Peterbos steeds negatief in het nieuws: wat doet dat met de buurtbewoners?

Veel mensen kennen Peterbos uit de politieseries op tv. De wijk staat ondertussen bekend als dé grootste drugshotspot in België. 

Toch is er veel meer aan de hand dan enkel drugs, vertelt opbouwwerker M'hamed El Ouali: “Peterbos is de armste wijk van Brussel. Enkel mensen die nergens anders heen kunnen, belanden hier. Iedereen die Peterbos kan weigeren doet dat. Door steeds als drugswijk in het nieuws te komen, vergeten mensen de echte problemen hier in de wijk.” 

“Mensen vinden het normaal dat hier drugs worden gedeald” 

Die problemen zag ook Heleen Debeuckelaere toen ze als journaliste voor De Standaard een week in Peterbos ging wonen: “Alles is daar kapot en verwaarloosd. Er zijn geen winkels in de wijk, terwijl er wel 4.000 mensen wonen. Ik liep er makkelijk 20.000 stappen per dag, terwijl ik normale dingen deed.”

Verwaarlozing van de wijk 

Die verwaarlozing is enkel toegenomen sinds corona. Buiten SAAMO zijn alle buurthuizen vertrokken uit de wijk. M’hamed El Ouali probeert met zijn project ‘Samen op straat’ jongeren uit Peterbos te helpen. “Veel van die jongeren leven in een klein appartement en hangen dus vooral rond op straat. Wij met SAAMO proberen die jongeren te helpen, zodat hun slaagkansen in de toekomst groter worden.” 

Fatiha en haar dochter Yousra wonen ondertussen al twee jaar in Peterbos. Ook Fatiha begint al snel over de verwaarlozing van de wijk: “Niemand kijkt nog om naar een moord in de wijk.” De naam hotspot helpt volgens haar dan ook zeker niet: “Mensen vinden het normaal dat hier drugs wordt gedeald, aangezien het een hotspot is. Ze bekijken Peterbos niet meer als een deel van Anderlecht, maar enkel als een drugshotspot.”

“Ik zeg vaak niet dat ik in Peterbos woon, omdat ik me schaam”

Steun van de politiek is ook ver te zoeken, vertelt Fatiha: “Voor de verkiezingen zijn er verschillende politici aan onze deur komen kloppen voor onze stemmen. Ze vertelden dat ze ons gingen helpen en de wijk weer leefbaar gingen maken. Ondertussen zijn we een jaar verder, maar we hebben niemand meer gezien.” 

Een negatieve reputatie 

Omdat Peterbos steeds negatief in het nieuws komt, heeft het ook een slechte reputatie. Niet enkel bij buitenstaanders, maar ook in Brussel zelf. Dit maakt het leven voor de inwoners in Peterbos alleen maar moeilijker, vertelt SAAMO-medewerker Mohamed.

“Er zijn inwoners die door hun beperking of ouderdom eigenlijk niet alleen kunnen wonen, maar door hun gemeenschap lukt dat wel”

Ook de 13-jarige Yousra voelt die slechte reputatie. Ze gaat op school in Brussel-Noord, maar ook daar kennen ze de wijk maar al te goed. De jongeren bekijken Peterbos als een soort oorlogsgebied, vertelt ze: “Mijn klasgenoten vinden het cool dat ik in een wijk woon waar ze in het rond schieten, maar ik vind dat helemaal niet cool. Ik durf zelfs geen vriendinnen uit te nodigen om bij mij thuis langs te komen, omdat ik bang ben voor hun reactie. Ik zeg vaak niet dat ik in Peterbos woon, omdat ik me ervoor schaam.” 

Veel meer positieve verhalen 

Toch zijn er heel veel positieve dingen in Peterbos die het nieuws niet halen. M’hamed vertelt me over de sterke solidariteit in de wijk: “Vorige week kwam één van de oudere bewoners hier vragen of er mensen konden helpen met haar kast. Meteen stonden verschillende jongeren recht om haar te helpen.” 

Ook Heleen merkte die solidariteit snel op: “Er zijn daar mensen die door hun beperking of ouderdom eigenlijk niet alleen kunnen wonen, maar door hun gemeenschap lukt dat wel."

Reda Dhabi is één van die mensen die zijn gemeenschap blijft steunen. Zelf groeide hij op in Peterbos en werkt nu vanuit de jeugdwerking D’Broej aan een betere toekomst voor de wijk. 

Daarnaast organiseert hij voetbaltrainingen voor de jongeren en begon zelfs een eigen zaalvoetbalploeg. “De families hier hebben vaak niet genoeg geld om hun kinderen in te schrijven bij de sportclubs in de buurt. Daarom organiseren wij hier gratis voetbaltrainingen.”

“De pers spreekt graag over de drugsproblematiek, maar vergeet onderliggende problemen"

Die voetbaltrainingen zijn een bezigheid voor de jongeren, maar op die manier krijgt Reda ook een goede band met hen. “De voetbaltrainingen zijn een manier om samen te komen, maar wij helpen ze zo ook met hun toekomst. Afgelopen maanden hebben we al vijf jongeren aan werk geholpen.” 

Naast voetbaltrainingen organiseert D’Broej ook reizen voor de jongeren naar de Spaanse Pyreneeën of Marokko. “Op die manier kunnen de jongeren even naar een compleet andere wereld en leren ze iets over hun afkomst”, vertelt Reda. “De jongeren vinden zo’n uitstap geweldig om te doen.”

Drugsproblematiek oorzaak of gevolg?

Voor Heleen is de drugsproblematiek in de wijk een logisch gevolg na al die verwaarlozing van afgelopen jaren: “Peterbos is helemaal geen hotspot, maar een sociale woonwijk die aan zijn lot is overgelaten.” 

Het is duidelijk dat de inwoners hameren op een eigen mening van de buitenwereld en niet gewoon de mening die het nieuws steeds geeft of laat blijken. M’Hamed wil dan ook dat de echte problematiek zoals de verwaarlozing niet vergeten wordt: “De pers heeft het graag over de drugsproblematiek, maar vergeet de onderliggende problemen. Als het nieuws vijf keer per jaar spreekt over een schietgeval in de wijk, dan is dat voor de buitenwereld alsof het elke dag oorlog is in Peterbos. Die andere 360 dagen is Peterbos gewoon een wijk zoals een andere.”

Wil je meer weten over hoe het is om te wonen in Peterbos? Beluister dan hier de podcast van Tone Berghmans.