Ook in Zuid-Afrika is 2012 gestart

Ook in Zuid-Afrika is 2012 gestart

donderdag 19 januari 2012 19:57

Het nieuwe jaar is begonnen en ondertussen al twee weken oud! Tussen kerst en Nieuwjaar zijn mijn zus Leen, Kris, Mary en ik voor vier dagen naar Warmwaterberg geweest.

Heerlijk uitrusten aan de caravan of bij het water onder een stralende hemel. Het weer was warm maar ‘s nachts koel. Ideaal dus.

Terug in McGregor en we moesten beslissen wat we met oudejaar zouden doen. De restaurants in het dorp en omgeving bieden allen menu’s aan en in verschillende huizen komen mensen samen om oudejaar te vieren. Ik had helemaal geen zin om uit te gaan dus besloten we om thuis wat eten te maken met Kris als chef-kok. Op oudejaar is het in het dorp al een traditie dat mijn buren Lies en Hester beignets bakken voor iedereen die wil langskomen. Een glaasje zelfgemaakte gemberbier wordt ook aangeboden. Voor een uurtje verzamelt iedereen zich voor hun huis en dit jaar had Lies zelfs een typisch Nederlands kapje op. Zij is een Nederlandse die zich Zuid-Afrika op vierjarige leeftijd met haar familie vestigde.
Daarna genoten we van onze braai met sla en koude aardappeltjes. Barbara, een vriendin, zingt op oudejaar in de pub dus besloten we om daar nog even langs te gaan want Leen wou haar horen zingen. Dus uiteindelijk was ik toch na 12 uur in bed maar het was een leuke avond.

Leen en Kris vertrokken de dinsdagochtend naar Kaapstad om dan de donderdag terug te vliegen. Ze vonden het jammer dat ze zo gauw terugmoesten en vooral Leen wou blijven genieten van het mooie weer en de vriendelijkheid van de mensen.
Eens ze weg waren begon ik langzamerhand weer in de werksfeer te geraken. Ik moest een en ander rondkrijgen voor het Breede Centre, het nieuwe Skillstraining Centre, waar ik als bestuurslid mee aan verbonden ben, het huis moest worden schoongemaakt, mijn bureau moest weer georganiseerd geraken en het nieuwe schooljaar moest worden voorbereid.

De eerste week van januari is ook traditioneel de week waarin de resultaten van alle studenten die eindexamen (Matric) deden wordt bekendgemaakt. Het feit dat 70,2% van alle studenten nationaal slaagden in het eindexamen werd met veel fanfare aangekondigd maar ontketende ook een reeks kritische krantenartikels in de dagen die volgden. 24,3% haalde cijfers hoog genoeg om hen toegang tot een studie aan een universiteit te geven.
Toen de klas 2011 aan het eerste leerjaar begon waren ze met velen. In de loop van de jaren vallen meer dan 50% van de leerlingen weg. Een klein percentage maakt het tot het einde van het middelbaar. En van dit aantal vallen er nog een 30% weg omdat ze niet in hun examen slaagden. Dit leidt tot een aantal van 3,3 miljoen jongeren tussen de 15 en 24 jaar die niets doen – ze gaan niet naar school of universiteit en werken niet. Dit is echte jongeren crisis dus.

In het nieuws in de voorbij dagen hoorden en zagen we de ellenlange rijen studenten en hun ouders die wachten om te registeren bij een universiteit of technikon. Dit jaar viel er zelfs een dode – een moeder van een student – toen de massa wachtenden aan de universiteit van Pretoria begonnen te duwen en dringen. Een vrouw werd onder de massa voeten vertrappeld. Studenten registreren veel te laat voor een opleiding, iets wat ze eigenlijk al moeten doen tegen het midden van hun laatste middelbaar. Ten tweede zijn er veel te weinig plaatsen beschikbaar en kunnen niet alle studenten aanvaard worden. Alhoewel slechts 24,3% slaagden voor een universiteitsopleiding. Het is een feit dat de lat om te slagen vrij laag licht, wat meer studenten toegang verleent tot een universiteit maar ook meer studenten oplevert die eigenlijk universitaire studies niet aankunnen en niet adequaat genoeg voorbereid zijn. Het is een feit dat de helft van eerstejaarsstudenten aan een universiteit wegvallen en/of niet slagen.

Een ander probleem is natuurlijk dat de meeste studenten niet de financiële middelen hebben om verdere studies te betalen. Er zijn een aantal mogelijkheden om beurzen te bemachtigen maar die zijn meestal voor studierichtingen die een bestaand tekort aan vaardigheden wil verhelpen zoals vb. sociaal werk en ingenieurs.
De acht eindejaarsstudenten bij ons op school zijn goed geslaagd – 5 haalden een admission Bachelor (universteitstoegang), 2 haalden een admission Diploma (ze kunnen een diploma studie aanvatten) en één haalde een admission Higher Certificate (kan een HC richting aan)- maar het geeft geen garantie dat ze verder kunnen studeren. Een student haalde 2 A’s wat betekent dat hij minstens 90% haalde voor dramatische kunst en levensoriëntatie. Een studente haalde ook een A voor dramatische kunst.
Precies deze twee studenten kwamen bij mij aankloppen omdat ze niet de nodige financiële middelen hebben om verder te studeren. Om een beurs aan te vragen bij een overheidsinstantie of een privé-instantie zijn ze te laat en ze kozen een studierichting die niet financieel ondersteund wordt. De één moet een registratie fee van 300 euro betalen wat hij zeker niet heeft gezien hij in een township woont met een alleenstaande moeder die maar een heel klein inkomen heeft. De andere kreeg wat ondersteuning van een instantie maar moet nog de andere helft bij elkaar krijgen.
Omwille van de financiële crisis in Europa en Amerika is het alsmaar moeilijker om financiële ondersteuning te krijgen vanuit deze landen. Ik heb de studenten dan ook aangemaand om creatief te gaan nadenken over hoe ze financies bij elkaar kunnen krijgen vb. Een kunstwerk die ze maakten in het middelbaar verkopen. Het is ook niet binnen mijn job dat ik eindejaarsstudenten kan begeleiden met het zoeken naar fondsen. Ik vindt dat dit iets is die uitgebreid aan bod moet komen tijdens de Lifeorientation les in de graad 11 zodat ze tegen de tijd dat ze eindexamens schrijven zich al hebben voorbereid.
Dus tenzij deze twee talentvolle jongeren het echt willen en alles doen om zelf de financiële middelen bij elkaar te krijgen is het mogelijk dat ze dit jaar niet aan de slag kunnen voor verdere studies.

Vorige week was dan een enorm drukke week met twee dagen lang vergaderingen voor het Breede Centre en wat praktisch opruimen. Pieter die dit project praktisch ontwikkelt komt tussen 26 januari en 7 februari naar Nederland en België om zijn visie voor te stellen aan een verscheidenheid van groepen. Er zijn immers fondsen nodig om dit project dit jaar echt van de grond te krijgen. De gebouwen en grond zijn er maar er moeten tuinen aangeplant worden, lokalen herschikt, geverfd en ingericht worden, de wettelijke kant moet helemaal rond komen, de registratie als een training centrum moet grondig voorbereid en aangevraagd worden, een vijfjarenplan moet uitgewerkt worden met de eerste twee jaren in detail, de cursussen moeten dan uitgeschreven worden en beginnen, de administratie en fondsenwerving moet aangevangen worden, enz. Ook aan de diepgang moet gewerkt worden want om met de hang jongeren en jongeren die in het onderwijs uit de boot vielen te werken moet er ook aan persoonlijkheidsontwikkeling en sociale vaardigheden gesleuteld worden.

Peggy Lemaire en haar 10-jarige dochter Lisa uit Gentbrugge kwamen op maandag 9 Januari aan. Toen Peggy eerst begon te e-mailen met de vraag om vrijwilligerswerk te doen dacht ik al vlug dat ze voor een project zoals het Breede een waardevolle bijdrage zou kunnen leveren. Peggy werkt immers als opbouwwerkster bij Samenlevingsopbouw Brussel en heeft dus veel ervaring met migranten, vluchtelingen en anderstaligen. Lisa is bij de Waldorf school in het 5de leerjaar begonnen en werd al gauw goeie vrienden met mijn dochter Mary. Peggy zal vooral research doen om het Breede Centre’s werk te ondersteunen – omgevingsstudie, participatorische gesprekken met plaatselijke jongeren, soortgelijke projecten, overheidsinstanties, enz. Gezien ik enkel als vrijwilliger kan meewerken aan het Breede Centre zal ik haar ook vragen om research te doen i.v.m. met fondsenwerving.
Verder zal Peggy ook Gloria, de kleuterjuf van Ikhwezi Educare Centre in Zolani, ondersteunen.

Dan last but not least, de eerste schooldag van het nieuwe schooljaar viel op woensdag 11 januari. De kinderen waren heel blij om weer samen met hun vrienden te leren en te spelen. Miss Helen vertelde een verhaal over hoe de maanden van de Chinese kalender hun dierennamen kregen. De kinderen waren vol aandacht. De nieuwe eersteklassertjes en de nieuwe leerlingen werden ook uitbundig verwelkomt.
En ik mag niet vergeten te vermelden dat Ontwikkelingssamenwerking Wevelgem het voorstel om ondersteuning voor de kleuterklas heeft GOEDGEKEURD! Dank je wel, Wevelgem.
De aanvraag voor Provinciale steun is nog in behandeling en de projectaanvraag bij de Stad Gent werd afgekeurd. Zo gaat het….
 

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!