Beeldende kunstenaars hebben doorgaans minder mobilisatiekracht dan hun collega's van de podiumkunsten. Ze werken in een atelier en niet op een podium, en ze trekken geen grote zalen vol publiek dat gemobiliseerd kan worden. Het ligt misschien aan mij, en misschien kent u wel een opstand of revolutie die ontstond na een bezoek aan een galerie of museum? Maar ik denk dat het aan die mobilisatiecapaciteit van de podiumkunsten ligt dat de minister vindt dat ze zich best nog maar eens richt op de beeldende kunsten en de musea.
Maar dat is zonder de mensen rond de actiegroep "MUSEUM AT RISK" gerekend. De actiegroep ontstond nadat de minister van Cultuur het museumlandschap hertekende, waarbij het Antwerpse museum voor hedendaagse kunst (M HKA) zijn nieuwbouwplannen moest schrappen en ook zijn werking als museum in vraag werd gesteld. De actiegroep bracht honderden kunstenaars en sympathisanten op de been. Na dat protest werd er wat bijgeschaafd aan de plannen, maar het M HKA is alles behalve uit de gevarenzone.
De minister probeert nu haar plannen te verkopen met het idee dat ze wel instellingen aanpakt, maar niet bespaart op de kunstenaars. "Dat is zoals beweren dat je theaterzalen schrapt zonder dat dit effect zou hebben op de kunstenaars die op die podia staan of de cultuurwerkers die werkten aan de producties in die zalen," antwoordt een medewerker van het M HKA boos. Bij het actiecomité is men het er niet over eens of die uitspraken er komen omdat ze op het kabinet van de minister niets begrijpen van de beeldende kunsten, of omdat het om demagogie gaat.
Veel actievoerders kwamen dan wel af op de boosheid om alweer een nieuwe besparingsronde, maar de actie richtte zich vooral op de plannen voor het Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen (M HKA).
Na de actie werd er nog druk nagepraat in "Bar Tabac", en een aantal mensen maakte afspraak voor de vakbondsacties van komende vrijdag in Brussel.