”CTRL+ALT+DEL”  gezien door een vakbondsmilitant

”CTRL+ALT+DEL” gezien door een vakbondsmilitant

Dit werkje van J Crombez is een pleidooi voor een alternatief dat dwars staat op ons neoliberale model van vandaag. Er staan geen pasklare oplossingen maar wel bedenkingen die aanzetten tot het debat.

zondag 24 januari 2016 22:31

Zelf ben ik geen socioloog politoloog of economist. Als sociaal bewogen persoon heb ik de brochure doorgenomen en enkele bedenkingen op rij gezet:
(De p verwijst naar de pagina in de brochure)

P28 Samen sterker voor KMO’s

Er wordt gesteld dat KMO’s de drijvende krachten zijn in onze economie. Omdat multinationals moeilijk te beïnvloeden zijn op het niveau van een land is dit zeker het domein waarop de lokale regeringen vat kunnen hebben. Er wordt een coöperatieve samenwerking bepleit tussen de kleine ondernemingen onderling. Bundeling van de krachten kan zeker leiden tot een sterke onderhandelingspositie naar leveranciers toe. Er wordt gesteld dat werknemers mee kunnen nadenken over innovaties binnen hun bedrijven. Hoe dit precies moet gebeuren staat niet duidelijk omschreven. Een echte coöperatie laat werknemers participeren op voet van gelijkheid met de aandeelhouders. De aandeelhouders brengen kapitaal in, de arbeiders hun arbeid en dit op basis van evenwaardigheid.

P34 De nieuwe sociale zekerheid

In dit kader wordt de 30-urige werkweek voorgesteld. Dit als norm voor de berekening van de bijdrage aan de maatschappij tijdens zijn loopbaan. Deze arbeidstijdsverkorting laat niet alleen toe om gezin en arbeid te combineren het verplicht de werkgevers om extra aan te werven. Een dergelijke inkrimping van de werktijd kan niet met productiviteitstijging worden opgelost. De verkorting van de werktijd met een verhoging van de productiviteit verdween tot op vandaag steeds in , in de vorm van dividenden , in de zakken van de aandeelhouders.

P35

Het basisloon wordt gegarandeerd voor degenen die nog binnen het arbeidscircuit zitten maar er tijdelijk uit willen. Belangrijk is dat het basisloon gekoppeld wordt aan de arbeidsmarkt. Zo blijven onderhandelingen in de groep van 10 of per sector nog altijd een taak van het middenveld. Wanneer men een basisloon zou toekennen voor iedereen die niet werkt zou dit de onderhandelingspositie van vakbonden en ziekenfondsen drastisch beperken.Trouwens deelname aan de arbeidsmarkt is maatschappelijk belangrijk voor het individu.

P41 De overheid als partner

Hier wordt gesproken over het rendement van overheidsdiensten , dat ze efficiënt moeten werken vind ik geen probleem maar rendement vind ik een verkeerde woordkeuze. In een fabriek spreekt men van rendement bij de overheid moet het vooral juist en nauwkeurig zijn. Belastingen en kindergeld moeten niet rap maar juist berekend worden.De overheid moet niet alleen partner zijn maar zelf de belangrijkste economische hefbomen in handen houden, anders kan men niet sturen.

P54 Financieel establishment

Hier wordt terecht aangehaald dat het de verkeerden zijn die de crisis in de banksector betaalde.

P70 Bankiers

Er wordt een splitsing tussen de grootbanken en de spaarbanken gesuggereerd , dit is een goed idee want de gewone man heeft niks te zoeken bij een grootbank retail is voor hem het best. Ik mankeer echter een pleidooi voor de openbare bank , een sterke overheidsbank is immers in staat om bv voor de spaarboekjes de rente in de markt te zetten, een rente die voor de gewone man nog iets betekent (cfr ASLK)

P74Eerlijke fiscaliteit.

Een euro is een euro , er wordt gepleit voor een belasting op vermogen en arbeid en dit op een herverdelende en progressieve manier. Het woord vermogensbelasting vind ik niet terug wel inkomsten uit vermogen maar dat is praktisch gesproken, iets anders, maar toch een voorzichtige stap in de geode richting.

Tot daar mijn kleine bijdrage tot debat.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!