De Britse staat probeert pro-Palestijnse activisten tot onderwerping te dwingen: waarom dat niet zal lukken

De staat (Britse, nvdr) probeert Palestijnse solidariteit te herdefiniëren als terrorisme. Het doel is een klimaat van angst te creëren. We hebben deze strategie al gezien bij het verbod op Palestine Action en bij het koppelen van terrorisme aan veroordelingen waarvoor eerder geen gevangenisstraf werd opgelegd.

Mijn lopende rechtszaak is een centraal onderdeel van die strategie geworden. De naam van de politieoperatie, die duidelijk op al onze juridische documenten staat, is “Operation Recomply” – een boodschap die medeplichtigheid moet normaliseren. Ondertussen hebben politici openlijk geprobeerd ons in diskrediet te brengen, hoewel ze ervoor zijn gewaarschuwd dat dit de rechtsgang tegen ons kan beïnvloeden.

Mijn medebeklaagden kregen zeven jaar gevangenisstraf voor hun verzet tegen genocide

In de processen tegen mijn medebeklaagden kregen juryleden de vraag hen te veroordelen voor schade aan eigendommen, zonder te weten dat zij daardoor als terroristen zouden kunnen worden veroordeeld. Ik ga nu mijn proces in wetende dat mijn medebeklaagden zeven jaar gevangenisstraf kregen voor hun verzet tegen genocide.

De kartelstaat

Het juridische kader om organisaties als terroristische organisatie aan te merken en te verbieden bestaat al sinds 2000, maar tot nu toe zijn vooral aanhangers van de Palestijnse zaak getroffen door veroordelingen in het kader van de antiterrorismewetgeving.

De zaak van de Barclays 5 is veelzeggend. Vijf activisten werden schuldig bevonden aan het beschadigen van eigendommen nadat ze verf hadden gespoten en ruiten hadden beschadigd bij een filiaal van Barclays (De bank bezat aandelen in een Israëlisch wapenbedrijf, nvdr). Pas nadat de jury naar huis was gestuurd, kondigde de rechter aan dat hij overwoog hen als terroristen te veroordelen. Vergelijk dat met een soortgelijke actie bij Barclays door klimaatactivisten in 2023. Daar werd geen verband met terrorisme gelegd en alle zeven activisten kregen een voorwaardelijke straf.

Als hetzelfde juridische kader bij vergelijkbare acties tot radicaal verschillende gevolgen leidt, wat verklaart dan dat verschil?

De meest voor de hand liggende verklaring is de pro-Israëllobby, en er zijn redenen om dat ernstig te nemen. Er zijn documenten opgedoken over geheime ontmoetingen tussen vertegenwoordigers van de Israëlische wapenindustrie en hoge overheidsfunctionarissen. Bovendien is het moeilijk om de eigen rechtvaardiging van de regering voor het verbod, gebaseerd op een “bedreiging voor de nationale defensie”, los te zien van de Britse relatie met Israël.

Deze aanvallen functioneren meer als een kartel dan een samenzwering

Maar die verklaring schiet tekort om veel van de omstandigheden te verklaren die hebben geleid tot deze aanval op onze burgerrechten. Deze aanvallen functioneren meer als een kartel dan een samenzwering. Een kartel vereist niet dat elk bedrijf expliciet instemt met een bepaalde prijs; het volstaat dat er een impliciete afstemming bestaat over een bredere strategie.

Regering

De regering heeft steeds meer geprobeerd de grenzen van legitiem protest in te perken. De groei van bewegingen als BLM en Just Stop Oil ging gepaard met nieuwe beperkingen op protest, waaronder ook op herhaalde protestacties.

Het begrip 'terrorisme' is van meet af aan geracialiseerd

Palestine Action liet iets zien dat nog uitdagender was: een kleine groep zeer vastberaden mensen kan instellingen die veel machtiger zijn aanzienlijke kosten opleggen. Het begrip ‘terrorisme’ is van meet af aan geracialiseerd. Palestijns verzet is al decennialang aan dit racisme onderworpen. Mogelijk bestaat er binnen instituties minder weerstand tegen het viseren van deze beweging dan van andere bewegingen.

CPS en CTP

De Crown Prosecution Service (CPS), het Britse openbaar ministerie, heeft een instortend rechtssysteem als wapen tegen ons ingezet. Tot nu toe heeft de CPS in de Filton-zaak 36 aanklachten aan drie jury’s voorgelegd, waarvan er slechts vijf tot een veroordeling hebben geleid.

De CPS heeft een aparte afdeling voor zware criminaliteit en terrorismebestrijding, terwijl de Counter Terrorism Police (CTP) over afgeschermde financiering beschikt en er belang bij heeft haar bevoegdheden steeds verder uit te breiden. Ik heb dit eerder omschreven als een cultuur die zich als een tumor uitbreidt: zodra een organisatie is opgebouwd rond het identificeren van dreigingen, kan haar werkterrein zich voortdurend uitbreiden. Uitgelekte documenten tonen dat zij al rekening hielden met de toename van middelen die het verbod zou opleveren.

Rechters

Rechters verschillen het meest in hoe zij met deze zaken omgaan. Zij hebben het laatste woord over welke verweren in de rechtszaal worden toegelaten. Ook bepalen zij de strafmaat en of er een verband met terrorisme wordt vastgesteld. Rechters zijn doorgaans risicomijdend en volgen eerdere rechtspraak. Er is geen institutionele koerswijziging nodig om deze zaken in het nadeel van humanitaire activisten te laten uitvallen. Eén of twee actoren kunnen al volstaan om een gevaarlijk precedent te scheppen.

Duizenden juristen hebben openlijk de partijdigheid van de oorspronkelijke rechter aan de kaak gesteld. Zijn ongeziene aanval op de belangrijkste advocaat van de verdediging heeft geleid tot een campagne vanuit de juridische beroepsgroep. We kennen zijn motieven niet. We weten wel dat hij kort na zijn uitspraken in de Filton-zaken snel promotie maakte.

Het politieke klimaat veranderen

Directe acties van groepen als Defend Our Juries overspoelen het rechtssysteem met absurde aanklachten wegens terrorisme. Dat brengt economische kosten mee voor de regering en de politie en voert de politieke druk op parlementsleden op. Mobilisaties rond rechtszaken voorkomen dat beklaagden worden geïsoleerd en maken onrecht zichtbaar.

Ook is het belangrijk dat media hun institutionele invloed gebruiken om solidariteit met activisten te tonen

Advocaten, vakbonden en beroepsorganisaties leggen professionele en politieke kosten op aan wie staatsmacht uitoefent. Sommige vakbonden zijn begonnen met het aannemen van moties in lokale afdelingen en met beleid om steun te bieden. Dat heeft rechtstreeks invloed op de regering via de verwevenheid van lobbywerk en partijfinanciering. Ook is het belangrijk dat media, publieke figuren, liefdadigheidsorganisaties, denktanks en geloofsgemeenschappen hun institutionele invloed gebruiken om solidariteit met activisten te tonen.

Als het normaal wordt om politiek protest als terrorisme te bestempelen, zullen de gevolgen veel verder reiken dan Palestine Action. Het draaiboek blijft bestaan nadat deze zaken voorbij zijn, en het afschrikkende effect op protest en het rechtssysteem reikt nu al verder dan solidariteit met Palestina.

De Filton 25 staan momenteel centraal in deze aanval op onze burgerlijke vrijheden. Voor iedereen die de Britse democratie belangrijk vindt, bestaat de opdracht er niet alleen in zich tegen dit onrecht te verzetten, maar ook de omstandigheden aan te pakken die ertoe hebben geleid - voordat de volgende beweging zich in onze positie bevindt.

Je kunt hier doneren aan het steunfonds voor de Filton 25.

Dit artikel is een gastbijdrage aan de Substack van Grace Blakeley.