Arco-gedupeerden staan klaar voor grootste collectieve actie ooit

Het Arco-dossier blijft een gigantische financiële en morele schandvlek op ons politieke landschap. Meer dan 750.000 burgers werden jaren geleden meegesleept in een fiasco dat niet het hunne was.

Vandaag hult de federale regering zich in een diep stilzwijgen. Op vragen van belangenbehartigers komt geen enkel antwoord. Onze politici hebben dit loodzware dossier in een vergeetput gestopt. Terwijl men beweert dat er geen geld is voor de burgers, worden de beloften aan honderden duizenden gewone gezinnen straffeloos overboord gegooid.

Van de redding van Dexia naar het succes van Belfius

Om het hele verhaal te begrijpen, moeten we terug naar 2008. Dexia Bank had dringend vers kapitaal nodig om het marktvertrouwen te herstellen.

Coöperatieve holding Arco werd meegesleurd en moest 350 miljoen euro inbrengen. Arco bezat die middelen zelf niet en leende het geld noodgedwongen bij ... Dexia Bank zelf. Als compensatie voor het risico beloofde de overheid een staatsgarantie om de coöperanten te beschermen. Die garantie werd op 7 november 2011 officieel ondertekend via een Koninklijk Besluit.

Toch ging het mis. Belfius herrees uit de as van Dexia doordat de Staat vier miljard euro neerlegde voor de gezonde 'good bank'. Arco bleef achter als de 'bad bank'. Al zijn activa moesten onder dwang worden verkocht en de opbrengsten vloeiden rechtstreeks naar Belfius.

Vijftien jaar later staat Belfius er ijzersterk voor met een eigen vermogen van 12,5 miljard euro. De Staat ontving intussen al 3,5 miljard euro aan dividend. Met de komende recordwinsten is de oorspronkelijke overheidsinvestering volledig terugbetaald. De waarde van de bank is ondertussen zelfs verdrievoudigd.

Verbroken beloftes door opeenvolgende regeringen

De overheid en Belfius gebruikten de beloofde staatsgarantie jarenlang om bezorgde klanten te sussen. De winsten vloeiden naar de staatskas, maar de garantie werd geschrapt door de Europese Commissie.

Een vervangend 'Plan B' werd gekoppeld aan een privatisering van Belfius. Die privatisering bleef toen uit, maar ligt vandaag plots weer op de politieke tafel.

Opvallend is dat nagenoeg àlle traditionele politieke partijen boter op hun hoofd hebben. De opeenvolgende regeringen gaven geen van allen thuis als het op compensaties aankwam. Dat geldt voor de regeringen-Leterme I en II, maar evengoed voor de regering-Di Rupo en de regering-Michel I. 

Ook de huidige federale Arizona-regering zet deze wrange traditie van negeren voort. Politieke en morele verantwoordelijkheid voor de eigen burgers ontbreekt volledig.

Winsten voor de elites, de kruimels voor de burger

Wat de situatie extra wrang maakt, is dat Belfius ooit ontstond uit het Gemeentekrediet en coöperatieve bank Bacob. Dat waren instellingen geworteld in de gemeenschap en het gewone volk.

Vandaag is die volksverankering ver te zoeken. Lokale bankloketten verdwijnen, geldautomaten worden weggehaald en spaargeld levert nauwelijks iets op. Ondertussen boeken de banken torenhoge winsten. Gewone consumenten voelen zich buitenspel gezet en worden doorverwezen naar digitale toepassingen zonder menselijk contact.

In plaats van de herprivatisering van Belfius open te stellen voor het brede publiek, kiest de Staat ervoor twintig procent te verkopen aan superrijke families. Rijke elites krijgen zo de kans om nóg rijker te worden op de kap van de gemeenschap. Economen en ethici bekritiseren die verdere concentratie van rijkdom scherp.

De grootste juridische strijd ooit voor gerechtigheid

Tegen deze onrechtvaardige gang van zaken komen de gedupeerden nu massaal in opstand. Belangenbehartigers Deminor en ArcoClaim bundelen definitief hun krachten. Op 8 september 2026 maakten zij in het Résidence Palace hun plannen bekend. Ze dagvaarden zowel de Belgische Staat als de potentiële kopers van de Belfius-aandelen.

De verkoop van Belfius-aandelen zonder compensatieregeling doet namelijk nieuwe vorderingsrechten ontstaan voor de coöperanten. En die rechten zijn wettelijk nog niet verjaard.

Dit wordt de allergrootste collectieve juridische actie die ooit voor investeerders in België is georganiseerd. Zonder eerlijke compensatie zal er van een verkoop geen sprake kunnen zijn.

Coöperanten die zich nog niet eerder hebben aangemeld, kunnen dat alsnog doen via de gemeenschappelijke registratiepagina van Deminor en ArcoClaim. Daarnaast blijft het mogelijk om de petitie op de website van de Kamer te ondertekenen.

Luc Soete 

Notes:

1. De groep Arco was opgericht in 1935 na de grote crisis van 1934, een samengaan van een groep christelijke verbonden. Arcopar was een coöperatief aandeel van de groep dat werd verkocht aan privé-klanten van de bank BACOB, wat 800.000 kopers allerlei bancaire voordelen opbracht zoals goedkope leningen en gratis zichtrekening. BACOB was de bank van de christelijke arbeidersbeweging. Heel veel kopers van deze aandelen waren lid van het ACW (nu beweging.net), koepel van de christelijke werknemersorganisaties. BACOB ging op in Dexia in 2003. Dexia ging failliet in 2011. De kopers verloren toen in één klap alle waarde van hun aandelen. Een aantal van hen heeft zich verenigd in ArcoClaim en Déminor om  zich samen tot de rechtbank te richten. Hun strijd is nog steeds bezig (n.v.d.r.).
    
2. Belfius werd opgericht in oktober 2011 na de ontmanteling van de Dexia-groep. Dexia was in 1996 een fusie van het Gemeentekrediet van België met de Franse bank Crédit Local de France (n.v.d.r.).