Nieuws

De Wereld Kort: "Nee, de Russen komen niet"

Afbeelding
Foto: DepositPhotos.com
Foto: DepositPhotos.com
"Nee, de Russen komen niet", en wat deze week nog meer onder de radar bleef: aanval op onze koopkracht, media en extreemrechts, ouderenzorg als melkkoe, en de fratsen van Trump in Nigeria.

"Nee, de Russen komen niet!"

Om de bevolking de drastisch verhoogde defensie-uitgaven te doen slikken, waarschuwen Europese leiders steeds openlijker voor een mogelijke Russische aanval op een NAVO-land na de oorlog in Oekraïne. “Mensen die beweren dat we geen schrik moeten hebben van de Russen, vergissen zich lelijk”, aldus onze minister van ‘oorlog’ Theo Francken.

Boedanov, de chef van de Oekraïense militaire inlichtingendiensten, heeft er zelfs een datum op geplakt. Volgens hem plant Rusland al een directe aanval tegen 2027. Maar volgens oud-kolonel van het Belgische leger, Roger Housen, is een aanval tegen een Baltische staat of Polen “klinkklare onzin”. 

“Poetin weet heel goed dat een klassieke, traditionele oorlog tegen het Westen, zoveel betekent als zelfmoord voor Rusland”

Volgens de oud-kolonel is Rusland “vanuit militair-technisch standpunt niet in staat om in de eerste vijf jaar na het beëindigen van de oorlog met Oekraïne, een westers of NAVO-land te bedreigen. Ondertussen is het Westen volop bezig met het opkrikken van zijn eigen militaire vermogen. Binnen een jaar of vijf gaat dat op een voldoende hoog niveau staan om de Russen te ontraden en om een oorlog te voorkomen”. 

“Men kan heel veel denken over Poetin, maar het laatste wat men van hem moet veronderstellen is dat hij suïcidaal is”, aldus ex-militair. “Poetin weet heel goed dat een klassieke, traditionele oorlog tegen het Westen, zoveel betekent als zelfmoord voor Rusland. Het Russische leger kan onmogelijk een klassieke oorlog tegen het Westen winnen, en de Russen gaan zich daar niet aan begeven.”

In de zakenkrant Financial Times vindt expert Hanna Notte de alarmerende uitspraken van Europese leiders begrijpelijk om de bevolking wakker te schudden voor verhoogde defensie-uitgaven, maar ze waarschuwt dat Europa daarmee een “zelfvervullende voorspelling riskeert”.

De Europese alarmkreten voeden namelijk de Russische propaganda, die Europa nu als de nieuwe hoofdagressor afschildert. Het wederzijdse wantrouwen vergroot het risico dat daden verkeerd worden geïnterpreteerd, wat tot een gevaarlijke escalatie kan leiden.

Ze stipt aan dat het gebrek aan directe communicatielijnen tussen Europa en Rusland dit gevaar nog eens verder versterkt. 

Arizona beloofde meer koopkracht, maar krijgt koude douche

In januari krijgen zo’n miljoen werknemers dankzij de automatische loonindexering 2,21 procent opslag. Voor een modaal loon is dat ongeveer 32 euro netto per maand. Dat klinkt als goed nieuws, tot je de nieuwe facturen opent. 

Telecomabonnementen gaan omhoog met enkele euro’s en treinreizen worden duurder. Voor sommige pendelaars komt er vanaf februari maandelijks bijna 12 euro bij. Ook vaste kosten knabbelen verder aan je budget. Verzekeringen stijgen, bankieren kost bij verschillende banken meer. Vooral de winkelkar zal duurder worden. 

Recente maatregelen van de regeringen doen ook hun duit in het zakje. De Vlaamse regering jaagt de zorgpremie de hoogte in van 64 naar 100 euro, terwijl de federale regering de btw van afhaalmaaltijden optrekt van 6 naar 12 procent, goed voor ongeveer 7 euro per maand voor wie wekelijks iets haalt. Daarnaast zal de energiefactuur voelbaar stijgen. 

Gemiddeld komt er minstens 68,5 euro per maand bij, terwijl je loon netto maar 32 euro stijgt

Terwijl ze de mond vol hebben over ‘werken moet lonen’, worden basisbehoeften en kleine extraatjes simpelweg duurder gemaakt door dezelfde mensen, die beloofden onze koopkracht te beschermen.

Het Laatste Nieuws maakte de optelsom: gemiddeld komt er minstens 68,5 euro per maand bij, terwijl je loon netto maar 32 euro stijgt. Dat is de realiteit achter de koopkrachtbeloftes: je indexering verdampt, en wat níet geïndexeerd wordt, betaal je helemaal zelf.

In theorie zouden zulke nieuwe prijsstijgingen later gecompenseerd moeten worden via een volgende indexaanpassing. Maar niet alles wordt meegenomen in de index. Met andere woorden: een deel van die extra kosten komt niet netjes terug via je loon, maar blijft gewoon hangen als koopkrachtverlies.

Miljardairs bepalen het nieuws: Frankrijk als waarschuwing

We zijn het bijna normaal gaan vinden dat kranten en zenders eigendom zijn van kapitaalgroepen. Maar wie betaalt, bepaalt uiteindelijk de lijn. Groot geld staat zelden links. En als de wind draait, kan die steun gemakkelijk doorschuiven naar extreemrechts.

Daarvan is Frankrijk een goede illustratie. De krant De Standaard wijdde er een uitgebreid artikel aan. Meest in de kijker loopt Vincent Bolloré, de “Franse Rupert Murdoch”. Zijn CNews is vooral een eindeloze talkshow over criminaliteit, onveiligheid en migratie. 

Elf miljardairs bezitten samen zo’n 80 procent van de Franse kranten

Overnames van een krant of een zender door deze mediamagnaat gaan gepaard met politieke koerswijzigingen, stakingen en het vertrek van redacties. Onder zijn hoede kreeg extreemrechts een megafoon: Éric Zemmour, de man die nog een pak extremistischer is dan Marine Le Pen, werd er groot gemaakt.

Bolloré staat niet alleen. Elf miljardairs bezitten samen zo’n 80 procent van de Franse kranten. Ook andere eigenaars sturen bij om fiscale en economische belangen te beschermen. In ruil voor welwillende aandacht schoof de extreemrechtse partij van Marine Le Pen, Rassemblement National, bovendien op naar een pro-business-programma dat vooral de hoogste inkomens dient.

Zo ontstaat een ecosysteem dat het publieke debat kneedt en de democratie onder druk zet. Denk aan haatcampagnes tegen artiesten en groeiende zelfcensuur. Frankrijk toont hoe media, in handen van miljardairs, een politiek wapen worden.

Ouderenzorg als melkkoe

Er is onrust bij Orelia, de commerciële rusthuisgroep van de Antwerpse familie Van den Brande. Volgens Het Nieuwsblad stapelen de financiële zorgen zich op. Orelia baat vijftien woonzorgcentra uit, samen goed voor zo’n 1.500 bewoners en 1.000 personeelsleden.

De oorzaak is hallucinant: geld bestemd voor ouderenzorg – afkomstig van bijdragen van bewoners en van overheidssubsidies – is doorgesluisd naar zusterbedrijven. Onder meer naar technologiebedrijf Aperi, een dochtermaatschappij gespecialiseerd in digitale noodoproepsystemen. Binnen de familie heet dat “middelen inzetten waar ze nodig zijn”. Alleen: dit keer vloeide het geld niet terug en lijkt Orelia het geld definitief kwijtgespeeld te zijn aan Aperi.

Zorg hoort niet thuis in een holding met investeringshonger

Hoe groot het gat precies is, blijft onduidelijk. Wel tonen jaarrekeningen dat Aperi vorig jaar al meer dan 1 miljoen euro schulden opstapelde, ondanks een stijgende omzet. Orelia zoekt nu dringend een externe partner voor een kapitaalsverhoging om een debacle te vermijden. Intussen stapte topman Lode Van den Brande eind oktober op als voorzitter van zowel Orelia als Palmyra Brands.

Dit dossier legt een bredere wonde bloot: de commercialisering van de ouderenzorg. Vandaag is ongeveer een derde van de Vlaamse rusthuizen in handen van commerciële groepen. De Vlaamse regering belooft meer transparantie en extra financiële controles, en er zou een verbod op winst komen. Maar creatieve constructies – extra diensten, vastgoedhuur, interne leningen – maken het makkelijk om de geest van zo’n verbod te omzeilen.

Het is al bij al schandalig dat geld voor ouderenzorg gebruikt wordt voor commerciële activiteiten. Het is niet normaal dat er geld verdiend wordt op de kap van een kwetsbare groep in onze samenleving. Zorg hoort niet thuis in een holding met 'buikgevoel' en investeringshonger, maar moet in handen komen van de overheid.

De fratsen van Trump in Nigeria 

Op kerstavond zagen bewoners van Jabo, een overwegend moslimdorp in de noordwestelijke Nigeriaanse deelstaat Sokoto, iets dat leek op een klein vliegtuig overvliegen. Even later volgde een zware knal en een vuurbol. Mensen vluchtten in paniek hun huizen uit. Gelijkaardige scènes speelden zich af in minstens twee andere nederzettingen.

Volgens president Donald Trump ging het om “een krachtige en dodelijke” aanval op ISIS-kampen in Noordwest-Nigeria. Het Amerikaanse leger sprak in een eerste beoordeling over “meerdere” gedode ISIS-leden. Trump verklaarde dat de kampen “verpletterd” waren.

Maar in Jabo klonk een heel ander verhaal. Volgens Financial Times zeggen bewoners dat de projectielen in lege velden terechtkwamen en geen slachtoffers maakten. Videobeelden op Nigeriaanse tv toonden verbrande metalen stukken in wat landbouwgrond leek. “God zij dank, er was geen verlies van mensenlevens”, zei een man op Arise News.

Trump zorgde op kerstavond voor wat vuurwerk in Nigeria om te scoren bij zijn eigen christelijke achterban

De Nigeriaanse legerleiding bevestigde wel samenwerking met de VS. Maar ondanks officiële verklaringen, zijn er sterke twijfels over de daadwerkelijke betrokkenheid en controle van de Nigeriaanse overheid bij de planning van de aanvallen. Andere overheidsdiensten dan Defensie waren terughoudender en leken niet volledig op de hoogte.

Nigeriaanse analisten zetten ook vraagtekens bij het officiële verhaal. Sokoto is historisch een islamitisch spiritueel centrum en geen gekende ‘terroristische hotspot’. Sokoto lijdt vooral onder banditisme, terwijl andere regio’s veel zwaarder door jihadistisch geweld zijn getroffen. 

De aanvallen volgen op sterke druk van Trump op Nigeria om geweld tegen christenen aan te pakken. Critici zeggen dat deze druk mogelijk leidde tot een slecht doordachte operatie in een gebied waar nauwelijks christenen zijn. Trump zorgde op kerstavond voor wat vuurwerk in Nigeria om te scoren bij zijn eigen christelijke achterban. 

Vandaag op de hoogte van de wereld van morgen?