The best is yet to come! Really?

The best is yet to come! Really?

dinsdag 31 december 2013 13:15

Het is tegenwoordig blijkbaar bon ton – toch in bepaalde kringen – om “tegen het doemdenken in te gaan”. De ene doet dat al wat met meer verve dan de andere – zo kon ik het opiniestuk van Maarten Boudry best pruimen in DM, in tegenstelling tot eerdere  stukken van Andreas Thirez en vooral Gwendoline “Spreken is Zilver, Zwijgen is Goud’ Rutten. Die laatste werkt me vooral op de zenuwen, (ik vermoed dat ik niet de enige ben), en het heeft maar weinig te maken met het feit dat haar politieke voorkeur niet de mijne is. Wat er ook van zij, ik vind het nieuwe liberale mantra ‘we leven in een geweldige tijd’ toch een beetje gratuit.

Waar ik me wel in kan vinden, is de boodschap dat we het aan de toekomstige generaties verplicht zijn om het minstens te proberen, werken aan een betere wereld. Maar dan moeten we wel vertrekken van een zo juist mogelijke analyse, vrees ik. En laat daar nu nog heel wat werk aan zijn (en al zeker bij de liberalen). De interpretaties over wat er allemaal fout loopt en moet gebeuren  om uit de systeemcrisis te geraken zijn erg verschillend – een minderheid is zelfs nog altijd van oordeel dat het niet om een systeemcrisis gaat. Maar de meesten onder ons, zowel ter linker-als rechterzijde, zijn het er met elkaar over eens is dat er “structurele” verandering nodig is. En dat het urgent is. Maar daar houdt het ook zowat op.

De vooruitgang die de jongste decennia, op een aantal vlakken, onmiskenbaar geboekt is  (maar je kunt ook een socio-economisch, ecologisch & democratie-lijstje opstellen met zaken waar achteruitgang is geboekt, afhankelijk van je lens) , is doorgaans gestoeld op een model dat gebaseerd was op economische groei en fossiele brandstoffen. Dat is niet langer houdbaar, al denken sommigen van wel.

Ik heb het niet zo voor dat ‘gezonde vooruitgangsgeloof’ à la Boudry, al was het maar omdat we echt wel op een kruispunt staan, en omdat menselijke beschavingen tot nader order zowel kunnen vooruitgaan als achteruitgaan. Het is echter wél onze verdomde plicht om niet bij de pakken te blijven zitten, en de meest catastrofale scenario’s te proberen afwenden, al was het maar voor de generaties die na ons komen.

Of we nu actief zijn op het vlak van ‘analyse’ of deelnemen aan het politieke bedrijf, of we nu proberen via innovatie te bouwen aan een milieuvriendelijker wereld of via een meer economische toolbox, eigenlijk weten we allemaal wat ons te doen staat, zowel de doemdenkers als onverbeterlijke optimisten. Ze zullen beide nodig zijn.

Veel meer valt hier echt niet over te zeggen.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!