Trump slaat toe: elite-eenheden kidnappen Venezolaanse president Maduro
Vanaf twee uur ’s nachts lokale tijd werd de Venezolaanse hoofdstad Caracas opgeschrikt door zware explosies en laagvliegende gevechtsvliegtuigen. Getuigen maakten melding van minstens zeven grote inslagen, onder meer bij de strategische militaire basis Fuerte Tiuna en het vliegveld La Carlota in het hart van de stad.
Grote delen van de hoofdstad en omliggende staten zoals Miranda en Aragua zaten zonder stroom. Beelden op sociale media toonden enorme vuurballen en dikke rookpluimen boven militaire installaties. De bevolking reageerde in shock. Inwoners vluchtten in paniek de straat op terwijl het geluid van raketten boven de stad galmde.
"De VS zal niet slagen in het stelen van onze rijkdommen"
Via zijn platform Truth Social claimde Donald Trump de overwinning. Volgens de Amerikaanse president zijn Nicolás Maduro en zijn vrouw Cilia Flores gevangengenomen en het land uitgebracht. "De Verenigde Staten hebben met succes een grootschalige aanval uitgevoerd”, aldus Trump. Hij kondigde voor later vandaag een persconferentie aan in zijn resort Mar-a-Lago.
De operatie werd uitgevoerd door elite-eenheden en doet denken aan het kidnappen van de president van Panama in 1989.
De Venezolaanse regering riep de nationale noodtoestand uit en was duidelijk over de werkelijke motivatie achter deze invasie. Volgens een officiële verklaring uit Caracas is het enige doel van Washington het in handen krijgen van de enorme olievoorraden en mineralen van het land.
"De VS zullen niet slagen in het stelen van onze rijkdommen," klonk het strijdvaardig.
De aanval komt niet geheel onverwacht. De afgelopen maanden had de VS een enorme troepenmacht voor de kusten van Venezuela gestationeerd. Er waren tientallen dodelijke aanvallen op schepen in de regio en er kwam een totale blokkade op de Venezolaanse olie-uitvoer. Trump had herhaaldelijk aangekondigd dat president Maduro moest opstappen.
Het Witte Huis rechtvaardigt de militaire agressie door Maduro te beschuldigen van banden met drugskartels. Maar dat argument houdt geen steek, omdat Colombia en Ecuador de belangrijkste cocaïneroutes naar de VS zijn en Venezuela hooguit een bijrol speelt.
Tijdens een persconferentie in Florida zei Trump dat de VS “voorlopig” Venezuela gaat besturen tot er een “veilige, correcte” overgang mogelijk is, zonder details te geven. Trump koppelde dit aan Venezuela’s olie: grote Amerikaanse oliebedrijven zouden miljarden investeren om de olie-infrastructuur te herstellen en winst te maken. Hij waarschuwde ook voor een mogelijke tweede, grotere aanval.
Waarom de VS al 25 jaar oorlog voert tegen Venezuela
Volgens de historicus Vijay Prashad draaien de jarenlange spanningen in Venezuela niet om democratie of drugshandel, maar om de controle over de grootste olievoorraad ter wereld. Sinds 2001 probeert de VS het sociale project van de bevolking te breken om de belangen van grote oliereuzen veilig te stellen.
Toen de toenmalige president Hugo Chávez in 2001 de oliewinsten opeiste voor de staat, koos hij voor het volk. Met de opbrengsten bouwde de regering scholen, ziekenhuizen en woningen via de bekende misiones. Voor Amerikaanse bedrijven als ExxonMobil was dit onaanvaardbaar. Zij zagen hun winsten verdampen en zetten de Amerikaanse regering onder druk om in te grijpen. Wat volgde waren couppogingen en sabotage door de oude elite.
Voortaan is geen enkele regeringsleider wereldwijd nog veilig als hij of zijn niet naar de pijpen danst van Washington
Na de dood van Chávez in 2013 intensiveerde de VS een ‘hybride oorlog’. In plaats van een klassieke invasie werd het land economisch verstikt. Sancties blokkeerden de handel en financiële markten, terwijl westerse media de resulterende armoede uitsluitend wijten aan intern wanbeleid. Het doel was en is de bevolking uit te putten tot zij hun soevereiniteit opgeven.
Voormalig Southern Command-chef generaal Laura Richardson gaf recent openlijk toe waar dit echt om draait: controle over de enorme grondstoffenrijkdom van Latijns-Amerika - olie, lithium, goud en zeldzame aardmetalen - als fundament voor westerse militaire en technologische macht, met Venezuela’s oliereserves als voornaamste trofee.
Die grondstoffen hebben de Verenigde Staten nodig om de afhankelijkheid van China door te knippen en zich te kunnen voorbereiden op een toekomstig conflict met China.
Westerse hypocrisie
Het kidnappen van president Maduro en zijn vrouw en het overnemen van het bestuur in Venezuela is ronduit shockerend. Het is niet alleen een flagrante schending van het internationaal recht, het betekent ook dat voortaan geen enkele regeringsleider wereldwijd nog veilig is als hij of zijn niet naar de pijpen danst van Washington. Welkom in een tijdperk van brutaal imperialisme.
Normaal gesproken leidt zo’n openlijke militaire agressie – met bombardementen op een hoofdstad en de ontvoering van een zittend staatshoofd en zijn vrouw – tot onmiddellijke, snoeiharde veroordelingen door westerse regeringen, verwijzingen naar het VN-Handvest en dreiging met sancties. Niets daarvan deze keer.
Kaja Kallas, de Hoge Vertegenwoordiger van de Europese Unie voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid, veroordeelt de militaire interventie niet, integendeel, ze legitimeert ze zelfs: “de EU heeft herhaaldelijk verklaard dat de heer Maduro geen legitimiteit heeft en heeft een vreedzame overgang bepleit”.
Ze zegt ook dat de veiligheid van EU-burgers in Venezuela de hoogste prioriteit is. Onze minister van Buitenlandse Zaken zit op dezelfde golflengte.
Na de dubbele standaard rond Oekraïne versus Gaza toont ook dit de hypocrisie achter de zogenoemde ‘rules-based order’. Als het recht selectief wordt toegepast, blijft er slechts machtspolitiek over. Alle schijn is weggevallen.
Deze daad van staatsterrorisme is een gevaarlijk precedent dat het hele Latijns-Amerikaanse continent kan meesleuren in een spiraal van economische chantage, oorlog en chaos. Wie geen stelling neemt tegen deze militaire agressie legitimeert morgen nieuwe aanvallen op Havana, Managua, Bogotá of Mexico-Stad.
Deze daad van staatsterrorisme is een gevaarlijk precedent dat het hele Latijns-Amerikaanse continent kan meesleuren
Het is dringend dat progressieve krachten overal ter wereld - vakbonden, sociale bewegingen, partijen, intellectuelen - zich organiseren rond een breed front tegen deze imperialistische oorlogslogica. Het gaat over meer dan solidariteit met één land, het is een strijd om vrede, soevereiniteit en sociale rechtvaardigheid in heel Latijns-Amerika én daarbuiten.
Met DeWereldMorgen volgen wij de situatie in Venezuela op de voet en houden u verder op de hoogte.
Twee oproepen
Deze avond om 18.00 uur samenkomst om de imperialistische agressie tegen het Venezolaanse volk te veroordelen. Plaats: Ambassade van Venezuela in Brussel, Rooseveltlaan 10 - 1050 Brussel.
Morgen, 4 januari om 14u aan de ambassade van de VS (Regentlaan).
Een overzicht van alle recente artikels over Venezuela vind je hier.
