Stop
Nieuws, Europa, Boek, Recensie, Boekrecensie, Stop, Aifric Campbell - Jakobien van der Weijden

‘Stop’ van Aifric Campbell: een vrouw gevangen in een topbaan

'Stop' (oorspronkelijke titel 'On the floor') neemt de lezer mee naar het Londen van begin jaren '90, het kloppende financiële hart van de wereld en een veeleisende werkomgeving waar nog maar weinig vrouwen te vinden zijn.

woensdag 5 september 2012 10:35

Het 28-jarige hoofdpersonage Geri Molloy is een van de weinige vrouwen op de beursvloer en ook nog eens de rising star van investeringsbank Steiner’s. Ondanks haar succes heeft ze haar privéleven niet op orde. Ze is de speelbal van haar grootste klant, haar baas en haar ex. Dat maakte haar tot een emotioneel wrak.

Financieel avontuur

Deze energieke roman lijkt in de eerste plaats te gaan over de financiële wereld. Een populair onderwerp: er wordt zelfs gesproken van een rage in de Britse literatuur, die inspeelt op onze wens om de crisis te verklaren, en om te weten te komen wat al die tonnen-verdienende topmensen precies doen, wat insiders beweegt en wat er volgens hen wel en niet deugt aan het financiële systeem.

Stop is de derde roman van Aifric Campbell. Haar tien jaar ervaring als investeringsbankier heeft ze altijd willen verwerken in een boek, zo geeft zij aan in een interview. Ze wilde de lezer in fictie kunnen onderdompelen; daarom heeft ze het boek pas jaren later uitgebracht. Het resultaat is een context-rijke roman over een vrouw die in conflict is met zichzelf, wat haar doet laveren tussen risico’s, manipulatie en excessen.

Burn-out

Geri zit tegen een burn-out aan, drinkt te veel en slaapt nauwelijks. Daarbij lukt het haar niet om over haar verbroken relatie heen te komen. Toch weet ze buitengewoon te presteren op haar werk. Ze is in de veronderstelling dat daar alles nog altijd op rolletjes loopt, althans, dat ze controle heeft.

Dat gaat tot ze zich realiseert dat ze door haar baas voor het karretje wordt gespannen. Maar ook haar grootste klant, de grillige hedgefund beheerder Felix, die onder andere vanwege haar wiskundetalent een speciale band met haar heeft opgebouwd, heeft haar volledig in zijn macht.

Geri voelt de wereld om zich heen vernauwen; ze lijkt zichzelf te verliezen. Aan het einde van het verhaal, wanneer je nauwelijks nog gelooft dat Geri zich uit haar zelfdestructie zal kunnen bevrijden, neemt ze eindelijk het heft in eigen handen.

Parallellen

Geri’s toestand staat parallel met de gespannen situatie op de beurzen van dat moment (en de latere crisesmomenten). Ook de grotere context is met zorg gekozen. De Golfoorlog kan ieder moment uitbreken. Deze oorlog, die gigantische deals mogelijk maakt, geeft het boek een ethisch laagje, juist omdat bij de personages de ethiek ver te zoeken is. Felix kan zijn vaders laatste wens inwilligen door diens onderneming niet aan de vijand te verkopen. Maar ‘winst is blind’ is zijn credo.

Stereotiepen

Misschien is het de Britse context of de gekozen schrijfstijl, maar ik vond sommige personages net niet helemaal overtuigen. Taartman, zowel zijn naam als zijn functie in het verhaal, komt geforceerd over. De heimwee-hebbende Amerikaan Al blijft stereotyp, net als Geri’s ex, Stephen.

Dit kan ook een bewuste keuze geweest zijn. Geri is tenslotte ook neergezet als stereotiep: Iers, roodharig, drinkt veel, komt uit een middenklasse gezin. In het Londense bankwereldje moet zo iemand zich continu bewijzen.

Glazen plafond

Dit is een verhaal van volwassenwording over een vrouw die moet opboksen tegen stereotiepen en noodgedwongen persoonlijke keuzes moet maken. Lukt dat wel terwijl ze zich handhaaft op een door mannen gedomineerde werkvloer? Kan ze zichzelf zijn? Hoe zit het met het glazen plafond? 

Niet voor niets is Aifric Campbell onlangs genomineerd voor de Orange Prize, een prestigieuze internationale prijs, die alleen kan worden toegekend aan vrouwelijke auteurs.

Dit boek is verkrijgbaar in onze shop.

Jakobien van der Weijden

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!