Franstalig onderwijs opnieuw op straat in Charleroi: leerlingen en leraren kondigen nieuwe acties aan
Het is druk op Brussel-Centraal. Klassen kwetterende kinderen vullen de vertrekhal, waar de hitte van de afgelopen dagen nog is blijven hangen. Leraren gebaren de kinderen in de rij, vertellen al wijzend naar het plafond verhalen en manoeuvreren hen de trein in. “Je zou maar een schoolreis moeten begeleiden”, zeggen we tegen elkaar. En we stappen op de trein naar Charleroi.
Aangekomen in Charleroi zien we de menigte staan. Rood en groen kleuren de groep van leraren en leerlingen tegen de grijze stad. Sinds maanden voeren Franstalige leerkrachten acties tegen nieuwe besparingen in het onderwijs. Opvallend is dat leerlingen nu mee de straat op komen. Massaal kwamen zij de straten op in Brussel, en ook nu in Charleroi.
Waarom komen mensen de straat op?
Er wordt in de Nederlandstalige media weinig over geschreven: het protest in het Franstalig onderwijs, en de besparingen die eraan komen. Wanneer het wel in het nieuws komt, gaat het vaak over botsingen met de politie of over beschuldigingen dat leraren leerlingen zouden “gijzelen”. De leerlingen op straat vertellen een ander verhaal.
“We worden niet gegijzeld”, zegt Alizé, laatstejaars in het middelbaar. Ze vertelt hoe leerlingen juist zelf leraren opzoeken om beter te begrijpen wat die hervormingen precies inhouden.
Naast haar staat Saori, die ook volgende week haar diploma krijgt en volgend jaar wil studeren. “Ik kom hier ook vanwege de verhoging van het collegegeld”, zegt ze. Dat zou nu 1.200 euro worden.
“We staan hier om de leraren te steunen”, zeggen twee andere scholieren. Volgens de plannen zullen leerkrachten vanaf het vierde jaar secundair onderwijs verplicht twee extra lesuren per week moeten geven, zonder bijkomende vergoeding. Leraren uit het hoger secundair zouden bovendien kunnen worden ingezet in het lager secundair, terwijl anderen hun baan verliezen. “Dat betekent dat 1.300 jobs geschrapt worden”, roepen ze.
“Het idee is dat van elke tien leraren er één zijn of haar job verliest”, legt David uit, hij is leerkracht op een middelbare school in La Louvière. “In het provinciaal onderwijs van Henegouwen zullen aan het begin van het schooljaar al zo’n vijftig voltijdse functies verdwijnen.”
Dat is onderwijsminister Valérie Glatignys (MR) strategie om het lerarentekort aan te pakken.
De malaise in het Franstalig onderwijs
Toiletten die niet werken, plafonds die naar beneden komen, chauffages die het niet doen: in de stoet klinken voorbeelden genoeg van de malaise in het Franstalig onderwijs, waar nu al weinig geld naartoe gaat. “In Brussel zie je aan de staat van de gebouwen of ze van het Franstalig of het Nederlandstalig onderwijs zijn”, klinkt het.
“Het is te koud in de winter en te warm in de zomer”, zegt Adrian, leerkracht in Brussel. Met zijn fiets loopt hij mee met de stoet, zodat hij daarna meteen weer door kan. Hij had vandaag nog veel werk aan de rapporten.
Hij vertelt wat ze te horen kregen tijdens de warme dagen: “Ze zeggen dan: de leerlingen moeten veel water drinken en de airco moet aan.” Hij lacht. “Welke airco? Het budget dat het misschien mogelijk had gemaakt om airco’s te plaatsen, is naar beneden gehaald."
De stoet beweegt ondertussen langzaam door de stad, gevolgd door twee politiewagens. Aan de scholen die we passeren hangen op de ramen blaadjes met “Non, non, non, non.”
“Soms lijkt het alsof ze niks om ons geven, soms lijkt het alsof ze helemaal niks van het onderwijs begrijpen”, zegt Adrian. “Ik weet dat sommige ministers van onderwijs wel les hebben gegeven, maar daar lijkt het niet op.”
Staken als enige optie
Het is niet de eerste keer dat leerlingen als Alizé en Saori, en leraren als David en Adrian, staken. “We doen mee aan demonstraties, bijeenkomsten en acties die onze leraren organiseren.”
David vertelt dat hij de tel kwijt is van hoe vaak hij al heeft gestaakt. Tegelijk vertelt hij hoe moeilijk het is om zijn leerlingen zonder onderwijs achter te laten. “We voelen ons altijd schuldig als we de leerlingen niet goed onderwijs kunnen geven.”
En dat is natuurlijk ook de reden waarom ze op straat komen. “Deze hervormingen zullen vreselijke gevolgen hebben voor scholen, leraren en leerlingen”, zegt David. “Het hele schoolsysteem ligt onder vuur.”
Vandaag waren de lerarenraden bezig en konden veel leraren niet meestaken, zegt David. Hij kon zijn inbreng later nog opsturen. Maar hij vertelt dat er daarom acties gepland zijn voor het nieuwe schooljaar. “De eerste schooldag na de vakantie is al een stakingsdag, en er zullen er nog veel volgen.”
Ook Alizé zal na de zomer mee actievoeren. “Als er acties zijn in Brussel doe ik graag mee.” Al zal ze wellicht wat minder tijd hebben: “Als toekomstige student moet ik mijn studies wel serieus nemen.”
Drie weken terug in Brussel kwamen leraren en leerlingen ook massaal de straten op.
