Burgerjournalistiek, powered by DeWereldMorgen.be

Over de werkmens die zijn dagelijkse taak verricht en de olifant in de kamer

Wallahi, het kan me echt niet schelen. Wat zou het nog veranderen? Waren de dagen onder hem niet beter? Dit is het verhaal van de werkmens zoals ik het gedetailleerd uit zijn mond heb gehoord. Het is ondertussen al wel even geleden, maar Mubarak is vrijgesproken. Er hangen nog ee...

Waarom komen mensen op straat in Caïro (ittihaadiyya)

Ik snap nooit waarom mensen eigenlijk op straat komen. Dikwijls zijn ze gewoon nieuwsgierig. Dan gebeurt er iets en worden ze minder onschuldig. Die gebeurtenis beïnvloedt hen en ze nemen een duidelijk standpunt in. De dag erop staan ze terug op straat. De betogingen aan het preside...

Woensdag 5 december hebben er voor het eerst zware gevechten plaatsgevonden in Caïro tussen voor- en tegenstanders van Morsi. Beide groepen zijn slaags geraakt voor het presidentieel paleis en op het Roxyplein (Heliopolis/Caïro) en bestookten elkaar met stenen, molotovcocktails en ha...

wat de conciërge van het theater vindt (cairo)

Gisteren naar het theater geweest in Cairo. “Ze hebben me gezegd dat het hier is”, een oud stuk van kort voor de revolutie, dat opnieuw wordt opgevoerd. Aan de hand van een aantal eenvoudige scènes worden sociale problemen in de verf gezet. Als het gaat over conservatief versus prog...

Egypte, mijn land!

Zaterdag hadden de islamisten een manifestatie georganiseerd aan de universiteit van Cairo om hun steun te bewijzen voor hun president en leider Mursi. En wat ik daar zag heeft me diep geraakt. Het meest opvallende was het geluk van de mensen daar aanwezig. Ze waren trots en voelden...

Tahrir feest (?)

Gisteren was een fijne dag. De moslimbroeders hadden hun marsen afgeblazen, wat gelukkig heeft vermeden dat het tot grote gevechten kwam tussen aanhangers en tegenstanders. Er zijn wel wat kleinere gevechten geweest waarbij ook een aantal kantoren van de moslimbroeders in brand zijn...

Losse grond in Egypte

Toen ik in september 2011 in Caïro aankwam, was er één groot verschil met Beiroet, waardoor ik wist dat ik hier wilde blijven: een festival op straat. Sinds de revolutie van 25 januari 2011 werden er elke eerste zaterdag van de maand concerten en workshops georganiseerd op het Abdin...

Evelyne Coussens beschrijft hoe het 'ontvankelijke' en 'genereuze' publiek van het Theater aan Zee-festival in Oostende gebruikt is door Laila Soliman (4 augustus in De Morgen). De voorstelling waar het over gaat heet No Time For Art, een documentaire theaterserie waarvan deel 0 en d...

Geen tijd voor kunst. Een statement of een vraag? Layla Soliman laat niet veel tijd om hier over na te denken want de voorstelling begint. In wat volgt probeer ik een idee te geven van de mix van gevoelens die samengaan met een ingewikkeld fenomeen als revolutie. In plaats van voor ...

“Het volk is kwaad op hen, echt waar”. In plaats van een wantrouwige blik en de vraag wat een buitenlander op Tahrir doet, neemt hij me voor een Egyptenaar en lucht zijn hart. Ik ben net een taxi ingestapt. Het is zondagavond, nog één nachtje slapen en het zijn verkiezingen in Cairo....

Load More