Wat voor een zothuis is dat hier?

maandag 14 mei 2012 17:21
Spread the love

Wat voor een zothuis is dat hier?

Hollande wint verkiezingen in Frankrijk, Merkel spreekt harde taal maar moet die tot tweemaal toe terug inslikken, vooral na de deelstaatverkiezingen waarin ze forse klappen krijgt en de Grieken, die zeggen foert tegen Europa en dus ook tegen Merkel.  In eigen land wil Open VLD uit verlatingsangst bij de socialisten aansluiting vinden en de socialisten voeren ondertussen als een paashaas voor een lichtbak rustig de rest van het liberale programma uit. Voor de CD&V mogen de werklozen blijkbaar creperen maar kom niet aan de kinderbijslag! En Bart “het wevertje” zit ondertussen garen te spinnen. Wat voor een zothuis is dat hier?!
Het is duidelijk dat nog weinig partijen echt weten welke kant ze uitmoeten. Het zegt ook iets over de politici zelf. Blijkbaar zijn deze mensen in gedachten zo veraf van hun doel dat ze nog amper weten waarvoor ze het doen, of het zouden moeten doen. In de zwengel tussen markt en massa worden ze heen en weer geslingerd maar doen weinig moeite dit proces te stoppen en beginselvastheid te vertonen. In hun zwaai naar rechts gooien ze snoepjes naar de ondernemingen, in hun zwaai naar links leggen ze uit waarom.

Ik wil daarom toch eens heel even terug naar de basics. Wie gaat voor een sociaaldemocratische samenleving moet daarin kleur bekennen. De accenten kunnen anders liggen maar een streven naar een menswaardig bestaan voor iedereen ligt volgens mij aan de basis. Iedereen gelijk is achterhaald, de ene mag best wat meer verdienen dan de andere, dat houdt de boog van ambitie gespannen, maar de excessen moeten vermeden worden. Ondernemingen, ook banken dus,  moeten kunnen overleven maar ook daar moet gekozen worden voor evenredigheid en matiging om de hebzucht tegen te gaan. Ondernemen in functie van de gemeenschap dus. Vakbonden en werknemers moeten een ander verhaal vinden om gemotiveerd aan het werk te kunnen en willen blijven. Participatie in het bedrijfsdenken is één van die nieuwe pijlers die ik graag wil stimuleren als de participatie maar ernstig wordt genomen en als anderzijds wordt afgestapt van een model dat uitgedrukt wordt in mankracht per uur en per vierkante meter. Uit alle economische en sociale modellen die sedert het handelen van de mens  de revue zijn gepasseerd kunnen we als mens in evolutie alleen maar vaststellen dat een tripartite tussen politiek, onderneming en massa die elk hun  respect uitdrukken voor deze drievuldigheid en hiermee het geluk van de groep, bij uitbreiding het individu beoogd, de meest aan te raden vorm is om onze globale uitgaven onder controle te houden en de markt te stimuleren. Investeren in de minder fortuinlijke laag, en dan vermijd ik opzettelijk de uitdrukking ‘onderlaag’, verhoogd de geluksfactor maar zorgt ook voor minder ziekte die resulteert in een verlaagde kost voor ziekenzorg. Investeren in de minder fortuinlijke laag zorgt voor een daling in de criminaliteit indien de criminaliteit gelijktijdig hard maar rechtvaardig wordt aangepakt. Meer, indien de massa vaststelt dat de criminaliteit terdege behandeld wordt zal het vertrouwen stijgen.

Na al de uitspattingen die de Franse Revolutie, het communisme, het nazisme, het Stalinisme, het neoliberalisme en de vertegenwoordigers en meelopers hiervan, ons wel bekend, hebben teweeggebracht begin ik toch stilaan te verlangen naar een wereld waarin de open geest het haalt van de enggeestigheid. Onderneming en politiek staat ten dienste van de massa, zo hoort het in een beschaafde wereld, niet omgekeerd. Fnuikt dat de ambitie van de ondernemer of de politici? Integendeel, het stimuleert  want een open geest biedt niet alleen meer ruimte maar ook meer tijd om zich met de dingen bezig te houden die er echt toe doen. De mens dus.

Daarom is het nodig dat iedereen weer zijn plaats zoekt en aan de opdracht begint die voor ons ligt.

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!