Electorale Ongehoorzaamheid

Electorale Ongehoorzaamheid

Door dit te beschouwen als een vorm van desinteresse mist men mogelijks de essentie van de problematiek. Dewelke kan zijn dat een bevolkingsgroep die zich uitgesloten voelt een wapen gaat gebruiken dat verstrekkende gevolgen heeft om op die wijze erkenning af te dwingen, niet van de maatschappij als geheel maar gefocust op 1 deel ervan: in dit geval zijnde de linker zijde.

vrijdag 23 mei 2014 00:58

De sociale media staan er bol van. Na de outing van BG uit A omtrend zijn keuze voor de blanco stem bij de komende verkiezingen davert het aan de linkerzijde. BG heeft zich in de afgelopen weken een niet geheel onaanzienlijk volgerspubliek eigen gemaakt. De politieke klasse, van extreem rechts tot zogeheten extreem links , zagen hier een opportuniteit in voor hun lopende kiescampagne.

Ze stonden spreekwoordelijk elkaar te verdringen om in zijn auto te stappen en zich als hip aan het voornamelijk jonge publiek voor te stellen. Niemand van deze politieke heren en dames hebben daarbij stilgestaan waar ze feitenlijk mee bezig waren, verblind als ze waren door de electorale winst die ze meenden te kunnen buitmaken door dergelijk optreden. Zelfs Filip De Winter engageerde zich hierin en erkende daarbij ontegensprekelijk de autoriteit van BG, De Winter’s optreden werd door velen als dominant aanzien, in werkelijkheid was het een flater van jewelste die hij door middel van geen enkele retoriek kon goedmaken. BG werd verweten op kwalitatief niveau in het politieke interview ondermaats te presteren, achteraf gezien slaagde hij er wel in hun opportunisme en blindheid aan de kaak te stellen. Zelfs de VRT ging voluit mee in de wervelwind van de stunt. Niemand van de politici kwam op het idee om daadwerkelijke belangstelling te tonen voor de interviewer, enkel het voor de zoveelste keer propageren van hun eigen programma was hun enige bezorgdheid. Een zeer ondoordachte zet, dit toont ook aan hoe weinig daadwerkelijke voeling ieder van hun heeft.

Bon, het kwaad is geschied. De gehele linkerzijde schreeuwt moord en brand, de rechterzijde haalt opgelucht adem. Iedere progressieveling tracht ter nauwer nood aan damage control te doen en hamert op de ondoordachtheid van de blanco stem en de zinloosheid dit als statement te gebruiken. In dat laatste hebben ze zeker en vast een punt, maar bij hun analyse van de problematiek en mogelijks de intentie heb ik zeer sterke bedenkingen. Of het de intentie is om daadwerkelijk een invloed te hebben op de uiteindelijke globale stembusgang is onduidelijk, de waarschijnlijkheid daarvan is betwistbaar. Ik persoonlijk denk het niet. De paniek is alom, natuurlijk is deze niet onterecht. Maar waarom staat klaarblijkelijk niemand wat beter stil bij wat er zich afspeelt en waarom ? Het echte antwoord daarop is waarschijnlijk cynisch, net zoals de politiek zelf.

De gehele stunt wordt momenteel afgeschilderd als bijzonder ondoordacht en zelf ronduit dom, om niet schandalig te zeggen. Als damage control is deze houding echter wel de minst ondoordachte die mogelijk is. Sterker nog, ze werkt hoogstwaarschijnlijk averechts. Vooraleer we beginnen te veroordelen kunnen we misschien beter eerst eens kijken wat de effecten van deze stunt zouden kunnen zijn, omdat we daar mogelijks meer antwoorden vinden op de vraag hoe we hierin verzeild geraakt zijn.

Het aantal potentieel rechtse kiezers bij het volgerspubliek kan men aannemelijkerwijze als nihil beschouwen. Een eventuele schade zou zich louter aan de linkerzijde manifesteren. Als we ervan uitgaan dat de stunt niet zo ondoordacht is als men momenteel in het progressieve kamp stelt dan moet men zich de vraag stellen waarom dit als doel zo zou zijn ? Het antwoord daarop is evident. De gehele linkerzijde is schromelijk tekortgeschoten in haar engagement, sterker nog, in haar electoraal opportunisme heeft ze meermaals eieren voor haar geld gekozen en ethiek ingeruild voor waar ze dacht winst te kunnen uithalen. De bundeling van al deze uitwassen heeft geleid tot een gevaarlijke ontwikkeling van gehele teleurstelling en zelfs bij momenten woede. Die woede richt zich niet naar de rechter zijde, niet omdat men enige affectie heeft voor hun programma’s, maar omdat daar geen enkele verwachtingen waren, in die zin wordt hun asociale en zelfs discriminerende houding niet als verraad ervaren. Neen, de woede richt zich geheel naar de linkerzijde.

De schade die kan aangericht worden is dus mogelijks geen domme zet maar een bewuste keuze. Desgevallens zou het doel hoogstwaarschijnlijk een poging zijn om een schokgolf te creëren aan die linkerkant om hun te dwingen grote kuis in eigen rangen te houden en zich te ontdoen van de hypocrisie en het opportunisme. Wees uiterst behoedzaam met de impact op langere termijn hiervan te onderschatten, het is een opgestapelde frustratie en ze trachten te onderdrukken kan een stoomketel effect krijgen. Ik raad dan ook eenieder ten stelligste aan om het label van domheid achterwege te laten, want dan onderschat je de ernst van de situatie en gooi je olie op het vuur. Als je ervan overtuigt bent dat domheid aan de basis van dit probleem ligt dan vrees ik dat je geen flauw benul hebt wat er zich afspeelt. Tot overmaat van ramp lijkt dit wel het geval bij bijna alle progressieve intellectuelen. Neen dit is geen vorm van apolitiek denken en onverschilligheid, dit is een vorm van bewuste electorale ongehoorzaamheid met als doel schade aan te richten. Bezorgdheid, uiteraard deel ik die volkomen. Ik denk zelfs dat mijn bezorgdheid die van jullie ver overstijgt. Maar ik ben niet geshockeerd want zag dit van ver aankomen, het stond immers te gebeuren.

Wat nu gedaan ? Er onderuit komen we niet, misschien valt al bij al die schade wel mee bij deze verkiezingen, maar wees aub niet zo dom te denken dat daarmee de kous desgevallens af zal zijn, de druk op de ketel zal er niet op minderen. De linkerzijde moet veranderen, de dubbelzinnigheid, de hypocrisie en vooral het opportunistisch gedrag moet eruit. Daarenboven moeten we uit onze cocoon treden van zelfingenomenheid en veel pluralistischer gaan denken. Het voorgekauwde partijboekje mag in de prullenmand kameraden. We moeten echt en eerlijk gaan praten en ons ook navenant gaan gedragen. We hebben een lange en pijnlijke weg voor de boeg en de omstandigheden maken het er niet gemakkelijker op, maar we hebben geen keus. Tot slot realiseer u dat niet BG verantwoordelijk is voor deze impasse, maar wel onze eigen tekortkomingen en opportunisme.

Laat dit tevens een les zijn voor alle militanten (en ik denk daarbij aan in de eerste plaats aan de PVDA aanhang die erin uitblinkte) die de sociale media overspoelden met opdringerige partij-propaganda. Jongens: jullie zijn geheel verkeerd bezig. Als je in politiek of gelijkaardig debat gaat beperk je dan tot redelijke en genuanceerde argumenten en betogen, laat de overduidelijke partij profilering achterwege. Spreek louter in eigen naam en laat eenieder voor zichzelf daar de conclusies en keuzes uit maken. Als je argumentering goed zit dan zal die automatisch leiden tot waar je ze wil brengen. Profileer je jezelf echter wel en als dat dan nog buitensporig gebeurt dan dien je de zogezegde “goede zaak” in het geheel niet maar voedt je enkel de anti-politiek. Wees bescheidener, laat de mensen zelf nadenken en geef ze de tijd om er zelf over te bezinnen. Het bewustzijn is een teer plantje dat met zorg behandeld moet worden, en niet verzopen !

Maar dit artikel gaat vooral over de verkeerde interpretatie en reactie op het fenomeen. Door dit te beschouwen als een vorm van desinteresse mist men mogelijks de essentie van de problematiek. Dewelke kan zijn dat een bevolkingsgroep die zich uitgesloten voelt een wapen gaat gebruiken dat verstrekkende gevolgen heeft om op die wijze erkenning af te dwingen, niet van de maatschappij als geheel maar gefocust op één deel ervan: in dit geval zijnde de linker zijde. Ik maak me zorgen dat de wijze van tegenreactie niet bepaald de meest aangewezen is/was.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!