Over mensenrechten en asielbeleid

Over mensenrechten en asielbeleid

zondag 6 september 2015 21:40

De vluchtelingencrisis is hét nieuwsonderwerp van de dag. Al meerdere weken aan een stuk. En langzaam kunnen we trends ontwaren in de berichtgeving: er is een duidelijk verschil tussen de berichtgeving over de asielzoekers zelf en de berichtgeving over het asielbeleid, een totaal verschillend denkkader.

Aan de ene kant heb je de pakkende beelden en verslagen. De zogenaamde ‘emo-titels’ die inspelen op onze menselijkheid en ons gevoel van rechtvaardigheid. Steevast besluiten dergelijke nieuwsberichten dat de situatie onhoudbaar is, dat we dringend actie moeten ondernemen. “Niet vergeten,” krijgen we te horen, “dat die vluchtelingen mensen zijn, met rechten zoals u en ik”. We krijgen informatie over NGO’s die actief zijn in Calais en over hoe we ook een steentje kunnen bijdragen.

Maar over de politiek horen we in deze verslaggeving niets. Over de meer structurele zaken, zoals het asielbeleid en de politieke keuzes die we moeten maken, spreekt men zich in deze artikels niet uit.

Aan de andere kant heb je de nieuwsberichten die het wél hebben over een asielbeleid. In deze artikels worden politici en experten aan het woord gelaten die de kosten inschatten en ons overzichtelijke cijfers geven. Een artikel in Knack van 8 September, bijvoorbeeld, tracht mythes over migratie onderuit te halen. De auteur bespreekt o.a. de kostprijs van de opvang van asielzoekers en de impact van migratie op onze welvaart. Is migratie positief of negatief voor de vergrijzing? Hoelang blijven asielzoekers meestal? Is een maatschappij met meerdere culturen en denkwijzen niet minder efficiënt?

In deze berichten draait de discussie rond cijfers en efficiëntie. Het gaat niet meer over mensen. En het denkkader is economisch.

Waar zijn de concepten mensenrechten en rechtvaardigheid in de discussie over asielbeleid gebleven? We weten allemaal dat vluchtelingen mensen zijn. We zijn het erover eens dat mensen recht hebben op voedselzekerheid, een dak boven hun hoofd, scholing, werk en een toekomst. Waarom verdwijnen deze argumenten uit de maatschappelijke discussie over het asielbeleid?

Onze democratie en onze politiek zijn nochtans in de eerste plaats gestoeld op rechten, op de grote principes van de Verlichting, vrijheid en gelijkheid. Als maatschappij beslissen wij zelf hoe we mensen in ons land behandelen. Als een gezin op de stoep slaapt, is dat een maatschappelijke keuze. Als een kind naar school kan, is het dat ook. Laten we het denkkader dat ons zo aanspreekt als we praten over vluchtelingen, met concepten als mensenrechten en rechtvaardigheid, dan ook gebruiken in ons maatschappelijk debat over het asielbeleid.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!