Opinie

Bericht vanop Global Sumud Flotilla: "Ik ben Isja en ik heb schrik"

Afbeelding
Isja Puissant.
Isja Puissant.
"De laatste dagen werd ik dapper, held, voorbeeld genoemd. Maar ik voel me vooral bang." Dat schrijft Isja Puissant, een 26-jarige Vlaming die meevaart op de Global Sumud Flotilla, een hulpvloot onderweg naar Gaza.

De Global Sumud Flotilla bestaat uit 58 schepen bemand met activisten van over de hele wereld. De bedoeling is om de Israëlische zeeblokkade van Gaza te doorbreken en humanitaire hulp te brengen naar het Palestijnse gebied. Op één van die schepen zit ook de jonge Belg Isja Puissant die ook actief is bij Hart Boven Hard. Hij schreef onderstaande getuigenis.

"Ik ben Isja en ik heb schrik. Schrik om mijn eigen leven en dat van de mensen om mij heen. Schrik om wat ons te wachten staat. Schrik nadat ik zag hoe honderden mooie mensen van over de hele wereld door Israël aangevallen werden. Schrik door hoe het in de Belgische media oorverdovend stil bleef, zelfs nu Belgen betrokken waren, op enkele berichten na bij VRT NWS, De Morgen en De Standaard."

"Schrik door de getuigenissen over brutale mishandeling van mensen die de laatste weken mijn vrienden werden, en hoe de realiteit van bijna 10.000 Palestijnen in Israëlische gevangenissen hierdoor dichterbij komt. Schrik voor Saif en Thiago, die zonder dat dit enige ophef veroorzaakte, naar bezet Palestina ontvoerd werden om gemarteld te worden, en misschien zelfs vermoord."

"Schrik van een Europa dat naar de buitenwereld mensenrechten predikt, maar ondertussen duizenden mensen de Middellandse Zee induwt, en collaboreert in genocide. Schrik van hoe het IOF (Israëlische leger, nvdr.) steeds nieuwe manieren vindt om mensen in de Levant uit te moorden en op te sluiten. Ik heb schrik van de politieke leiders die blijven bakkeleien over wie van ons bestaansrecht heeft. Elke menselijke waarde is hierbij uit hun woordenschat verdwenen, en politiek vervelt meer en meer tot een wedstrijdje piemelzwaaien."

"Schrik van hoe we in België blijven discussiëren over woorden als genocide en dodenaantallen, terwijl elk mens die niet vrij kan bepalen hoe hij zijn leven opbouwt er één te veel is. Schrik van de tol die mijn eigen engagement eist van mensen die ik liefheb en die ik in België met een bang hartje achterliet."

"Ik ben Isja en eigenlijk heb ik superveel schrik. Toch ga ik door. Voor Anas en Ali. Voor Lamees en Ghassan. Voor Sami en Rami. Voor Kenzi en Najeeba. Voor de miljoenen Palestijnen, Libanezen, en velen anderen die lijden onder Israëlische agressie, en wiens namen en verhalen we absoluut nooit mogen vergeten. Leve het internationalisme, de wereldwijde solidariteit en free palestine."

Vandaag op de hoogte van de wereld van morgen?