Samidoun-leider opnieuw opgepakt: EU laat Israëlische connectie voorgaan op mensenrechten
Mohamed Khatib is de voorzitter van 'Samidoun' wat 'vastberaden' betekent. Deze organisatie van en voor Palestijnse politieke gevangenen weigert om hen enkel als slachtoffers af te schilderen, maar eerder als strijders voor het recht op zelfbeschikking.
Na vaker te zijn aangehouden, werd Khatib op 7 februari op de luchthaven van Heraklion op Kreta nogmaals aangehouden toen hij op weg was om te spreken op een politiek evenement. Zopas werd hij na 5 dagen voor de rechter gebracht in verband met een mogelijke uitzetting naar België, waarnaar hij wellicht zal worden 'uitgewezen' .
Deze arrestatie van Khatib maakt deel uit van een jarenlange campagne van administratieve intimidatie tegen hem en zijn organisatie ‘Samidoun’ in België en in heel Europa om zijn bewegingsvrijheid te beperken en zijn politieke activiteiten aan banden te leggen. Dit komt niet als een verrassing, want de Israëlische regering én de VS blijven zware druk uitoefenen op Europese regeringen.
Willekeurige aanhoudingen
In 2023 startte Nicole de Moor, voormalig staatssecretaris van Asiel en Migratie, een procedure om de vluchtelingenstatus van Khatib in te trekken na druk van de Israëlische ambassade in Brussel. Die procedure is momenteel in beroep, wat betekent dat hij nog steeds het recht heeft om in België en het Schengengebied te verblijven en te reizen.
"In tegenstelling tot Netanyahu, word ik niet gezocht door de rechtbank"
Hoewel hem geen strafbare feiten ten laste worden gelegd, worden hij en zijn organisatie als 'gevaarlijk' gebrandmerkt. "Hij predikt haat en kan een gevaar vormen voor de samenleving", liet De Moor optekenen zonder hiervoor concrete elementen aan te dragen.
Het lijkt er daarom sterk op dat Khatib het doelwit is van Israëlische en Belgische politici vanwege zijn rol in Samidoun, een organisatie die zich uitspreekt tegen het genocidale geweld van Israël in Gaza, en tegen de voortdurende steun voor dit geweld door Europese landen zoals België en Griekenland.
"Ze maken gebruik van onze vrijheden om ongewenst gedrag te verspreiden zonder strafbare feiten te plegen." stelde premier Bart De Wever vorig jaar. Hij noemde expliciet Samidoun als voorbeeld van het soort organisatie dat de regering wil verbieden met een nieuwe ‘anti-radicalisme-wet’, die begin dit jaar door de Raad van State werd afgewezen.
Kathabi zei toen in het VRT -journaal "niet verbaasd" te zijn over de uitspraken van De Wever. "We hebben nooit een misdaad of gewelddaad gepleegd in België of daarbuiten (…) Ik word niet gezocht door een rechtbank, in tegenstelling tot Netanyahu, die onder een aanhoudingsbevel staat van het Internationaal Strafhof."
Asielrecht als chantagemiddel
De detentie van Mohammed Khatib is een voortzetting van een trend waarbij Europese regeringen het recht op asiel van Palestijnen gebruiken als een middel om hen het zwijgen op te leggen, te intimideren tot en met deportatie, wanneer ze zich blijven uitspreken voor Palestina.
Detentie een manier om hen het zwijgen op te leggen
Khatib werd na een protestactie tegen de genocide aan de Beurs in Brussel in april vorig jaar een nacht vastgehouden en zonder verdere aanklacht vrijgelaten. Alleen al in België zijn ongeveer tien Palestijnse vluchtelingen gearresteerd, vastgehouden en zelfs gedeporteerd, niet vanwege een misdrijf dat ze hebben gepleegd, maar vanwege hun voortdurende mobilisatie voor Palestina, het verzet tegen Israël en tegen de voortdurende steun van de Belgische autoriteiten aan Israël.
Vandaag zitten nog steeds twee van de tien – Fathi Alhams en Ali Abu Taha –vast, terwijl Mahmoud Faraj Allah, is overleden in detentiecentrum 127bis in Steenokkerzeel.
Israël krijgt vrijgeleide
Deze intimidatie is geen toeval, maar moet de verhalen over dood en vernietiging verdonkeremanen, het recht op politieke meningsuiting onderdrukken en de voortdurende mobilisatie tegen de medeplichtigheid van België aan genocidaal geweld beperken. Dat vertelde Kathib vorig jaar al aan onze redactie.
Israël is nog steeds van plan alle Palestijnen die zich blijven verzetten te vermoorden, te controleren of te onderwerpen, in Palestina of daarbuiten.
Er is niet enkel verzet nodig tegen Israëls genocidale oorlog tegen Gaza, maar ook tegen de invloed van Israël op de Belgische politiek en het gebruik van het asielrecht als politiek instrument om politieke activisten te onderdrukken en te intimideren.
