De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.

De oorsprong van de wereld [voorspel]

zaterdag 14 februari 2015 00:37
Spread the love

 I

Ik
richt een monument op

voor eeuwig heet als vloeibaar
brons

in een litanie van lichaamsappen

ik bezing de wonderbaarlijke

de dierlijke liefde

daarbij begeleid door

de koebellen van de ongebreidelde passie

het klokkenspel der libidinale lingams  

tussendoor steekt de drift zijn
tong uit

in de landengte van de wellust

schrijf ik een ode aan de voordrift

in ongekuiste verzen ik

bejubel de hemelse lichamen

schrijf een loflied op de
opwinding

op een kerkorgel ik speel in alle
registers

een toccata en fuga van ledematen

een hymne aan de aardse

de paradijselijke organen

 

II

bespeel jij mij

blaas mij oeroude geluiden in

inspireer me met je liefdeszweet

je theezoete trance

ondertussen sla ik een bres

in de kuisheidsgordels der
dichters

trek het je niet aan

zuig mij af 

 

aan de regels der wellevendheid
hebben wij lak

 aan ons de bandeloosheid

aan ons de openingen

in de tuin der lusten draag ik je

en dan dreun ik je

deze al te vrijmoedige verzen op

 

III

wij willen bellen blazen

tot we er bij vallen

en uitzinnig orgel spelen

in de kieren van de tijd

(op de kalender staat een
tranendal?

scheur de dag!)

in een oksel van het universum

plooi ik je hele lichaam open

en wanneer jij klaagzangen
aanheft

luister ik ingehouden

(tot ik niet meer kan)

hoor ik

een hymne aan de wonderlijke

de dierbare organen

 

IV 

het fantasma van zijn
onbereikbare geliefde Laura

dreef naar verluidt de verzen van
Petrarca aan

dat waanbeeld werd belichaamd

in de aura van haar naam

nu spookt het beeld

die afspiegeling van haar

meervoudige lichaam zonder naam

zonder haar

door ons hoofd

Courbet had gelijk:

de oorsprong van de wereld

is enkel afbeeldbaar in  close
up

panavision van het vrouwelijk
oerorgaan

Venus die oprijst uit haar schuim

overvloeiend naar een zwanenmeer
van glinsteringen

slijmsporen van ontwakende
meisjes

met vlinders in de buik

de libidinale machine haleluja

de mens als pornografische engel

danser in het mechanische ballet
van het verlangen

in de choreografie van de
verbeelding

paradijselijke zwijnerijen

passerende kometen

langs de continuïteit van het
zijn

momentopnames van de eeuwigheid

dit wordt een tabernakel van
losbandigheid

ik bezing de wonderbaarlijke

de dierlijke liefde

 

V

Met de oorbellen der
welluidendheid

tuig ik je op onder de bolle
zeilen

van het laken ben ik de
goedgezinde wind

die je voert naar je stille
waters diepste gronden

het is het einde van de wereld
niet

maar helder doch eenvoudig verlichte
erotomanen

verluchten de hemelgewelven

aan ons de openbaringen

dit is mijn lichaam en het is

helemaal voor jou

slokkop

verslind mij

neem en eet mij

ik bedrink me aan jou

 

VI

tussendoor roken we hasjiesj
gulzig als

haremsjeiks die aan waterpijpen
lurken

ik bedien je vervolgens met
vruchten

en wijn mond aan mond

jij bedekt mij met gratie

met speeksel en slijm

wij vergeten voor even de
tienduizend dingen

in de ondiepe afgrond van de
liefdesdood

tenslotte drijf ik mijn hand in
het nauw

van je wijdopen, drijfnatte
poesje

ik overdrijf niet

ik drijf op

de golven van je gekreun

dit is de oersonate van de
openingen

 

VII

Ook als wij ons opmaken om met
tegenzin terug te keren  

naar de waanzin van de begane
grond houdt het niet op

ook op straat heerst in ons
bijzijn de tover ongebroken

en de pantheïstische Eros
soeverein

daarom ik schrijf tegen de sterren op

tegen wil en dank

en tegen beter weten in

tot de dood ons scheidt

bezing ik de wonderbaarlijke

de dierlijke liefde

 

VIII

Als ik morgen oplos

als een storm in een glas water

na veel si en la en nutteloze
tralala opga in Samsara

zend mijn vaarwel aan

de wemeling van de
gedaanteverwisselingen 

aan alles en iedereen,

van de amoebes tot de cyborgs  

dat wat wij de wereld noemen

Nu al ga ik bijna

roemloos onder ga ik

in de eeuwige stroom

van de materie en van de
geschiedenis

van de ontspoorde beschaving

zink in het moeras van de roes

op de vlucht voor de wereld zoals
iedereen

op mijn vlucht naar Egypte ik
ezel zing ik

vanuit mijn luie zetel als
wrakhout zwalpend

 over de liefde die eeuwig is

en stom als de materie

zing ik een hymne

aan de aardse

de onverklaarbare organen

dagelijkse newsletter

Unite Talks: Mohamed Barrie

This interview is one to to take your time for! 🙏 🔆 45 minutes of Mohamed Barrie!🔆 💥 Mohamed is a dedicated social worker, organizer and advocate for veganism. He shares his view on structural racism, power, exclusion and veganism. 🌏 Based on his own experiences he shines a new light on the vegan movement and on the role of racism within these movements. 〄 PS: We just started doing these interviews, so feedback is much appreciated!

Geplaatst door u:nite op Dinsdag 20 oktober 2020

take down
the paywall
steun ons nu!