Opinie - Mieke Van den Broeck

Geen gerechtigheid voor de Belgische George Floyd

De familie van George Floyd en de Black Lives Matter beweging hebben gerechtigheid gekregen. De politieagent, Derek Chauvin, werd schuldig bevonden aan moord. Voor het eerst is een blanke politieagent veroordeeld voor moord in de Verenigde Staten, waar het haast normaal is dat politieagenten zwarte burgers doden. De straffeloosheid, waarmee gewelddadige en racistische politieagenten in de Verenigde Staten hun gang konden gaan tot nu toe, wordt breed uitgesmeerd in onze kranten. Alsof het in ons land zo anders is. Waar blijft de gerechtigheid voor Moïse Lamine Bangoura, de Belgische George Floyd?

dinsdag 27 april 2021 13:01
Spread the love

Moïse Lamine Bangoura

Moïse Lamine Bangoura is dood, gedood door zeven politieagenten, die hem hebben gewurgd en minutenlang in bedwang hebben gehouden. Juist zoals Georges Floyd.

En net als de moord op Georges Floyd, werd er gefilmd. Ondraaglijke beelden waar we zeven politieagenten zien worstelen met een geboeide man en waar we de lange lijdensweg horen van een man die geen adem meer kon halen.

Het Hof van Beroep te Gent heeft echter beslist de zaak zonder gevolg te klasseren. Dit betekent dat er niet eens een proces komt. Niets. Er is geen misdrijf. Alsof er niets is gebeurd.

Volgens de rechtbank heeft de politie het strikt noodzakelijke geweld gebruikt. Nodig voor wat? Om hem te arresteren? Nee. Lamine moest niet gearresteerd worden. De agenten kwamen naar zijn huis om een deurwaarder te begeleiden. Lamine had enkel onbetaalde rekeningen. Hij werd niet gelinkt aan een misdrijf. Er was geen enkele reden om Lamine van zijn vrijheid te beroven, laat staan van zijn leven.

De politieagenten waren niet in gevaar. Ze verdedigden zich niet tegen een aanval, ze beschermden niemand. Ze hebben gewoon Lamine gedood. En de rechters zien daar geen graten in.

Geen proces en 5000 euro kosten

Niet alleen komt er geen proces, de ouders van Lamine moeten 5000 euro schadevergoeding betalen aan de politie. Een gezin dat in meer dan verdachte omstandigheden een zoon verliest, wordt gestraft louter en alleen omdat het opheldering vraagt. Dat is de staat van onze justitie, wanneer het op politiegeweld aankomt. Dit is georganiseerde straffeloosheid.

Het is die straffeloosheid, die jongeren keer op keer aanklagen in de straten van Brussel, zonder gehoord te worden. ‘Redelijke mensen’ zullen hen keer op keer aanraden te stoppen met op straat komen en een klacht in te dienen tegen het politiegeweld. .

Maar keer op keer blijkt dat de dood van een jongere, gedood door de politie, niet eens een publiek proces verdient. De minachting waarmee Justitie de slachtoffers van politiegeweld behandelt, is bijna even erg als het geweld zelf.

Mawda

De dood van de kleine Mawda, amper 2 jaar oud, door een politiekogel, veroorzaakte een schokgolf. Maar ook hier probeert men de schuld bij de ouders te leggen. Honderden militanten hebben de zaak niet aflatend in de aandacht gebracht en zorgden ervoor dat de agent toch een symbolische straf kreeg.

De agent, die geen dag in de gevangenis moet zitten, en geen cent uit eigen zak moet betalen, gaat nu in beroep. Hij eist de vrijspraak. Hij eist het herstel van zijn straffeloosheid.

Hier zou George Floyd geen proces hebben gehad en Derek Chauvin zou niet eens zijn ontslagen.

De historische uitspraak van een volksjury over de moord van Derek Chauvin op George Floyd is het resultaat van een krachtige en niet-aflatende strijd van duizenden mensen, in de Verenigde Staten en over de hele wereld. Het toont aan dat wanneer de wereld zich tegen onrecht en straffeloosheid verzamelt, gerechtigheid toch kan.

Voor de jongeren die het slachtoffer zijn van racistische politiegeweld, voor de families van Lamine, Mehdi, Mawda, Sabrina, Wassim, Ibrahima is het overduidelijk dat de Amerikaanse straffeloosheid ook hier heerst.

In het Hof van Beroep van Bergen vroeg het parket aan de advocate van de burgerlijke partij om alstublieft geen 30 man mee te brengen naar de zitting. Dit toont aan waar men met de zaak naartoe wil.

Laten we niet met 30 komen. Laten we er met 3000 staan. Het is tijd dat ook hier de straffeloosheid van de politie ten einde komt.

Mieke Van den Broeck is advocaat bij het Progress Lawyers Network 
Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!