Grahamstown, the city of saints.

Grahamstown, the city of saints.

vrijdag 9 december 2011 21:24

We verblijven sinds gisteren in Grahamstown. In deze stad staan maar liefst 40 gebedshuizen van allerlei pluimage.
Oorspronkelijk was het een stad van de Britten en dat zie je nu nog aan de bouwstijl van vele huizen. In eerst instantie was het een Britse militaire post. Vandaag is het een, naar Zuid Afrikaanse normen, een middelgrote stad met wel 70 nationale erfgoedplaatsen. De moeite waard om te ontdekken!

Wie Grahmstown denkt, heeft zich niet meteen aan een drukke stad te verwachten. In eerste plaats is meteen duidelijk dat de Britten het hier voor zeggen hebben gehad. Brede lanen en vooral Victoriaanse gebouwen, van de grootste statige kerk tot de kleinste cottage aan de rand van de stad.

Vandaag is Grahamstown ook een belangrijk educatief en cultureel centrum en een ideale uitvalsbasis voor vele natuurparken.

Afspraak met Mfuzo:

Onze vriend de bokscoatch heeft er voor gezorgd dat we in Grahamstown iemand konden ontmoeten om ons rond te leiden. We hebben rendez vous met onze persoonlijke lokale gids, Mfuso. Aan de Kathedraal van St. Georges en St. Michaël, die we eerst bezochten, ontmoeten we elkaar. In de Kathedraal kregen we een rondleiding van een wel zeer gepasioneerde mevrouw. Uitzonderlijk mochten we ook de sacrestie en het bureau van de Bisschop bezoeken.

Mfuzo werkt voor een kleine bank die gespecialiseerd is in het verstrekken van allerhande leningen. Hij vraagt wat we allemaal zouden willen zien. Van onze kant vragen wij hem of hij ons een echte impressie kan geven van de stad.

Mfuso laat ons de township van Grahamstown zien. Hier speelt zich het echte leven van de doorsnee Zuid Afikaan af. Veel mensen wonen en leven op een kleine oppervlakte. Wat ons wel opvalt is dat er hier wel veel stenen huisjes staan in vergelijking met andere plaatsen. Doch zijn de levensomstandigheden niet altijd even bijster. Koeien, schapen en geiten grazen gewoon in de bermen of lopen over de straat. Taxibusjes rijden af en aan vanuit de stad. De werkloosheid is hier bijzonder hoog, vooral onder jongeren. Doch geeft Mfusu ons aan dat het behoorlijk veilig is in de township.

We bezoeken ook een gemeenschapscentrum waar allerlei activiteiten plaatsvinden. Vandaag oefent de plaatselijke boksclub waar Mfusu trainer is. Vandaar de link met Andile!

We rijden ook naar een kunstenaarscollectief. We ontmoeten er twee lokale kunstenaars. In één van de ruimtes loopt momenteel een tentoonstelling. In een aanpalende ruimte hangen werken die te koop zijn en is er een winkeltje. Het is opvallend hoe de actuele thema’s als sociale rechtvaardigheid, vrijheid  en gelijkheid voor alles rassen of geloof, de val van de appartheid, gelijkheid voor vrouwen enz… aan bod komen. Dit zijn stuk voor stuk werken met een eigen verhaal. Wij worden er een beetje stil van en luisteren naar de kunstenaars en hun invalshoek tot de tentoongestelde werken. We hadden er graag één gekocht maar we twijfelen of we het wel heelhuids thuis krijgen.

Voor de rest kuieren we rond in deze toch wel opmerkelijke stad. Normaal bruist het hier van de studenten want Grahalstown staat ook bekent voor haar vele (prive) scholen en de Rhodes University. Het zijn stuk voor stuk pareltjes van de Britse architectuur die je ook terug vindt in steden als Oxford. Een aflevevering van Morse of Lewis zou best hier kunnen opgenomen worden.

Nog steeds geen zomer.

Het is hier in de heuvels van  Grahamstown koud en winderig. Vandaag is het amper 15° en er staat een gure, bijtende wind. We wanen ons in België op een Allerheiligendag. Deze schamele 15 graden betekend voor de inwoners zo veel als winter en dat in een zomermaand. Is er ook hier iets mis met het klimaat?

Ja, we moeten eerlijk zijn. In tegenstelling tot de vorige twee jaren toen we echt zomerweer hadden, is het dit jaar niet veel soeps. We hebben amper een drietal dagen echt zomerweer gehad maar klagen proberen we niet te doen. Ook al hadden we toch graag iets meer zon gezien.

Volgens de weerberichten van de komende twee weken ziet het er niet beter uit. We zullen het moeten doen met wat we krijgen. Het zal een kwakkelzomer worden zoals wij het België maar al te goed kennen.

We verblijven in selfcatering B&B Streliza. We hebben hier een heus appartement ter onze beschikking met een praktische keuken, mooi en modern ingericht. Dit appartement maakt deel uit van een villa die in eigendom is van een bouwheer en mevrouw die lector is aan de universiteit. Duidelijk geen arme mensen maar wel behulpzame en sympathieke.

Benieuwd waar we morgen al weer terrecht komen maar volgens de folder en het internet ziet het er veelbelovend uit.

Morgen rijden we eerst naar een oude garnizoensstad Ford Beauford en daarna naar Cradock waar we de komende twee dagen zullen verblijven.
 

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!