Omgekeerde democratie

Omgekeerde democratie

De Rotterdamse CDA-wethouder Hugo de Jonge (jeugd, onderwijs en zorg) wil een discussie op gang brengen over (tijdelijke) verplichte anticonceptie voor vrouwen die niet in staat zijn tot verantwoord ouderschap. In België sprong Antwerps OCMW-voorzitter Fons Duchateau (N-VA) snel mee op de kar. Met een op gang brengen van een discussie is op zich niets mis , maar start die discussie dan wel vanuit een simpele democratische aanname: het is de burger die de politiek kiest, en (nog) niet andersom.

woensdag 5 oktober 2016 15:03

De afgelopen jaren heeft het vluchtelingendebat iets eigenaardigs; of men welkom is of niet hangt af van de situatie in het te verlaten land, maar eveneens van het gehalte aan geluk dat men zoekt. Lees: van iemand die terecht komt in onze maatschappij kunnen we best van tevoren weten of die persoon bijdrages kan leveren aan onze maatschappij. Lees: migratie hangt af van enerzijds het vermogen om te werken en anderzijds het kapitaal dat iemand bezit. De slotsom is dat de politiek parameters instelt die beslissen of iemand het waardig is om toe te treden tot onze maatschappij. Een overheid die graag haar (nieuwe) burgers zelf kiest dus. Vanuit een nationalistisch perspectief te begrijpen.

Maar toen kwam er het voorstel tot verplichte anticonceptie. De aanname lijkt hier dat niet iedereen in staat wordt geacht zijn/haar kinderen op te voeden. Een feit, simpel as that. Maar vóór dat feit zijn er zaken gebeurd. Immers, het gaat over daklozen, verslaafden, psychiatrische gevallen en zo meer. Mensen die een verblijf in de marge kennen. Mensen waarvoor er een verzorgingsstaat werd opgebouwd. Vanuit een nationalistisch perspectief is het voor die mensen dat we migratie een halt moeten toeroepen. Want de kosten aan mensen van buitenaf knibbelen aan de budgetten voor de mensen van binnen in. Het weren van de out group ter bescherming van de in group.

Het ideaal van de verzorgingsstaat wordt stilaan afgebouwd. Steen voor steen richting zelfredzaamheid; een ideaal dat niet iedereen genegen is, bewijze de mensen die in aanmerking zouden komen voor verplichte anticonceptie. Deze mensen dreigen steeds meer door de mazen van het maatschappelijke net te glippen. De verzorgingsstaat verzorgt hen niet meer. Getuige het voorstel wil diezelfde verzorgingsstaat dat ook niet langer voor hun nageslacht doen; want bij voorbaat een verloren zaak. Met andere woorden, binnen het ideaal van de zelfredzaamheid zijn het de prestaties van je ouders – of de niet-prestaties van je ouders – die de parameters voor toetreding tot onze maatschappij gaan vormgeven. Vanuit een nationalistisch perspectief niet echt begrijpelijk; het weren van de in group ter bescherming van de in group. Vanuit een democratisch perspectief enkel te begrijpen wanneer je de democratie op haar kop zet: de politiek die haar burgers kiest en niet langer andersom! De vraag is dan wie de lijsttrekker wordt bij de volgende verkiezingen: u of ik?

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!