Theo Francken wil links protest delegitimeren en onmogelijk maken
Zonder enig bewijs suggereert Theo Francken nu dat de politieke linkerzijde verantwoordelijk is voor de brand in het stadhuis van het Franse Limoges. Theo Francken verbindt de gewelddaad ook aan linkse politici bij ons. Dat dit een regelrechte tragedie is, staat buiten kijf. Maar het zal nu wel al gaan met de ongegronde verdachtmakingen door deze zittende minister.
Wij roepen niet (nooit) op tot geweld, maar tot solidariteit en financiële rechtvaardigheid. We willen een menselijke toekomst voor iedereen, niet alleen voor wie immens veel vermogen heeft. Francken en de andere extreemrechtse politici gebruiken verdeel en heers-tactieken van fascistische aard, niet het gedrag van iemand die het volk politiek hoort te dienen.
Links protest delegitimeren
Zijn doel is duidelijk. Hij wil links protest delegitimeren en onmogelijk maken. In Antwerpen, de grootste stad waar zijn partij aan de macht is, loopt het politiegeweld bij volstrekt vreedzame demonstraties al telkens uit de hand. Een paar dagen geleden werd de oogkas van een kalme protesteerder er nog nodeloos aan gort geslagen door de politie.
Francken wil dit geweld normaliseren. “Er zal moeten opgeschaald worden qua geweldniveau”, zo drukt hij het zelf uit. Alles om meer wapenspeeltjes te kunnen bestellen bij zijn rijke industriële vrienden.
Francken wil dit geweld normaliseren
Het idee dat de brand in Limoges aangestoken is door extreemlinks komt momenteel uit één officiële bron: de rechtse burgemeester van de stad. Die kwam eerder al in de belangstelling toen hij zei dat een ouderlijk paar uit een man en een vrouw hoorde te bestaan. LGBTQ+-organisaties waren daar terecht woest over. We nemen zijn polemische en voorbarige beschuldigingen aan het adres van links beter met een korrel zout.
En zelfs als (als!) zou blijken dat brandstichters een keffiyeh droegen of een anarchistisch symbool bij zich hadden: wil dat dan zeggen dat ze het hele linkse protest in Frankrijk representeren? Op de protestdag waren er 800.000 mensen op de been. Dat is een stuk meer dan de volledige populatie van Antwerpen. Het overgrote deel was vreedzaam, had legitieme eisen en is bezorgd over de toekomst. Scholieren die vechten voor hun eigen onderwijs. Als je verantwoordelijkheid en de drang naar verheffing zoekt bij jonge mensen hoef je niet verder te kijken. Daar waren ze dan. Men zou daar ook schoonheid in kunnen zien.
Gemoederen opfokken
En ja, een minderheid maakte het wel bont. Helaas. Velen van de relschoppers waren er wellicht niet eens op uit om een politiek punt te maken, ze maakten opportunistisch gebruik van de gelegenheid. Ook tijdens protesten in Brussel is er vaak zo'n extreme groep. We kunnen beter verder kijken dan onze neus lang is, in plaats van het sprookje te vertellen dat woedende repressie alle hopeloosheid en tot criminaliteit leidende onvrede wel zal oplossen. Francken is wat dat betreft niet realistischer dan een Disney-film. Zo één uit de jaren veertig dan wel.
Verder kijken dan onze neus lang is, in plaats van sprookje te vertellen dat woedende repressie alle tot criminaliteit leidende onvrede wel zal oplossen
Liever dan de legitieme eisen van de protesteerders serieus te nemen, fokken rechtse politici met hun anti-links discours de gemoederen op. Het is hetzelfde truukje dat ze ook op migratie en de islam toepassen. Ze gebruiken de aanwezigheid van de extremen in een groep om de hele groep onderuit te trekken, en harde repressie tegen de volledige groep te rechtvaardigen.
Op het internet, waar de luidste en domste opinies het vaak halen, lukt dat hen momenteel nog. Maar laten we ons vooral niet ontmoedigen. Met onze verontwaardiging groeit onze kracht. Wij vinden elkaar telkens weer op straat, verbonden in echte fysieke solidariteit. Sic semper tyrannis!
Dit opiniestuk is een overname van de Facebookpagina van Frank D'hanis
