De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.

Opinie

Plopsaland: feestdag van het Vlaams-nationale machiavellisme

Afbeelding
Foto: Rémih, Wikimedia Commons / CC BY-SA 4.0
Foto: Rémih, Wikimedia Commons / CC BY-SA 4.0
De N-VA weet dat Vlaamse onafhankelijkheid geen draagvlak heeft in Vlaanderen. Daarom streven ze ernaar dat idee door te drukken via ‘extralegale’ weg. Alles voor de droom van een conservatief antisociaal Vlaanderen, ten bate van een selecte Vlaamse top. De rest van Vlaanderen mag het ondergaan.

“Op 13 oktober precies 25 jaar geleden. De partij haalde vervolgens amper één zetel in de Kamer, voor oprichter Geert Bourgeois. De partij was bijna dood. Maar we hebben doorgezet. En kijk waar we vandaag staan.”

Volgens (N-VA-partijvoorzitter Valerie) Van Peel is de partij in al die tijd niet veranderd. Ons DNA is nog altijd hetzelfde. 

“Als bestuurspartij nemen we onze verantwoordelijkheid, maar het einddoel blijft Vlaamse onafhankelijkheid, zei Jeroen Bergers, voorzitter van Jong N-VA, in Plopsaland. Op een standje deelde hij stickers uit met de slogan 'Hier waakt Theo' en de beeltenis van minister van Defensie Theo Francken, maar ook stickers met de IJzertoren en AVV/VVK op” (De Standaard, 21 september 2026).

Schreeuwen met de vlag

De tijd van schreeuwen met de vlag is niet voorbij. Het ‘pragmatisme’ is een verplicht tussenstadium. Want voor het onafhankelijkheids-DNA van de N-VA is er nu geen draagvlak. Voor de oude generatie is er echter niets veranderd. 

Afbeelding
IJzertoren AVV VVK
De K van de Kerk, Kristus, Katholieken hoort er niet meer bij, voor het overige is dit het DNA van de N-VA. Foto: LimoWreck/CC BY-SA 3:0

Voor de nieuwe evenmin: stickers met de IJzertoren en AVV/VVK. Van Plopsaland recht naar het gemeentehuis van partijgenoot Sander Loones in Koksijde, voor een zitting van de Vlaamse regering op verplaatsing. Loones is de bedenker van het ‘volksberoep’, het Gesundes Volksempfinden, dat door de nazi's tot fundamenteel verheven principe werd gecanoniseerd en de rechtsstaat ondermijnde.

De lijst van de gewezen leden van het Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond (KVHV) is ellenlang: Gerolf Annemans, Filip Brusselmans, Blanqaert Adeline, Bart Claes, Paul Cordy, Pieter De Crem, Peter De Roover, Bart De Wever, Liesbeth Homans, Carl Decaluwé, Ward Kennis, Kathleen Krekels, Peter Luyckx, Barbara Pas, Jan Penris, Kris Vandyck, Steven Vandeput, Karl Vanlouwe, Brecht Vermeulen, Fons Borginon, Ludwig Caluwé, Mia De Schampfelaere, Herman De Reuze, Marijke Dillen, Jaak Gabriels, Marleen Govaerts, Pieter Huybrechts, Wilfried Martens, Britte Huybrechts, Roeland Raes, Valerie Seyns, Bruno Valkeniers, Dries Van Langenhove, Tony Van Parijs, Frieda Van Temse, Hugo Vandenberghe, Christian Vanougstraete. 

Om het als politicus in Vlaanderen te kunnen maken, moet je onder het KVHV-petje hebben gelopen. Of zoals Jan Jambon die voor 60 euro een erelidkaart van deze organisatie kocht.

Strategie

“Het ene politieke interview na het andere volgde. Twintig jaar na publicatie is het amusant om te lezen hoe die nieuwe generatie KVHV’ers, met De Wever op kop, via artikels en interviews in (het KVHV-Leuven studentenblad) Ons Leven al de eigen ideologie modelleerde. In een interview schetste Paul Belien de contouren van een nieuwe Vlaamse strategie: De Vlaming moet in zuiver machiavellistische machtstermen gaan denken. We moeten beginnen denken als een Franse imperialist.”

De Wever knoopte dit goed in zijn oren. Hij gaf Ons Leven door aan een groep met daarin huidig Trends-redacteur Alain Mouton, NMBS-woordvoerder Bart Crols en de juristen Frank Judo en Stijn Calle. 

Meer nog dan De Wever hadden zij oog voor conservatief-liberale ideeën zoals die werden verspreid door econoom en politiek filosoof Friedrich von Hayek. De fascinatie van deze KVHV’ers voor conservatieve en liberale opvattingen is nadien de lijn geworden bij de N-VA. Ze wordt inmiddels door bijna de hele Vlaamse Beweging aangehouden met antisocialistisme als essentieel element van het gedachtegoed.

Uur van de waarheid

Met hun conservatieve en liberale opvattingen en met hun antisocialisme konden de KVHV-ers de absolute teloorgang van de Nieuwe Vlaamse Alliantie van Geert Bourgeois ombuigen naar een waar succes. De rest van dit gedachtengoed werd pragmatisch in de schuif gehouden. 

Maar het uur van de waarheid nadert. Iedereen is het erover eens dat er een nieuwe staatshervorming komt. En alweer staan de wijnrode petjes tegenover al de anderen: confederalisme als smoes voor separatisme of herfederalisering. 

Kan het legaal of wordt het extralegaal doorgevoerd? Vervalt machiavellist De Wever opnieuw in het incivisme van zijn voorgangers?

 

Note (n.v.d.r.)

  1. Alles Voor Vlaanderen – Vlaanderen voor Kristus is de slogan op de IJzertoren in Diksmuide. Tot 29 september 1999 prijkte het kruis AVV-VVK (met de V in het midden) op de frontpagina van De Standaard als onderdeel van het logo van de krant, waarmee de krant stelde voortaan een onafhankelijke koers te varen tegenover de Vlaamse Beweging en de christendemocratische partij CVP, nu CD&V.

Vandaag op de hoogte van de wereld van morgen?