Interview

MIFTAH: "Palestijnse zelfbeschikking kan zodra militaire bezetting stopt"

Afbeelding
Joharrah Bakr (r) van de Palestijnse organisatie MIFTAH in gesprek met Isa Tomasevic. Foto: YouTube DWM
Joharrah Bakr (r) van de Palestijnse organisatie MIFTAH in gesprek met Isa Tomasevic. Foto: YouTube DWM
DeWereldMorgen sprak met Joharrah Bakr, auteur, media-adviseur en woordvoerder van de Palestijnse organisatie Miftah in Ramallah, hoofdstad van Palestina: "De Europese geschiedenis weegt zwaar op de geesten. Ze moeten hier echt hun ogen openen, luisteren en zien dat wij gewoon mensen zijn als iedereen. De dehumanisering van de Palestijnen heeft een enorme invloed op wat nu nog steeds gebeurt.”

Miftah is de Arabische afkorting voor het Palestijns Initiatief voor de Bevordering van Wereldwijde Dialoog en Democratie. Het is ook het Arabische woord voor ‘sleutel’, wat een belangrijk symbool is van Palestijns verzet. De ouderen geven nog steeds de sleutel door van hun huis ergens in wat nu Israël is waar ze in 1948-1949 uit werden verdreven. (Je kan het volledige interview volgen in de YouTube-video onder dit artikel (Engels gesproken.)

“Wij documenteren de Israëlische schendingen van de Palestijnse mensenrechten vanuit het genderperspectief, vrouwen, meisjes en jongeren. Wat wij doen is daarover het Palestijnse narratief verspreiden. Daarvoor ontmoeten we beleidsmakers overal in de wereld, vooral in het Westen, om hen te tonen wat er gaande is in Palestina. Het is vooral in Europa dat we beleidsverandering willen zien. Ook in de VS, maar in mindere mate.”

Wat zijn de voorwaarden om een einde van de bezetting te verwezenlijken?

“Een van de voornaamste streefdoelen van MIFTAH is het recht op zelfbeschikking, want het Palestijnse volk heeft dat recht nooit gehad. De enige manier om dat recht te verwezenlijken is de beëindiging van de bezetting. Dat recht kunnen we nooit bereiken onder de militaire bezetting.”

“De Palestijnen hebben zich sinds 1948 verzet tegen deze bezetting, maar de wereld heeft een eigen verantwoordelijkheid om die te stoppen want jullie zijn de reden dat de bezetting nog steeds doorgaat.”

Op 27 oktober (de dag na dit interview) houdt Israël zijn eerste verkiezingen sinds de start van de genocide. Het discours is hier dat als Netanyahu verliest, het veel beter zal worden voor Palestina. Wat betekenen deze verkiezingen voor de Palestijnen, voor de genocide, voor de apartheid?

“Ik denk dat het belangrijk is voor de mensen om te beseffen dat vanuit Palestijns perspectief wij altijd opeenvolgende regeringen hebben gehad, met hetzelfde beleid, met dezelfde militaire bezetting, die het recht op een Palestijnse staat altijd ontkend heeft. Dat is nu ook zo. In deze verkiezingen maakt het voor ons dus niet uit wie wint.” 

“We hebben meerdere regeringen onder Netanyahu gehad. We hadden ook regeringen van de Labour Party. Nu is extreemrechts aan de macht. Die hebben overduidelijk gemaakt wat hun plannen zijn. Er was recent een praatshow op een zender waar aan alle partijen werd gevraagd of ze de vorming van een Palestijnse staat zouden steunen. Ze antwoordden allemaal categoriek neen en beloofden zich daartegen te verzetten. Dus voor ons maakt het niet uit wie wint. Het enige dat telt is het einde van de bezetting.”

MIFTAH heeft reeds lang een programma van vrede en veiligheid voor vrouwen en een programma voor het stimuleren van deelname van vrouwen aan de politiek. Vrouwen hebben altijd een centrale rol gespeeld in het Palestijnse verzet en het politieke leven. Hoe kan je strijden voor deelname van vrouwen aan de politiek onder een bezetting?

“Wij doen dat door binnen de Palestijnse gemeenschap vrouwen meer macht te geven in het politieke proces. We stimuleren ze om deel te nemen aan lokale en gemeentelijke verkiezingen, op het niveau van de dorpen. We geven ook steun aan kleine bedrijven van vrouwen.”

“We geloven sterk in de belangrijke rol van vrouwen bij de verwezenlijking van een Palestijnse staat. Vrouwen zullen een zeer belangrijke plaats innemen in een Palestijnse staat. Iedereen denkt bij verzet aan militair verzet, maar verzet heeft zoveel diverse facetten. Gewoon leven in Palestina is al een vorm van verzet. Iedere dag opnieuw moet je nadenken hoe je van punt A naar punt B kan geraken, hoe je je kinderen veilig houdt aan de ontelbare checkpoints.”

“Ook vrouwen hebben al deelgenomen aan het gewapend verzet van bij het begin. Israël gaat in hoofdzaak achter de mannen aan, hoewel de vrouwen ook wel geviseerd worden. De overgrote meerderheid van Palestijnse gevangenen is man. Vrouwen moeten dan wel de taken overnemen van de man als broodwinner, wat ze moeten combineren met de zorg voor de kinderen, fysiek en emotioneel."

“Neem het geval van een man die in de gevangenis zit, daar wordt vermoord, zijn huis vernield. Dan moeten de vrouwen wel optreden. Ze nemen al die taken over. Alleen al dat op zich is verzet. Om dat vol te houden hebben wij ‘soemoed’. Dat betekent volharding. In staat zijn om in je huis en in je land te blijven, dat is soemoed. Het zijn de vrouwen die dat in leven houden.”

"De Europese regeringen bevestigen telkens weer hun trouw aan het internationaal recht, maar blijven ondertussen nauwe economische banden met Israël en geven militaire steun. Ze drukken tegelijkertijd ook hun steun uit aan het Palestijnse volk."

“Voor ons Palestijnen spreken acties veel luider dan woorden, als ik dat cliché even mag gebruiken. Wat Europa betreft beseffen we heel goed dat het hart hier bij de bevolking zit, maar voor de politiek telt alleen het geld. We weten goed hoe de Europese regeringen functioneren als het over handel gaat.”

“Europa hanteert een enorme dubbele standaard op dat vlak. We horen de Europese regeringen zeggen dat ze de tweestatenoplossing steunen, dat ze achter de Palestijnse rechten staan. Dat betekent totaal niets als Israël geen verantwoording moet afleggen voor zijn daden.”

“Voor de Palestijnen is het zo pijnlijk dat er wel degelijk een duidelijk pad is naar aansprakelijkheid. Ik vind dat dat in feite al het geval is sinds 1948 en daarna sinds 1967, maar toch vooral nu sinds de genocide, sinds het zo duidelijk is wat er aan het gebeuren is.”

“Het internationaal recht is zeer klaar over wie voor wat aansprakelijk moet worden gesteld. En het is net hier dat de Europese regeringen volledig tekortschieten. Zelfs op het niveau van het verbod op import van producten uit de illegale koloniale nederzettingen is dat overduidelijk. Zelfs dat wordt niet eens uitgevoerd.”

“Er is dus wel degelijk sprake van een dubbele standaard die reeds enorm veel leed heeft bezorgd. We vragen in feite niets ongewoons of speciaals. We vragen gewoon dat het bestaande internationale recht wordt toegepast. Al die landen en regeringen die beweren trots te zijn dat ze het internationaal recht toepassen, die zeggen dat zij de beschermers van het internationaal recht zijn, passen dat recht niet gelijk toe voor iedereen.”

Wat zou een Belgische regering kunnen doen om de toepassing van het internationaal recht af te dwingen, om aansprakelijkheid en verantwoording te eisen voor schendingen van het internationaal recht?

“Ik denk dan aan het handelsakkoord van de Europese Unie met Israël. Dat moet gestopt worden, afgeschaft. Israël heeft al zoveel regels in dat akkoord geschonden, dat het zich bijna immuun voelt voor kritiek, omdat het daar toch mee weg geraakt. Dus daar mee stoppen is al een duidelijke stap.” 

“Dan is er het verbannen van producten en kolonisten, omdat de koloniale nederzettingen illegaal zijn volgens het internationaal recht. Concreet betekent dit dat per definitie kolonisten geen visa mogen krijgen, dat hun producten moeten worden verboden, dat er een einde moet komen aan samenwerking met al die koloniale bedrijven, dat geen enkel bedrijf nog mag investeren in de bezette gebieden. En de bestaande investeringen in alle bedrijven in de bezette gebieden moeten worden stopgezet.”

“Het is geen kwestie van dat te weten te komen. Iedereen weet perfect wat er gedaan moet worden. Het is omwille van de politiek, het geld, de macht, de wederzijdse betrekkingen dat ze dat niet doen."

Wat jij zegt, gaat over de boycot-sancties-desinvesteringen-BDS-campagne op niveau van de regering, maar ik vraag me ook af wat de rol kan zijn van de bewegingen voor internationale solidariteit, de betogingen en de acties?

“Die hebben ook een rol te spelen, door het opdrijven van de politieke druk in Europa voor het bevorderen van de Palestijnse rechten. Zij moeten van onderuit hun rol spelen, vooral nu de genocide plaatsvindt. De mensen worden wakker.”

“Maar laat ik eerlijk zijn. Iedereen kan meedoen aan de boycotacties en zo en dat is ook belangrijk. Jullie moeten jullie regeringen onder druk zetten. Daarin hebben jullie een zeer belangrijke rol te spelen, om ze te dwingen hun wetten te veranderen. Uw regeringen vertegenwoordigen u maar toch is er die geweldige kloof tussen de regeringen en hun bevolking. Dus daar hebben jullie een belangrijke taak. Dat is zeer belangrijk want wie niets doet is medeplichtig aan wat de regering doet.”

“Het is allemaal met elkaar verbonden. Als Israël hiermee wegraakt, dat zal dat een impact hebben op iedereen, niet alleen op Palestina. Dat is net waarom het internationaal recht bestaat. Dat is er om iedereen te beschermen, niet om te beslissen welk mens onderdrukt mag worden en welke niet.”

Wat vind jij het belangrijkste dat ons publiek in Europa en hier in België moet weten over Palestina dat ze niet te horen krijgen in de politieke debatten van de mainstream media?

“Het belangrijkste is volgens mij dat ze hun geest moeten openstellen om te luisteren naar het andere narratief. Het Westerse narratief is zo sterk verwoven geraakt met het Israëlische narratief dat de vooraannames van de mensen als evidenties worden gezien.”

“Vooral Europa heeft een geschiedenis die zwaar doorweegt op de geesten hier. Ze moeten hier echt hun ogen openen, luisteren en zien dat wij gewoon mensen zijn zoals iedereen. De dehumanisering van de Palestijnen heeft een enorme invloed op wat er nu nog steeds gebeurt.”

“Vergeet ook niet dat de Europese maatschappijen en de hele wereldgemeenschap innig verweven is met de Palestijnse maatschappij. Als wij geen verantwoording eisen voor wat de Palestijnen wordt aangedaan, dan zal dat naar ons allen terugkaatsen. Wat nu gebeurt weerspiegelt zich in ons allen en zal zich tegen ons allen keren, niet alleen tegen Palestina.”

Afbeelding
Steun DWM
Steun hier

Vandaag op de hoogte van de wereld van morgen?