De weg van Gaza naar Soedan
Op 26 oktober 2025 viel de Soedanese stad El Fasher in Darfoer in handen van de Rapid Support Force (RSF), een paramilitaire macht die sinds 2023 een bloedige oorlog uitvecht met het reguliere leger (SAF). Onmiddellijk na de inname begonnen de criminele bendes van de RSF met plunderen, verkrachten en vermoorden van burgers en zelfs patiënten in de ziekenhuizen.
Er was wel berichtgeving over dit onnoemelijke drama, maar in verhouding weinig verontwaardiging. Soedan is een wespennest waarin vele rijke landen zware verantwoordelijkheid dragen voor tienduizenden doden en miljoenen vluchtelingen sinds de burgeroorlog uitbrak. Wie zijn de verantwoordelijken voor dit onbeschrijflijke drama?
Kortstondige hoop
In april 2019 liep het Soedanese volk over van hoop en moed. Door massabetogingen hadden ze dictator Omar-al-Bashir tot ontslag gedwongen. Andere generaals namen de macht over en beloofden een overgangsregering op de been te brengen die een nieuwe grondwet en verkiezingen zou organiseren.
De macht werd gedeeld door het leger, met aan de top Fattah-al-Burhan en een burgerlijk platform waarin alle politieke partijen waren vertegenwoordigd. Toen volgens het akkoord een burgerlijke overgangsregering de macht diende over te nemen, pleegde de Al Burhan een putsch en installeerde terug een militaire dictatuur. Een streep door de rekening van een democratisch, verenigd Soedan, over de etnische, religieuze en politieke tegenstellingen heen.
Tienduizenden mensen zijn gedood en 4,8 miljoen ontheemd
In dat leger waren al enige tijd de vroegere Janjaweed-milities onder de naam van Rapid Support Forces (RSF) opgenomen. Ze stonden onder leiding van Mohamed Hamdan Dagalo, beter bekend als Hemedti. Deze zelfbenoemde generaal trok meer macht naar zich toe door het leveren van troepen aan Saoedi-Arabië in de strijd tegen de Houthi-rebellen en aan generaal Haftar, die vocht tegen het Libische regeringsleger.
Daardoor zat hij op de schoot van de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) met hun betrokkenheid in die oorlogen. Een bloedige oorlog tussen het leger en de RSF-milities barstte los, met de burgerbevolking als grootste slachtoffer.
Naar schatting zijn tot nu toe tienduizenden mensen gedood en 4,8 miljoen ontheemd en nog eens 1,2 miljoen mensen naar de buurlanden gevlucht. Het hele staatsapparaat is geïmplodeerd: banken werden geplunderd, ziekenhuizen vallen zonder personeel en materiaal, scholen en universiteiten zijn gesloten, de politie is gevlucht, niets functioneert nog.
Waarom startte Hemedti een oorlog tegen zijn broodheer El-Burhan?
Oorlog om olie
Is deze oorlog tussen twee militaire rivalen te beschouwen als het zoveelste drama van verdeeldheid binnen Afrikaanse militaire krijgsheren? Om oorlogen te begrijpen moeten we kijken welke belangen er zijn.
Oorlogen worden gevoerd voor economische en strategische belangen. En het drama van vele Arabische en Afrikaanse landen is hun rijkdom. Vooral Soedan is een enorm rijk land door de aanwezigheid van grote voorraden aan olie, goud, uranium en andere grondstoffen. Daarenboven bestaan grote gebieden uit zeer vruchtbare landbouwgronden en zijn er grote zoetwatervoorraden dankzij de Nijl.
De echte dieven werken achter de schermen en zeker hun opdrachtgevers blijven zoveel mogelijk uit de spotlights
De strijd om olie in Soedan begon eind jaren 70, na Chevrons ontdekking van grote voorraden. Tachtig procent van de olie lag in het Zuiden, een regio die systematisch werd achtergesteld. Rebellen kwamen daartegen in opstand en na een lange strijd sloot rebellenleider dr. John Garang een vredesakkoord in 2005, dat voor het Zuiden meer autonomie voorzag en zelfs de optie op onafhankelijkheid.
Maar kort nadien stierf hij in een verdacht helikopterongeval en het akkoord implodeerde. De Verenigde Staten, die hun zinnen op de olie hadden gezet, legden sancties op tegen Soedan. Daarop wendde de regering zich tot China, dat de olievelden mee exploiteerde.
Maar door Amerikaanse bewapening van zuidelijke rebellen en een massieve mediacampagne tegen El-Bashir boog Khartoem uiteindelijk. Zuid-Soedan werd een onafhankelijke staat in 2011. Door de chaotische toestand nadien nam de Chinese betrokkenheid in de oliewinning aanzienlijk af, iets wat de VS uitstekend uitkwam.
De huidige oorlog
De huidige oorlog in Soedan luidt een nieuwe periode in om het prachtige land voor een tweede maal te verdelen en te verzwakken met als doel zich ook van de andere rijkdommen meester te maken. Belangrijk hierin is dat de echte dieven achter de schermen werken en zeker hun opdrachtgevers zoveel mogelijk uit de spotlights blijven.
Natuurlijk bereiden dieven hun rooftocht ook goed voor. Ik probeer de verschillende stappen in hun strategie uit te klaren.
Eerste stap: de opdrachtgevers en uitvoerders van de diefstal tot goede vrienden maken. Dat ‘vriendschapsverdrag’ waren de Abraham-akkoorden van september 2020, gesloten tussen de VS, Israël, en de Golfstaten VAE en Bahrein. Die akkoorden hielden een normalisering in van de betrekkingen, maar vooral ook een samenwerking op economisch en militair gebied.
De volgende stap was om ook met Soedan Abraham-akkoorden te sluiten. De eerste Trump-regering schrapte Soedan daarom van de lijst van ‘staatssponsors van terrorisme’. Via bemiddeling van VAE-president Mohamed bin Zayed sprak generaal Burhan in Oeganda met Netanyahu.
De strategie om alle Arabische landen rond Israël te vernietigen en hun rijkdommen te stelen heeft dus ook Soedan bereikt
Volgens dit plan ging het niet om één sterk Soedan, maar juist om het land te verdelen en te verzwakken. Hemedti zette met zijn RSF de aanval in op het reguliere leger van Burhan. Israël en de VAE zouden daarbij mikken op het uithollen van de reguliere strijdkrachten: ervaren officieren en soldaten werden met hoge lonen en privileges verleid om over te stappen naar de RSF.
In de VAE werden, onder Israëlische paraplu, opleidingen opgezet voor drones, zware wapens en inlichtingen- en spionagetechnologie. Zo kreeg de volgende proxy-oorlog[1] groen licht.
Het Yinon-plan
Het Yinon-plan werd in 1982 door de voormalige Israëlische diplomaat Oded Yinon uit de doeken gedaan als de strategie van Israël voor de toekomst. Het is in feite de uitwerking van de zionistische droom van een Israël ‘van de Eufraat tot de Nijl’.
Het plan werd nadien overgenomen en uitgewerkt door het Israëlische Institute for Advanced Strategic and Political Studies. Het doel was om in de omringende Arabische landen oorlogen aan te wakkeren en blijvende chaos te zaaien door etnische, religieuze en sektarische breuklijnen uit te spelen.
De invasie in Irak, het ondersteunen van de Syrische burgeroorlog, de plotse opkomst van Islamitische Staat, de omverwerping van Kadhafi en terloops het stelen van de 143 miljoen ton goudreserves van Libië waren onderdeel van die strategie. Gisteren waren ook Jemen en Iran aan de beurt, met maar gedeeltelijk succes. Vandaag is Soedan het slachtoffer.
Het strategisch plan is het land te verzwakken om het te kunnen controleren en de rijkdommen te stelen
De strategie om alle Arabische landen rond Israël te vernietigen en hun rijkdommen te stelen heeft dus ook Soedan bereikt. Na Irak, Syrië en Libië als sterke onafhankelijke Arabische landen moest ook Soedan als Arabisch land voor de bijl. Omdat Hemedti’s troepen in veroverde dorpen en steden scholen, ziekenhuizen, banken en burgerbezit plunderden en verwoestten, waren ze de perfecte oorlogsmachine om een tactiek van totale chaos uit te voeren.
Dirigent Israël
Toen in 2023 de oorlog in Soedan uitbrak hadden de Verenigde Staten en Israël connecties met beide strijdende partijen en met de staten die beide legers sponsorden. Het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken bleef connecties onderhouden met El-Burhan en de SAF. De Mossad bleef op de schoot zitten van Hemedti en de RSF.
Israël is met andere woorden de dirigent van een oorlog die tienduizenden mensen heeft gedood en 14 miljoen mensen ontheemd. De vrienden van de VS en Israël, Egypte en Saoedi-Arabië, leveren wapens aan de ene partij, de SAF. De andere vrienden van de VS en Israël, de VAE, leveren wapens aan de andere partij, de RSF.
De aankoop van de wapens gebeurt bij de VS en Israël. Deze cynische strategie maakt deel uit van de bredere strategie van Israël om door proxy-oorlogen economisch en militair een voet binnen te krijgen in die landen. Israël en de VS wedden op twee paarden, maar die twee zijn ondertussen bezig het land verder te ruïneren.
Het strategisch plan is altijd hetzelfde: het land fragmenteren, balkaniseren en verzwakken, zodat het makkelijk kan worden gecontroleerd en de rijkdommen gestolen. In praktijk is Darfoer nu al afgescheiden van Soedan doordat het bijna totaal in handen is van de RSF.
Zo camoufleert deze strategie van de chaos de uiteindelijke doelstellingen van de echte dirigenten van dit conflict
De VAE steelden al tonnen goud en diamanten uit Darfoer. De VAE voorzien een budget van acht miljard dollar om in de landbouwgronden van Fishka nederzettingsboerderijen op te richten om de opbrengsten direct naar Dubai te sluizen. De VAE is een totaal ondemocratische staat, een thuishaven voor zwart geld, smokkeldiamant en drugsbaronnen. [2]
Israël speelt al lang met het idee om daar de Flasha-Joden, Ethiopisch-Joodse gemeenschap, te deporteren. Dit deel van de Joodse bevolking wordt in Israël gediscrimineerd en Tel-Aviv wil er van af.
Israël wil nu ook een oude droom realiseren, namelijk controle verwerven over de Blauwe Nijl-waterbronnen. De watervoorziening is in Israël en Palestina een groot probleem. De exploitatie van uranium staat eveneens op het verlanglijstje van Israël.
En last but not least: de strategische controle over de Rode Zee, de handelsroute tussen Azië en Europa. Zo camoufleert deze strategie van de chaos de uiteindelijke doelstellingen van de echte dirigenten van dit conflict.
Nieuwe koloniale oorlogen
Tegen de RSF loopt een aanklacht wegens genocide. De RSF fungeert als de gewapende arm van de VAE en Israël. Genocide is vandaag tragisch actueel in Gaza én Soedan. De weg van Gaza naar El Fasher ligt geplaveid met lijken.
Via Israël en de VAE is de betrokkenheid en verantwoordelijkheid van de Verenigde Staten ook overdonderend. Zonder hun wapenleveranciers en die van hun bondgenoten zou deze oorlog nooit deze proporties aannemen.
Europa kijkt weg van de landen die hiervoor verantwoordelijk zijn, want het zijn bondgenoten
Europa kijkt weg van de landen die verantwoordelijk zijn voor deze genocide, want het zijn bondgenoten. Terwijl deze oorlogen haaks staan op de zogezegde Europese waarden, kijkt de Commissie de andere kant op en zwijgt mee in de omerta van de grootste schande van de 21ste eeuw.
In juni van dit jaar zijn de Europese Commissie en de VAE begonnen met onderhandelingen over een vrijhandelsakkoord (FTA) en met het apartheidsregime van Israël blijft Europa zoete broodjes bakken en wapens leveren.
Met Kerstmis zijn allerlei vredesboodschappen van regeringen in het vooruitzicht. Herodes liet alle kinderen onder de twee jaar in Bethlehem vermoorden. Vandaag heet Herodes Trump en Netanyahu.
Morgen komen diezelfde heren misschien met alweer een groot ‘vredesplan’. Ze zullen de strijdende partijen het zwijgen opleggen, met beide kampen deals sluiten en in naam van de Pax Americana een tweede opdeling van Soedan beklinken.
Notes:
[1] Een proxy-oorlog is een gewapend conflict waarbij een externe grootmacht (de sponsor) een andere partij (de proxy) in het geheim steunt, financiert of militair ondersteunt om de eigen doelen te bereiken, zonder zelf direct militair betrokken te zijn. Het is een oorlog bij volmacht, waarbij conflicten uitgevochten worden door plaatsvervangers in een derde land om directe confrontaties te vermijden.’
[2] Een rapport van het panel van deskundigen van de Verenigde Naties over Darfoer, onder resolutie 1591 van de Veiligheidsraad, beschuldigde al in 2024 de VAE van het ondersteunen van de Rapid Support Forces (RSF), daarbij verwijzend naar overtuigend bewijsmateriaal. Het rapport documenteerde de omvorming door de VAE van de luchthaven Um Jaras (Amdjarass) in Tsjaad tot een militair en logistiek bevoorradingsknooppunt voor RSF-wapens.
