Cuba nu ook letterlijk onder vuur
In de vroege uren van 25 februari openden Cubano-Amerikaanse terroristen het vuur op de Cubaanse kustwacht die hen in territoriale wateren had aangetroffen. Daarbij werd een officier gewond en tijdens het vuurgevecht dat daarna ontstond lieten vier terroristen het leven. Zes anderen werden gevangengenomen en gehospitaliseerd.
Aan de noordoostelijke kust van de provincie Villa Clara merkte de kustwacht een in Florida geregistreerde speedboot op. Toen ze hen sommeerden om zich te identificeren werden ze beschoten. Bij inspectie van de boot na het vuurgevecht vonden ze mitraillettes, handvuurwapens, molotovcocktails, kogelwerende vesten, richtkijkers en camouflage-uniformen.
Vier van de tien opvarenden overleefden het vuurgevecht niet. Zeven van hen zijn geïdentificeerd, waaronder één van de overledenen.
Het gaat om Cubanen die in de VS wonen. De meesten hebben een strafblad met criminele en gewelddadige antecedenten, onder wie Amijail Sánchez González en Leordan Enrique Cruz Gómez. Zij staan vermeld op de Cubaanse Nationale Lijst van personen en entiteiten die, krachtens Resolutie 1373 van de VN-Veiligheidsraad, het internationaal recht en de Cubaanse rechtsorde, onderwerp zijn van strafrechtelijk onderzoek.
Dat gaat over het bevorderen, plannen, organiseren, financieren, ondersteunen of uitvoeren van terreurdaden op Cubaans grondgebied.
Tegelijk werd ook Duniel Hernández Santos aangehouden. Die vloog naar Cuba vanuit de VS om de ontvangst van de gewapende groep te coördineren en heeft inmiddels zijn betrokkenheid bekend.
Een geschiedenis van terreur vanop zee
Het incident van woensdag staat niet op zichzelf. In 2022 werden dertien speedboten uit de VS onderschept die mensen wilden smokkelen. In twee gevallen brak toen ook een vuurgevecht uit.
In een ander incident ten noorden van Bahía Honda in de provincie Artemisa openden mensensmokkelaars het vuur toen de autoriteiten naderden, daarbij kwam een van de verdachten om het leven.
Brothers to the Rescue
Het incident met de speedboot vond plaats één dag na de dertigste verjaardag van het neerhalen door Cuba van twee privévliegtuigjes van Brothers to the Rescue. Die hadden herhaaldelijk het luchtruim geschonden om flyers uit te strooien boven Havana. Bovendien was er informatie dat ze explosieven zouden droppen. De piloten hadden herhaaldelijk de waarschuwingen van de Cubaanse luchtmacht genegeerd.
Brothers to the Rescue is een in Florida gevestigde anti-Cubaanse terreurorganisatie. José Basulto, die dertig jaar geleden in het derde vliegtuigje zat en toen wist te ontkomen, suggereerde gisteren dat het om een actie ging om Cubaanse ‘vluchtelingen’ te helpen: “De mensen die op die manier handelen en naar Cuba gaan om mensen op te halen, riskeren hun leven.” Met die uitspraak lijkt hij de actie met de speedboot op 25 februari op te eisen.
De illegale inbreuk in Cubaanse wateren met een zwaarbewapende speedboot staat niet geïsoleerd. Het gebeurt binnen een kader van oplopende spanningen tussen de VS en Cuba nadat Trump op 29 januari een ‘executive order’ tekende waarin hij landen die Cuba van olie voorzien bestraft met hoge invoertarieven. Zo verzwaren de VS de blokkade tot een ware wurging van de Cubaanse economie, met alle gevolgen van dien voor de bevolking.
Caricom vergadering in St. Kitts en Nevis
Daags voor de aanval kwamen de staatshoofden van vijftien landen van de Caribische Gemeenschap (Caricom) bijeen om dringende kwesties te bespreken, waaronder de relatie van de regio met de regering van de Verenigde Staten. Ook Marco Rubio was erbij. De VS heeft in het gebied herhaaldelijk zogenaamde drugstransporten op zee aangevallen, waarbij lokale vissers om het leven kwamen. Tijdens die bijeenkomst hekelde de Caricom het agressieve beleid van de VS in de regio.
Caricom klaagt de strenge maatregelen die de VS het afgelopen jaar aan de regio heeft opgelegd aan, zoals het accepteren van gedeporteerden uit derde landen, het afwijzen van Cubaanse medische missies, het afkoelen van betrekkingen met China en het toelaten van Amerikaans militair materieel in het Caribisch gebied.
Tijdens de openingszitting dinsdag verklaarde de Jamaicaanse premier: “Elk Caricom-lid heeft het recht te bepalen hoe het zijn grondgebied en maritieme domein het best verdedigt.” Hij hekelde ook de verdere aanscherping van de illegale sancties tegen Cuba door Trump.
Aftredend Caricom-voorzitter Andrew Holness voegde daaraan toe: “Cuba is onze Caribische buur. De artsen en leraren uit Cuba hebben in onze hele regio gediend.”
Cuba is sinds de beginjaren van de revolutie slachtoffer van in Miami gebaseerde terreurorganisaties
“Het moet duidelijk zijn dat een langdurige crisis in Cuba niet beperkt zal blijven tot Cuba”, waarschuwde hij. “Het zal gevolgen hebben voor migratie, veiligheid en economische stabiliteit in de hele Caribische regio. (…) Jamaica wil een constructieve dialoog tussen Cuba en de VS, gericht op de-escalatie, hervormingen en stabiliteit.”
60 jaar terreur tegen Cuba
De aanslag van woensdag haalt alle krantenkoppen omdat die gebeurt in de weken na de ontvoering van de Venezolaanse president en de daaropvolgende ongeziene verscherping van de blokkade tegen Cuba. Terroristische aanslagen zijn voor de Cubanen helaas geen spectaculair nieuws.
Cuba is sinds de beginjaren van de revolutie slachtoffer van in Miami gebaseerde terreurorganisaties, met medeweten en steun van Washington. Bij terreuraanslagen georganiseerd vanuit de VS verloren reeds 3.478 Cubanen het leven. 2.099 personen bleven voor het leven verminkt.
De eerste grote aanslag was die op de Franse boot La Coubre op 4 maart 1960 in de haven van Havana. Die leverde Belgische wapens voor de revolutionaire overheid. Na een eerste ontploffing kwamen velen aangesneld om te helpen en toen ging een tweede bom af. Bij de dubbele ontploffing vielen 100 doden.
De vraag is in hoeverre de VS zelf deze terreuracties aanstuurt
Een andere zware aanslag was die op een Cubaans lijnvliegtuig nabij Barbados op 6 oktober 1976 waarbij alle 73 inzittenden omkwamen. Het brein achter die aanslag was Luis Posada Carriles, een voormalig CIA-agent en anti-Castro militant van Cubaanse afkomst die daar trouwens publiek fier voor uitkwam. De man werd ongestoord oud en stierf hoogbejaard in Miami.
Ironisch genoeg blijft de VS net Cuba handhaven op de lijst van staten die het terrorisme steunen. Dat is totaal ongegrond, maar de handhaving op deze lijst snijdt Cuba af van alle normale kredietmogelijkheden en maakt internationaal betalingsverkeer naar en vanuit Cuba bijna onmogelijk. De toegang tot het door de VS gedomineerde SWIFT-systeem voor wereldwijd betalingsverkeer werd hen ontzegd.
Victim Blaming?
De vraag is in hoeverre de VS zelf deze terreuracties aanstuurt. Het neerhalen van de vliegtuigjes op 24 februari 1996 diende als voorwendsel voor het stemmen over de extraterritoriale Helms-Burton-wet. Vanaf die datum sanctioneerden de VS ook alle andere landen die handel dreven met Cuba en versterkten op die manier verder de economische blokkade.
Op dit moment hebben we enkel de reactie van Marco Rubio vanop de Caricom-vergadering. Hij belooft dat de VS het incident zal onderzoeken en dan de nodige maatregelen zal nemen.
Geweten is dat Rubio, de eerste buitenlandminister van de VS van Cubaanse afkomst, een rabiate anti-Castrist is. Hij schilderde zichzelf af als een kind van voor het communisme gevluchte ouders. Die verhuisden echter al in 1956 naar Los Angeles, toen de door Washington gesteunde dictator Batista nog stevig in het zadel zat in Havana. Economische vluchtelingen dus, die vandaag ‘no way’ nog een verblijfsvergunning zouden krijgen.
Zullen Rubio en Trump deze terreurdaad aangrijpen om de wurggreep op de Cubanen nog strakker aan te spannen? Worden we in de komende dagen weer getuige van een sterk staaltje ‘victim blaming’ die een volgende aanval op Cuba moet rechtvaardigen?
