Poging tot etnische zuivering in Rojava
Opinie -

Poging tot etnische zuivering in Rojava

De eerste dag dat Turkije onder leiding van Erdogan de invasie startte, op 9 oktober, verslikte ik me al. Men nam op VRT gewoon Turkijes versie klakkeloos over. Zijnde: er zouden twee groepen terroristen opereren in Noord-Syrië, de YPG (Volks Beschermings- Eenheden) en Daesh. Turkije wil er een in hun woorden ‘vredescorridor’ creëren (aldus Erdogan en mét hem ook de VRT). Daarom valt Turkije nu het gebied aan dat Rojava wordt genoemd (Autonome Administratie van Noord- en Oost-Syrië). Men plaatste er op VRT en Al Jazeera een vrolijk fotootje bij van een Turkse tank die wuivend verwelkomd wordt door mensen (natuurlijk ook kinderen). Pijnlijk klassiek. Maar vooral pijnlijk. Slik.

zondag 13 oktober 2019 19:02

Gisteren een afkooksel van ‘embedded journalism’ aan Turkse zijde op de VRT. Vandaag de Turkse ambassadeur die aan het woord wordt gelaten. Jens Franssen interviewde gisteren enkele vluchtelingen van Turkse zijde. Hieronder enkele vragen voor de VRT over die beelden van gisteren (12 oktober 2019). Gisteren was nota bene een wereldwijde actiedag tegen de Turkse invasie, ook in Brussel, maar die wereldwijde acties waren blijkbaar niet het vermelden waard.

Vraagtekens

Er wordt een Syrische arabier getoond die zegt dat ‘iedereen’ tevreden zal zijn om terug te kunnen gaan naar huis, waarbij Jens Franssen verklaart dat de geïnterviewde een Syrische arabier is en dat daarom nu niet kani. Wanneer iemand ‘iedereen’ zegt, ben je altijd al wat op je hoede.

Wat met het feit dat het welgekend is dat Rojava een grote nadruk legt op de co-existentie van verschillende religieuze en etnische gemeenschappenii? Rojava is poly-etnisch en er leven Koerden, Arabieren, Assyriërs, Turkmenen, Armeniërs, Circassiërs. En dan spreek je nog niet over alle verschillende religies. Wat zeggen de mensen die nu op de vlucht zijn voor het Turkse leger (en Syrian National Army) hierover? Hoe verklaart u dat Armeense, Assyrische, Koerdische, Syrriac, … zelf-verdedingseenheden oproepen tot verzet tegen de Turkse inval?

Vervolgens wordt er een tweede persoon geïnterviewd die zegt dat “de Koerdische YPG-strijders erger zijn dan terroristen. Het zijn barbaren.”

Wat omtrent de imperialistische invasie die nu aan de gang is? Als men spreekt over ‘demografische veranderingen opleggen’, denkt u dan niet in eerste instantie aan etnische zuivering? De oorlogsmisdaden anderhalf jaar terug bij de bezetting van Afrin zijn goed gedocumenteerdiii en Afrin is nog steeds bezet. Wat omtrent de heropleving van IS en de samenwerking met extremistische salafisten in het verleden en vandaag in het Syrian National Army (SNA-vroegere FSA)?

Een algemeen punt:

Hoe wilt u een analyse geven aan een hele Vlaamse kijkende bevolking op basis van twee getuigenissen die voorstander zijn van een Turkse invasie, wetende dat de oorlog ook een oorlog is om de publieke opinieiv? Hoe hangt u op basis van twee getuigenissen, zonder enige onderbouwing van cijfers, documentatie, et cetera,… een heel beeld op? Een beeld dat nota bene volledig in het verhaal van Turkije past? Hoe kan u met alle geloofwaardigheid de Turkse ambassadeur laten opdraven om hem o.a. te laten verkondigen dat de etnische zuivering geen invasie zou moeten worden genoemd? Op dit moment zijn er mensen gearresteerd van de democratische partij HDP in Turkije om zich uit te spreken tegen de invasiev. En wel om diezelfde reden: ze gebruiken het woord ‘invasie’.

Het democratische deficit van Turkije is goed gedocumenteerd. Mensenrechtenorganisaties worden er zélf voor de rechter gedaagdvi. Journalisten, advocaten, politieke activisten, …

Gisteren werd tijdens de invasie de Koerdische politica Hevrin Khalaf samen met 9 burgers geëxecuteerd door Ahrar al-Sharqiya, een militie die voor de meerderheid bestaat uit voormalige al-Nusra leden van Deir al-Zor. Tegen die achtergrond verklaart Jens Franssen over oorlogsmisdaden, gepleegd door Turkse troepen:

“Die ene moord maakt niet veel uit in the bigger picture. Het stond in de sterren geschreven. De komende dagen en weken gaan er nog zo’n verhalen zijn, van groepen die dorpen binnenvallen en burgers en kinderen gaan afmaken.”

Meent men dit? De moord van een democratische politica en onschuldige burgers maken niet zoveel uit ‘in the bigger picture’? En ‘er volgen zeker nog zo’n verhalen’? Wat met internationaal recht? Dit zijn geen ‘verhalen’, maar burgerdoden en een massale vluchtelingenstroom in een regio waar de vrede was teruggekeerd. Waar er bij Koerdische organisaties, bewegingen, partijen ook al lang de vraag was tot dialoog en een vreedzame oplossing.

Tijdens dit schrijven is er sprake van een kamp waar 859 voormalige IS-strijders (en aanhangers en familie) uit vluchtten, die mogelijkheid werd vanochtend nog ontkend door de Turkse ambassadeurvii

Hetgeen nu gebeurd, is dat deze regio en haar bevolking naar de slachtbank wordt gebracht voor de aspiraties van een Neo-Ottomaans Heerser. De hele wereld stond erbij en keek ernaar. Diegenen die de belangrijkste landmacht waren in het verslaan van ISIS, de YPG, worden nu aangevallen door Turkije (in samenwerking met groepen  radicale salafisten)viii.

Er wordt niet op ingegaan dat er geen dreiging uitging van Rojava aan de grens met Turkije ix. Over het feit dat het FSA zich voorheen al vooral richtte tegen de Koerden en de gemeenschappen in Rojava, geen woord. Over de oorlogsmisdaden in Afrin, geen woord.

Als men spreekt van ‘demografische veranderingen’ zijn juistere termen misschien bevolkingskolonialisme en etnische zuivering. Ter herinnering: Turkije erkent de Armeense genocide niet en dat past ook binnen dat neo-ottomaanse verhaalx.

Er is een constante bij Erdogan van het niet erkennen van: gewelddadigheden, oorlogsmisdaden, genocides, fnuiken van alle democratische rechten. Onder een saus van patriotistisch nationalisme. Turkije doet aan gebiedsuitbreiding omdat de Koerdische vrijheidsbeweging een luis is in de pels van een autocratisch regime dat in crisis verkeert.

Het Turkse regime wil de 3,5 miljoen vluchtelingen die ze steeds als pasmunt gebruikten ten aanzien van de EU nu als pasmunt gebruiken om de internationale gemeenschap te laten zwijgen over de invasie. Omdat de EU faalde een oplossing te bieden voor die vluchtelingen en er een deal was met Turkije. En omdat er in de EU een rechts-populistische golf heerst. Eigenlijk voert Turkije een push-back beleid met terreinwinst. Maar dan letterlijk.

De strijd opdat Koerden erkend worden als volwaardige mensen is een strijd die al meer dan veertig jaar duurt. Als je mensen hun bestaansrecht ontkent, dan is zelfverdeding een logisch gevolg (dat ook internationaal rechterlijk erkend wordt).

Ich habe es nicht gewusst

Diegenen die menswaardigheid, vrijheid en gelijkheid hoog in het vaandel dragen moeten zich de vraag stellen hoe die woorden nog enige inhoud hebben als men het Koerdische volk terug, zoals nu, in de steek laat. “Ich habe es nicht gewusst” is, als u dit leest, geen optie. Solidariteit zonder handelen kan bezwaarlijk solidariteit worden genoemd. Verzet begint met een vraag stellen en dan die vraag aan een ander stellen. Daarom deze vragen aan de media over wanneer de Koerden wel een stem krijgen. Daarmee begint het: een stem. En dan handelen.

Er is bij de gemeenschappen in Rojava de keuze tussen vrijheid of de dood xiii. Ze maakten de keuze voor vrijheid en tegen fascisme. Ook voor u. U maakt nu dezelfde keuze, ook voor hen. Kiest u voor hun vrijheid of hun dood?

 

Het laatste woord aan een Koerdische feministe:

And so history repeats itself for the Kurds. The American forces who were the only buffer against a Turkish invasion and massacre of the YPG-YPJ and the people of Rojava are now withdrawing from the region. Erdogan, whose open backing of ISIS the entire period of the war against that terrorist organization was made public numerous times, is now geared towards a total air and land invasion in the next day or so. It does not bear repeating that the Kurds never shot a single bullet towards the Turkish border nor ever bore a threat. It does not bear repeating that Turkey has a long history of massacres and genocides against the Kurds and other minorities or that it is currently in total violation of international law occupying Afrin- where people have been kidnaped, massacred, displaced, Yezidis and Christians forced to convert to Islam and tortured daily.

How can we as Kurds articulate how we feel about this betrayal by the international community after we gave so much for your freedom and peace? how can we as Kurds bear the pain of what we know, and have known will come with this invasion? How many wars can we witness in one lifetime? how many generations must be displaced, remaining stateless, homeless, growing up in make shift camps and then punished further, labeled as terrorists for choosing the embrace of the mountains instead? How can we as Kurdish women speak of the terrors that we know our sisters will face across the Rojava border when the mutilated image of Barin is still so fresh in our collective psyche and when we are still missing so many Yezidi sisters? How can we bear, as Kurds, as humans that such injustice, such a travesty exists knowingly, openly while you give lip service about democracy and international law and human rights?

Don’t speak to me of humanity. Don’t speak to me of democracy. Don’t speak to me of solidarity. Today I believe nothing knowing that the blood of our YPG-YPJ is still fresh across the graveyards of Rojava and that it was all for you; and all in vain.

Hawzhin Azeez

 

Bronnen:

ii https://en.wikipedia.org/wiki/Rojava. Er zijn ook veel boeken, films, et cetera die dit documenteren. Het Koerdisch Utopia van Ludo de Brabander is er één van.

iv U hoeft er Twitter maar op na te gaan om te zien hoe de propaganda-oorlog ook gevoerd wordt door een leger pro-Turkse trollen.

vi Er loopt al twee jaar een proces tegen 10 mensen van Amnesty international.

ix Niettegenstaande de uitgebreide sancties van Turkije tegenover Rojava. Er zijn al heel lang veel groepen en stemmen die oproepen tot een democratische en diplomatieke oplossing, zowel binnen Turkije zelf als daarbuiten en in Rojava. Ook Abdullah Öcallan deed hier al vele malen uitdrukkelijk een oproep toe.

x Robert Fisk spreekt in De Grote Beschavingsoorlog in dit kader trouwens van de mogelijkheid om het als de eerste holocaust te benoemen, omwille van de omvang van de genocide die plaatsvond. Het is veelzeggend dat dit tot op de dag van vandaag niet erkend wordt door Turkije.

xiii Het doet me denken aan hoe de enige keuzes gesteld werden door Haïtaanse slaven in hun slavenopstand: Liberty or death. https://www.marxists.org/history/haiti/1804/liberty-or-death.htm

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!