternatieven. [the rule is broken]. Wij leven niet in de beste van alle werelden. Maar er is een lange weg te gaan. Er zijn werkelijk moeilijke vragen waarmee we geconfronteerd worden. We weten goed wat we niet willen. Maar wat willen we wel? Welke sociale organisatie kan het kapitalisme vervangen? Welk nieuw soort leiders willen we?

Onthoud: het probleem is niet corruptie of gulzigheid. Het probleem is het systeem dat je verplicht mee te draaien of op te geven. Pas niet enkel op voor de vijand. Maar let ook op voor valse vrienden die nu al bezig zijn met dit proces te verdunnen. Op dezelfde manier als wanneer je koffie krijgt zonder cafeïne of bier zonder alcohol, roomijs zonder vet. Ze zullen proberen om hier een onschadelijk moreel protest van te maken. Ze denken dat. Maar de reden dat wij hier zijn is dat we genoeg hebben van de wereld waarin ze coca-cola blikjes recycleren.

Deel 2

[…]

Starbucks cappucino. Waarin 1% naar de stervende kinderen van de wereld gaat. Het is genoeg om ons een goed gevoel te geven. Nadat werk en foltering uitbesteed waren. Nadat huwelijksbureaus ons liefdesleven hebben uitbesteed.

We zien nu dat we lange tijd toegelaten hebben dat zelfs onzepolitiek uitbesteed werd. We willen het terug. Wij zijn geen communisten. Als men het systeem bedoelt dat in 1990 ingestort is, onthoud dan dat vandaag al die zogenaamde communisten de meest efficiënte en meedogenloze kapitalisten zijn. China kent vandaag een vorm van kapitalisme dat dynamischer is dan jullie Amerikaans kapitalisme, maar geen democratie nodig heeft. Als je kritiek hebt op het kapitalisme, laat je dan niet chanteren door zij die zeggen dat je tegen de democratie bent. Het huwelijk tussen democratie en kapitalisme is voorbij.

Verandering is mogelijk. Wat beschouwen wij vandaag als mogelijk? Kijk gewoon naar de media. Aan de ene kant, wanneer het over technologie of sexualiteit gaat, dan lijkt alles mogelijk. Je kan naar de maan reizen. Je kan onsterfelijk worden door biogenetica. Je mag sex hebben met dieren of wat dan ook. Maar kijk naar het domein van de samenleving en de economie. Daar wordt zo goed als alles beschouwd als onmogelijk. Je wilt de taxen voor de rijken een beetje verhogen? Onmogelijk zeggen ze, want onze competitiviteit zal erop achteruit gaan. Je wil meer geld voor de gezondheidszorg? Onmogelijk zeggen ze, want dan komen we terecht in een totalitaire staat. Er is iets mis in een wereld waarin men je laat geloven dat je onsterfelijk kan zijn, maar waarin het onmogelijk is om een beetje meer aan gezondheidszorg te spenderen. Misschien moeten we hiervan een prioriteit maken. We willen geen hogere levensstandaard. We willen een betere levensstandaard. Wij zijn alleen maar communisten in de zin dat wij zorg dragen voor het gemeengoed. Het gemeengoed van de natuur. Het gemeengoed van wat geprivatiseerd is door intellectueel eigendom. Het gemeengoed van de biogenetica. Voor het gemeengoed moeten we vechten, en alleen daarvoor.

Het communisme heeft totaal gefaald. Maar het probleem van het gemeengoed is hier. Ze zeggen dat wij geen Amerikanen zijn. Maar de conservatieve fundamentalisten die beweren de echte Amerikanen te zijn hebben mij aan iets herinnerd. Wat betekent het om Christelijk te zijn? Het is de Heilig Geest. Wat is de Heilige Geest? Dat is een egalitaire gemeenschap van gelovigen die door liefde met mekaar verbonden zijn. En die slechts hun eigen vrijheid en verantwoordelijkheid hebben om het te doen. Met geduld. Het enige waar ik bang voor ben, is dat we op een bepaalde dag gewoon naar huis gaan en dan elk jaar opnieuw bijeen zullen komen om een pintje te drinken en nostalgisch terug zullen denken aan die goeie tijd die we hier hadden. Beloof jezelf dat dit niet het geval zal zijn.

We weten dat mensen vaak naar iets verlangen, maar het niet echt willen. Wees niet bang om echt te willen naar waar je verlangt. Dankjewel!

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!