Arm Vlaanderen

Arm Vlaanderen

Ik heb het te doen met de Vlamingen.

maandag 26 mei 2014 15:08

Met het rijke verleden van Brabant en Vlaanderen. De wondermooie gotiek.
Kathedralen, belforten en de gotische gemeentehuizen, symbool van het
zelfbewustzijn der stedelingen, pareltjes van architectuur, de
glorietijden van Van Artevelde. Brugge, Gent, Brussel, Antwerpen,
Mechelen en al die andere steden die in verdoken eeuwen hun middenvinger
opstoken naar het adellijke gezag en de feodale heren naar het
stenentijdperk schopten. De kunstwerken van Van Eyck en andere Vlaamse
‘primitieven’, de polyfonie van Orlando Lassus, gegeerd in alle
uithoeken van Europa. De revolutie van verdraagzaamheid die Erasmus met
zijn boeken propageerde. Intellectuele hoogdagen waren dat. En al vlug
kwamen er kapers op de kust. Weg met de compostities van Orlando Lassus
en de kathedralen die tot de wolken reikten. Weg met de stedelijke
privilèges. Maak plaats voor vijf eeuwen apathie.

450 jaar later lijken we er nog niet van hersteld te zijn. De Fransen en de Spanjaarden zijn dan misschien wel verdwenen, maar in de plaats kwamen er andere kapers. De Filipsen of Maria’s van Oostenrijk van toen luisteren nu naar de namen Ford, Inbev, Audi of Electrabel. Met elkaar hebben ze gemeen dat ze de natuurlijke en menselijke rijkdommen gebruiken om schandalig veel geld te verdienen. Op zich is dat geen probleem, veel geld verdienen. Maar dat wordt het wel als ze nul komma nul bijdragen tot de ontwikkeling van het wegennet of de kwaliteit van het onderwijs of de gezondheidszorg. De Boergondiër Filips De Goede lukte het om in hartje Brussel het Coudenbergpaleis neer te zetten zonder er zelf een cent voor betaald te hebben. Alles op kosten van de stad. Op mijn en jouw overoverovergrootouders kosten dus. In de geschiedenisboeken had moeten staan: “de 15de eeuwse Brusselaar zette hier met zijn gelden en zijn kunnen een luxepaleis neer, waar alle Europese vorstendommen naar opkeken”. Niet dus, het bleef bij Filips de Goede. Gesjost noemen we zoiets bij ons. Veel verschil met de deal die Ford verkreeg bij de Vlaamse Overheid om belastingsvrij auto’s te blijven uitspuwen is er niet. Veel maakte het niet uit. Het bedrijf deed waar het zin in had, namelijk vertrekken. Dankzij de lucratieve deal, met enkele miljoenen euro’s onder de armen. In Bulgarije is er ongetwijfeld nog plaats voor een nieuw luxepaleis. Zolang Filips de Goede maar niets hoeft te betalen.

De Vlamingen lijken die nieuwe vorsten vreugdevol ommarmd te hebben. Of dan toch tenminste de hofhouding ervan. Zij vertellen ons dat er bespaard moet worden: een indexsprong, langer werken, minder sociale bescherming,… Maar geen nood, het vrijgekomen geld investeren we in bedrijven. Die krijgen dan opnieuw zuurstof en de werkgelegenheid zal dan automatisch volgen. Tot daar de logica van rechts: een blanco cheque aan multinationals. Bouw maar een Boergondisch hof, de stad zal er wel bij varen. En zo werkt het dus niet. Sinds die fiscale aanmoedingspremies eind jaren tachtig werden uitgedeeld, eerst door Martens, nadien door socialisten en liberalen, kan er nog altijd niet worden aangetoond hoeveel jobs deze maatregelen nu precies hebben opgebracht. Het lijkt wel een taboe om dat ook te gaan berekenen. Niemand, ook niet diegenen die roepen om verandering, lijken zich te spoeien om daar werk van te maken. Nochthans hebben ze met Muyters een fantastisch rekenwonder in de rangen. De rente van de Bel20 aandelen zijn in die twintig jaar wél geboomd. Precieze berekeningen krijgen we elke dag na het zevenuurjournaal voorgeschoteld. De beursschommelingen als graadmeter voor sociale afbraak. Het zegt meteen op welke bankrekeningen we die aanmoedigingspremies kunnen vinden.

In sé komt het erop neer dat NVA niet speciaal iets anders wil dan dan wat CDenV, OpenVLD of Spa zelf al jaren deden. Ze willen nog meer van hetzelfde: de broeksriem aanhalen en dat geld overhevelen naar de bankrrekeningen van enkele zeer rijke mensen, in de blinde hoop dat dit zich in werkgelegenheid vertaald. Maar vorsten die luxepaleizen neerpoten, laten anderen opdraaien voor de kosten.

Ondertussen blijven de Vlamingen onder elkaar kibbelen over wie het beste Nederlands spreekt, vanaf welke leeftijd je geen sandwich meer op de grond mag gooien, welke muziek mooi mag zijn of wie de kampioen is van het wedstrijdje “om ter minste werkloosheidsdagen opstapelen”. In tijden van jobpenurie is dat een wedstrijdje dat de modale Vlaming niet onder controle heeft, maar soit, de Kolonisten van Catan spelen we ook met een dobbelsteen. Een schaakspel is veel te serieus en het moet luchtig blijven nietwaar? Alles is goed om het maar niet te moeten hebben over de immense hold up die onder onze ogen gaande is. De enorme geldoverdracht van publieke gelden naar enkele private fondsen die er niets productiefs mee aanvangen. Het is daar waar onze belastingsgelden naar toe gaan.  Als er treinstations sluiten, er onvoldoende kinderopvang is,je kind in een te grote klas zit of je simpelweg te veel moet betalen voor je ziekenhuisfactuur, dan is dat misschien niet de fout van de werkloze of de Waal, maar ligt de oorzaak van deze problematiek eerder bij deze schandalige ganzeleverpolitiek. “Divide et empere” moeten diegenen die voor verandering claimen gedacht hebben. Als de mensen in de benedenstad kibbelen blijven de vorsten op de berg ongemoeid. De Geert Noelsen van deze wereld hebben nooit genoeg. Maar laat dat nu net niet de issue zijn van diegenen die met hun vingertjes staan te zwaaien.

Het wordt tijd dat de Van Arteveldes terugkomen. Dat ze samen met iedereen een vuist maken en laten zien dat die bezuinigingspolitiek ligt vervat in een neerwaartse spiraal waar geen uitkomst is. Sinds gisteren is er hoop, in Europa. Mensen  zoals jij en ik staan op. Met een eerlijke verkiezingsbelofte: “wij lossen jouw problemen niet in jouw plaats op. We zullen dit samen moeten doen” . Politiek als emancipatieproject. We horen dat in Griekenland, in Nederland, in Frankrijk, en ja, sinds gisteren ook in Franstalig België en Brussel, waar een nieuw soort links de kop op steekt.

Hopelijk komt er op een dag ook in Vlaanderen een einde aan vier eeuwen cultureel en intellectueel verval en gaan de mensen opstaan om hun problemen recht in de ogen te kijken. De dag dat we beseffen dat we met z’n allen het Coudenbergpaleis hebben gebouwd en betaald, en dat het niet de Walen of de werklozen zijn die er met gouden bestek zitten te eten, dan staan we al een stap verder.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!