LIBIE: NAVO LAAT 63 BOOTVLUCHTELINGEN STERVEN VAN HONGER EN DORST

donderdag 12 mei 2011 13:25
Spread the love

De bootvluchtelingen in nood, hebben de Eritrese priester Moses Zerai wonend in Rome gecontacteerd en deze heeft de Italiaanse kustwacht verwittigd. Daarna kwam een helikopter met flessen water en koekjes en met het geruststellende nieuws dat er hulp onderweg was. Later was er een vliegdekschip op 400 meter afstand dat 2 vliegtuigen gestuurd heeft boven de  boot in nood maar die nog steeds geen daadwerkelijke hulp bracht. De Britse krant The Guardian beweert dat het Franse vliegdekschip de Charles de Gaulle was.
Na 16 dagen dobberen, strandde de boot met 11 overlevenden terug in Libië. Daarvan zijn er nadien nog 2 overleden en uiteindelijk zijn er 63 vluchtelingen van honger en dorst gestorven. (lees hieronder het artikel van De Morgen)
De vluchtelingen organisatie van de VN heeft een onderzoek gevraagd om te weten waarom de reddingsoperatie van de NAVO uitgebleven is en de burgers niet gered werden.

Volgens de vluchtelingen organisatie van de VN zijn er sinds het begin van NAVO bombardementen op Libië al minstens 800 onschuldige burgers verdronken aan de Libische kust.
De reden voor de agressie tegen Libië was toch burgers te beschermen. Na vriendelijke en vijandelijke opstandelingen lijken er nu ook  ‘goede’ en ‘slechte’ burgers te bestaan voor de NAVO.
Heeft de NAVO deze burgers niet beschermd omdat ze vinden dat de vluchtelingenstroom een onwelkome lastpak voor “Fort Europa’ is?
Lode Vanoost, oud-volksvertegenwoordiger en ook burgerjournalist bij de wereldmorgen heeft een interview over dit onderwerp aan de Engelstalige Russische tv gegeven. (//rt.com/news/humanitarian-nato-help-vanoost)
Volgens de vluchtelingen organisatie van de VN zijn de vluchtelingen op gammele boten Afrikaanse immigranten die Libië ontvluchten voor het geweld van de bevriende  opstandelingen van de NAVO en van Gui Verhofstadt.  Ze zijn doodsbang voor de opstandelingen omdat ze, als zwarten, gezien worden als huurlingen van het leger van Gaddafi. Volgens de organisatie British Civilians for peace worden ze gevangengenomen, geslagen, verminkt en gedood ( zie video van de Engelstalige Russische TV:  //tv.com “Nato war based on lies, posted op 25 april) *1.
Bij de vluchtelingen zitten ook veel vrouwen en kinderen uit oorlogsgebieden zoals Somalië en Eritrea.  Deze mensen  verkeren in levensgevaar en hebben dus recht op internationale bescherming.
De NAVO heeft deze burgers door schuldig verzuim laten sterven in gammele boten, een duidelijke schending van het principe “verantwoordelijkheid om burgers te beschermen”.
Intussen vraagt de humanitaire coördinator van de VN Valerie Amos aan alle partijen, en dus ook aan de NAVO een gevechtspauze in te lassen om de humanitaire crisis te kunnen verzachten. Maar de NAVO blijft hier doof tegenover en zet zijn agressie tegen Libië verder.

Libië was het land met de beste levenskwaliteit in de regio, met goede sociale voorzieningen, waar de olierijkdom onder de burgers werd verdeeld. Volgens de laatste berichtgevingen in de Russische tv wordt er achter de agressie tegen Libië, een harde economische oorlog tegen China gevoerd.
De VSA en Europa voelen zich bedreigd door de groei en de sterkte van de Chinese economie op de Afrikaanse markt en willen China verdrijven van de Libische markt, zoals Frankrijk probeerde te doen in Ivoorkust.
Daarbij komt nog dat Gaddafi elke keer veeleisender werd tegenover de westerse olie maatschappijen. Nog een andere reden die wordt aangebracht is dat de Libische centrale bank voor 100% bezit van de staat is en bijna geen schulden heeft. Daardoor viel er voor de jakhalzen van het IMF en de Wereldbank, ten dienste van de machtige privé bedrijven, niet veel te rapen in Libië. De belangrijkste voorwaarde van het IMF om geld te lenen, is privatisering doorvoeren van staatseigendommen om de markt open te zetten voor de uitbuiting door de machtige westerse privé bedrijven.
Daarbij wou Gaddafi een nieuwe munt invoeren, gedekt door zijn
144 ton goud reserves, een gouden dinar als een Afrikaanse eenheidsmunt die ook gebruikt zou worden voor de verkoop van Libische olie, wat de VSA een bedreiging vonden tegenover
de dollar. *2
Europa en de VSA willen Libië op een gewelddadige manier terug brengen binnen hun  “uitbuitingsinvloedsfeer”, de staatseigendommen privatiseren en deze daarna laten uitbuiten door de machtige westerse bedrijven en dit ten nadele van de belangen van Libië en zijn volk.

*1.artikel, 3 mei 2011 van burger journalist Frank Roels “Frans-Britse aanval op Libië voorbereid sedert november 2010”
*2.artikel, 28 april 2011van burger journalist TA°JOE’S “waarom de invasie van Libië?”

Bron: De Morgen “Navo laat 61 vluchtelingen sterven van honger en dorst”
09/05/11, 09u34

Deze vluchtelingen arriveerden zaterdag in Lampedusa. Zij geraakten er zonder kleerscheuren, maar vorige maand redden zeker 800 lotgenoten het niet. © epa
61 bootvluchtelingen die op drift sloegen tussen Libië en het Italiaanse eiland Lampedusa zijn omgekomen van honger en dorst op hun boot. Ze dobberden 16 dagen rond, de Navo-macht in de Middellandse Zee wist vanaf de eerste dag van hun problemen, maar ondernam niks om hen te redden. Aan boord waren kleine kinderen en vrouwen. Het vluchtelingenagentschap van de Verenigde Naties eist een onderzoek.
Op 25 maart vertrokken 72 mensen in Tripoli met bestemming Lampedusa: 47 Ethiopische vluchtelingen, zeven Nigerianen, zeven Eritreeërs, zes Ghanezen en vijf Soedanezen. Twintig onder hen waren vrouwen, en er waren ook twee kleuters bij. De Ghanese kapitein van het schip stelde na 18 uur op zee vast dat hij brandstof verloor en de bestemming niet zou halen.

Italiaanse kustwacht: komt in orde
Met een satelliettelefoon aan boord waarschuwden de vluchtelingen hun contactpersoon in Italië: Moses Zerai, een priester in Rome die de opvang Habeshia runt. Zerai alarmeerde de Italiaanse kustwacht. Die belde even later de priester terug met de melding dat ze de boot hadden gelokaliseerd, zo’n 90 kilometer van Tripoli. De kustwacht garandeerde Zerai dat er een alarm was uitgegaan en dat “de relevante autoriteiten” op de hoogte waren gebracht.

Helikopter komt kijken
Dat leek ook te kloppen, want vrij snel dook een helikopter op. De piloten lieten flesjes water zakken en een paar pakjes koeken. Ze maakten de vluchtelingen duidelijk dat ze hun positie moesten aanhouden in afwachting van een reddingsboot. De helikopter vloog weg, maar een reddingsboot dook nooit op.

Geen enkel land betrokken bij de Navo-operaties in de Middellandse Zee heeft tot nu willen toegeven dat het een helikopter stuurde. Malta zegt dat het er voor niks tussenzit, maar de Italiaanse kustwacht bevestigt dat het de Maltezen op de hoogte bracht van het feit dat de boot zich in hun search and recue-zone bevond. De Italianen zeggen ook dat ze een algemeen alarm uitvaardigden, waarin verzocht werd om uit te kijken naar de boot met vluchtelingen en, indien gespot, een reddingspoging te ondernemen.

Stuurloos op drift
Op 27 maart was er nog steeds geen hulp opgedoken. De boot met vluchtelingen zat nu zonder brandstof en was stuurloos op drift. Eén van de elf overlevenden, een 24-jarige uit Ethiopië, vertelde aan The Guardian hoe eerst al het drinken en daarna al het eten opgeraakte. Bovendien werd het weer erg slecht.

Frans vliegdekschip
Op 29 maart leek er wel redding te komen. Een vliegdekschip naderde tot op een paar kilometer van de boot. Zo dicht dat ze de vluchtelingen onmogelijk konden missen. Het feit dat er twee vliegtuigen gestuurd werden die een poos lang boven de boot cirkelden, bevestigt dat. De vluchtelingen deden er alles aan om duidelijk te maken aan de piloten dat ze hulp nodig hadden. Maar de vliegtuigen keerden terug naar het vliegdekschip en dat voer vervolgens weg van de hulpeloze boot.

Het ging om het Franse vliegdekschip Charles de Gaulle. De Franse overheid ontkende eerst, maar geconfronteerd met bewijs dat de Charles de Gaulle wel degelijk in de buurt was, veranderde Parijs zijn reactie naar “geen commentaar”.

Urine drinken en tandpasta eten
Over de volgende tien dagen stierven 61 van de opvarenden van honger en dorst. De kinderen stierven al na twee dagen. De overlevenden vertelden reporters van The Guardian hoe ze hun eigen urine dronken en tubes tandpasta opaten.

Op 10 april strandde de boot in de buurt van Zlitan bij Misurata in Libië. De troepen van Kadhaffi staken de elf overlevers in de cel, alwaar één van hen overleed. Vier dagen later werden ze vrijgelaten. De tien overlevers wonen nu ondergedoken bij een Ethiopiër in Tripoli.

“Wilde Westen”
De UNHCR, het vluchtelingenagentschap van de VN heeft een onderzoek geëist naar waarom de vluchtelingen niet gered werden door de navo-macht die talrijk aanwezig is in de buurt. Ze wijst erop dat de internationale maritieme wetten alle schepen, ook militaire, verplichten om te helpen bij een noodoproep. “De Middellandse Zee mag niet het Wilde Westen worden”, aldus woordvoerster Laura Boldrini. “Wie weigert mensen in nood op zee te helpen mag niet ongestraft blijven.”

Naar schatting 30.000 mensen hebben de jongste maanden de oversteek gewaagd van Libië naar Italië. Vorige maand alleen al kwamen 800 van hen om, maar het werkelijke cijfer ligt waarschijnlijk veel hoger. (mvl)

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!