De veiligheid van onze kerncentrales

De veiligheid van onze kerncentrales

dinsdag 15 maart 2011 19:47

Telkens er ongelukken gebeuren in kerncentrales staat de kernlobby klaar om te verklaren dat het allemaal zo erg niet is (tot het niet meer te ontkennen valt dat het nog veel erger is) en dat zo’n ongeluk bij ons ‘nooit’ kan gebeuren. Ook nu is dat weer het geval. Ten tijde van Tsjernobil waren deze Russische centrales zo verouderd en de onze (lees Japanse, Europese en Amerikaanse) zo modern dat er bij ons nooit zo’n ongeluk zou kunnen gebeuren. Gemakkelijkheidshalve vergat men erbij te vertellen dat ook het Westen al heel wat ongelukken of bijna-rampen had gekend (Harrisburg 1979, Sellafield 1957). Ook nu wist een kernenergiespecialist van de World Nuclear Association (Ian Hore Lacey) te melden dat de Japanse kerncentrales tegen de ergst mogelijke ongelukken waren beveiligd. Tot de boel ontplofte, iets wat de Japanse regering slechts toegaf, nadat er beelden van de ontploffing waren opgedoken. De heer Lacey had het dus bij het verkeerde eind. Een lobbyist is nu eenmaal niet altijd een specialist. In België zitten we met een aantal afgeschreven kerncentrales die woekerwinsten opleveren voor ELECTRABEL. De vraag of deze veilig zijn wordt hier zelfs niet (meer) gesteld. Money First. Sommigen willen de wet op de kernuitstap ongedaan maken en wellicht zijn daar goede pro- en contra-argumenten voor. Het lijkt me wel veiliger beroep te doen op het advies van specialisten i.p.v. lobbyisten. Voor lobbyisten is er niks aan de hand. Die mensen worden ervoor betaald om dat te zeggen. Ook allerlei onderzoeken betaald door de nucleaire lobby zelf zijn ongeloofwaardig. Het zou goed zijn indien onze regering over onafhankelijk, dus niet door de nucleaire lobby betaald, onderzoek zou beschikken vooraleer een beslissing te nemen. Vraag is dan of we onze nazaten voor honderdduizend jaar en meer willen opzadelen met zwaar radioactief afval. En als we dat afval dan bvb. opslaan in de Kempense kleilagen, kan de regering dan garanderen dat daar de komende honderdduizend jaar geen tsunami, terroristische aanslag etc. zal plaats vinden? Of zijn we bereid dit risico te nemen? Of ontwerpen we een plan om binnen een aantal jaren onafhankelijk te worden van nucleaire energie (én steenkool én aardgas én olie)? Zo wil Denemarken tegen 2020 62% van zijn elektriciteit halen uit hernieuwbare energie. Keuze genoeg dus. Het is kwestie van deze te maken op basis van onafhankelijke wetenschappelijke inzichten en niet op basis van wat lobbygroepen zeggen. Maar daar knelt het schoentje. De EU zwemt in de industriële lobbygroepen. En het is bijna enkel naar hen dat wordt geluisterd. Niet te verwonderen gezien de miljardenbudgetten waarover ze beschikken.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!