Vuurwerk.
Foto: Geertje Franssen
Opinie - Sarah Scheepers

Dat geld dat er niet was, blijkt er nu wel te zijn

vrijdag 20 maart 2020 15:42
Spread the love

Twee weken geleden, 5 maart, kwamen middenveldwerkers, openbare diensten, medewerkers uit welzijn en zorg samen op straat. Ze stonden met 8.500 mensen aan het kabinet van minister Beke om hun cruciale werk in de verf te zetten als verzorgers, hulpverleners, maatschappelijk werkers. Van “Ben ik een Beke waard?”, tot “Mag het een Beke meer zijn?”, de slogans kwamen op hetzelfde neer: zie alstublieft in hoe belangrijk ons werk is.

Wat voor een catastrofe richt de Vlaamse regering aan wanneer zij na alle voorgaande besparingen nog maar eens het mes in onze sectoren zet. De beslissing van de Vlaamse regering om vanaf 2020 vele miljoenen euro’s te besparen bij welzijn, zorg, revalidatiecentra, hulpverlening, sociaal werk, jeugdwerk, sociaal-culturele organisaties, maar ook in de cultuursector en bij de openbare diensten zullen een maatschappelijke ravage aanrichten. Diegenen die in kwetsbare omstandigheden leven, mensen in armoede, hulpbehoevenden, daklozen, senioren, mensen met een handicap, jongeren in de bijzondere jeugdzorg, mensen in de psychische hulpverlening, … zullen hieronder het zwaarst te lijden hebben. ‘Met pijn in het hart’, zo hoorden we van de Vlaamse regering, maar er was ‘nu eenmaal geen geld’. 

Dat geld dat er niet was, blijkt er nu wel te zijn. De Vlaamse minister-president herhaalde op 18 maart de woorden van de Vlaamse minister van Begroting Diependaele dat “de Vlaamse begroting best tegen een stootje kan” (sic). De Vlaamse regering wil tot 2 miljard in het rood gaan om bedrijven en horeca te beschermen tegen inkomensverlies, maar ook om mensen tegen jobverlies te beschermen of te vermijden dat gas en elektriciteit bij huishoudens afgesloten worden, omdat men de rekeningen niet kan betalen.

Vuurwerk.

Foto: Geertje Franssen

Het doet wrang aan om de Vlaamse regering sectoren als zorg, kinderopvang en onderwijs te zien bejubelen en te horen hoe die hen als de “echte helden” catalogeert, daar waar dezelfde regering juist deze sectoren massale besparingen opdringt. Het doet ons fronsen wanneer de Vlaamse regering burgers tot solidariteit aanmaant (“Vraag het geld voor uw afgelast concert niet terug”, “Wees solidair met de Cultuursector”, “Vraag het geld voor het geannuleerde sportkamp niet terug”, “Wees solidair met het Jeugdwerk”), terwijl precies deze regering met haar besparingsplannen het mes zet in deze sectoren, in de structurele solidariteit: het middenveld, de gezondheidszorg, de openbare diensten, de sociale zekerheid. Die zaken waarop we nu massaal terugvallen in tijden van crisis. Die domeinen hebben niet alleen ons applaus nodig, maar ook en bovenal structurele investeringen. 

Tot slot: vandaag maakte de Europese Centrale Bank (ECB) bekend dat ze het grote geschut bovenhaalt om de economische gevolgen van de Corona-crisis op te vangen. “De ECB is van plan om voor 750 miljard euro extra obligaties van de overheid en privésector aan te kopen. Ze zal net als onder het bestaande programma staatsobligaties, bedrijfsobligaties en bankobligaties met onderpand (covered bonds) aankopen. Bovendien zal de ECB voor het eerst ook kortlopend schuldpapier van niet-financiële ondernemingen (commercial paper) aankopen. Die uitbreiding moet de financiering van de bedrijven garanderen.” (De Tijd, 19 maart 2020, eigen onderlijning)

Wie schermt met slogans als ‘Er is geen geld’ of ‘There Is No Alternative’, wil doen uitschijnen dat besparen een noodzaak is, een (economische) wetmatigheid, terwijl het nu overduidelijk is dat het om politieke en ideologische keuzes gaat. De bevolking heeft het intussen begrepen: er is wel geld. Het gaat erom wie beslist waar het voor mag dienen. Deze crisis toont waar het echt om gaat: mensen boven economie. Laten we zodra er gezondere tijden aanbreken onze regeringen herinneren aan hun mooie woorden: solidariteit op de eerste plaats. We weten nu dat het kan. 

Creative Commons

take down
the paywall
steun ons nu!