Het milieubeleid van N-VA
Milieu, Klimaat, N-VA -

Het milieubeleid van N-VA

donderdag 7 november 2013 19:57

Volgens de inleiding van hun nieuwe congresteksten wil N-VA een beleid dat oog heeft voor een duurzaam evenwicht tussen mobiliteit, betaalbare energie en milieu.  Men hoeft er het vervolg van deze teksten maar op na te lezen om snel op te merken dat hun visie getuigt van grote onwil om de ecologische crisis daadkrachtig aan te pakken.

Natuurlijk kunnen we niet rond het Calimerocomplex van deze partij, want ocharme ‘Vlaanderen neemt zijn verantwoordelijkheid op maar botst op Belgische grenzen’, aldus de tekst.  Ondertussen maken ze wel deel uit van de Vlaamse regering waar we met een minister van leefmilieu, Joke Schauvliege, zitten die Uplace ondanks negatieve adviesrapporten toch een milieuvergunning geeft, die proeven met genetisch gemanipuleerde populieren toestaat terwijl wetenschappers uit de raad duidelijk de veiligheid in vraag stellen, die de milieuconvenant afschaf, steun die steden en gemeenten goed kunnen gebruiken om klimaatmaatregelen te nemen, en die hoogstwaarschijnlijk cijfers manipuleert omtrent de bossen in Vlaanderen.[1]  Een goede leerling lijkt Vlaanderen alvast niet.  Ook moeten we volgens N-VA de klimaatdoelstellingen die België opgelegd krijgt via de Belgische raad netjes verdelen, iedereen moet inderdaad zijn deel doen maar dit zal opnieuw leiden tot met de vinger wijzen en het op de lange baan schuiven van beslissingen, net zoals de VS naar China wijst en vice versa.  Een beleid dat echt iets wil veranderen neemt zelf het heft in handen en wacht niet op de verdeling van opgelegde doelstellingen.

Vervolgens gaan we over naar de transportsector, bij de spoorwegen worden de vele vertragingen aangeklaagd, de oplossing volgens hen: een nog grotere versnippering.  Er zijn nu al grote problemen in de communicatie vanwege de opdeling en deze wil men dus nog erger maken.  Ook willen ze de spoorwegen volledig privatiseren, dat zou namelijk leiden tot een stiptere dienstverlening.  Wat ze niet vermelden is dat overal waar openbaar vervoer geprivatiseerd wordt, de prijs van tickets de hoogte in schiet, 1 van de meest gekende en vreselijke voorbeelden is Groot-Brittannië.[2]  Openbaar vervoer is de oplossing voor het vele fileleed in België en moet dan ook in de handen zijn van de overheid die een goede en betaalbare, eigenlijk zelfs gratis, dienstverlening moet garanderen.

Dan een opmerkelijk moment, zou het een positieve maatregel kunnen zijn?  Want ja, een koolstoftaks kan een goede methode zijn om de uitstoot naar beneden te halen, het werkt bijvoorbeeld in Brits Columbia, alhoewel het systeem daar zal moeten aangepast worden om verder effect te hebben.[3]  Ware het niet dat de Nieuw-Vlaamse Alliantie een eventueel rechtvaardig concept vakkundig de nek omwringt want de inkomsten willen ze integraal laten terugvloeien naar de bedrijven.  Met andere woorden: u en de bedrijven betalen, de bedrijven profiteren.  In Brits Columbia worden de inkomsten verdeeld onder particulieren en bedrijven, en zo moet het ook zijn, iedereen draagt z’n steentje bij en ook iedereen moet kunnen profiteren van de positieve gevolgen, en uiteraard is het momenteel ook noodzakelijk om deze inkomsten te investeren in groene energie.

En zo komen we bij de visie omtrent energie, men wil pas een kernuitstap in 2065, in de tussentijd moeten we een nieuwe centrale bouwen op thorium, een technologie die nog jaren verwijderd is en waarvan nog altijd niet zeker is dat deze ooit rendabel zal zijn.[4]  U hoort het goed, inzetten op een technologie die er nog niet is terwijl alle nodige technologie voor groene energie er is, en wel NU!  Tijd dat ze bij N-VA eens het Energy [R]evolution[5] rapport van Greenpeace bekijken, dit rapport toont duidelijk de weg naar een wereld met volledig hernieuwbare energie.  Het punt van een dreigende black-out bij het wegnemen van kernenergie is overigens totaal van de pot gerukt, met de juiste investeringen is het mogelijk om te voorzien in een stabiele en groene energievoorziening.  Denk maar aan de energieopslag op eilanden in de Noordzee, 1 van de weinige goede ideeën die Vande Lanotte de laatste jaren heeft gebracht.[6]                                 

Volgens de teksten is de kernuitstap een slechte zaak vanwege het slechte investeringsklimaat voor groene energie.  Het is net de twijfel die gezaaid wordt door de overheid over de kernuitstap die ervoor zorgt dat er geen investeringen komen.  Electrabel mag zijn centrales, die reeds afbetaald zijn, langer open houden en ondertussen blijven woekerwinsten halen, wie kan daar mee concurreren?  Eens er een definitieve bevestiging van de kernuitstap is zullen de investeringen automatisch volgen, in dat geval weten de leveranciers hoe de toekomst er uit ziet en dat is hernieuwbaar.  Dan komen we weer bij het kostenplaatje, onze energie is duur zo klinkt het terecht, maar ondertussen wil men wel investeren in een centrale die misschien nooit rendabel zal zijn.  En volgens de teksten is ‘de goedkoopste en meest groene kWh deze die je niet gebruikt’, iets verder lezen we dat de energie-intensieve industrie ondersteuning moet krijgen om de concurrentiekracht te behouden.  Met andere woorden: u zal dus als consument op uw verbruik moeten letten als verantwoordelijke burger, maar de industrie krijgt beloningen om veel energie te verbruiken.

Nee, deze congresteksten getuigen van weinig visie en jagen de kleine consument nog meer op de kosten terwijl de grote bedrijven van allerlei voordelen zullen kunnen genieten en naar hartelust vervuilen.  Dit alles terwijl er op vlak van uitstoot, veiligheid en transport niets in de positieve zin zal veranderen, integendeel.

Voetnoten

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!