Een badkuip dichttimmeren is geen migratiebeleid, minister Van Bossuyt

Spiegeltje spiegeltje aan de wand, wie is de stoerste minister van het land? Dat minister Van Bossuyt, minister van Asiel en Migratie, het water al in de mond krijgt bij elke kans om haar terugkeerbeleid op te pompen tot een stoer spektakel, is intussen voorspelbaar. Wat vandaag in Nazareth gebeurt, gaat een pak verder dan politieke stoerdoenerij. 

Het Van der Valk-hotel wordt omgebouwd tot een terugkeercentrum, en daarbij worden badkuipen dichtgetimmerd, televisies verwijderd en kamers bewust minder comfortabel gemaakt. Het mag vooral níét te charmant lijken. Een stukje optisch theater van de bovenste plank. 

Pakweg een half jaar geleden verkondigde Van Bossuyt nog met veel toeters en bellen dat het einde van de hotelopvang nabij was. Argumenten waren het verkeerde beeld dat het kon opwekken bij burgers en het zogenaamde aanzuigeffect. 

Er wordt uitgegaan van een fictieve hotel-lobbymigrant, die naar België zou komen voor een badkuip en een flatscreen. Niemand vlucht voor oorlog, vervolging of armoede om vervolgens zijn beslissing te baseren op het comfortniveau van een terugkeercentrum. Toch blijft dit beeld hardnekkig circuleren in de communicatie van de minister, alsof migratie een citytrip is die je kan ontmoedigen door sanitair te verwijderen. 

Net zoals Trumps Alligator Alcatraz in Florida een groteske afschrikfantasie was die meer zei over politieke spierballentaal dan over de realiteit van migratie. Dit beleid vertrekt van dezelfde fictieve logica waarin symbolische hardheid belangrijker wordt dan feitelijke oplossingen. Het is een karikatuur die hardvochtigheid tracht te rechtvaardigen.

Haar kabinet ontkent nu bij hoog en laag dat het terugkomt op zijn beslissing om hotelopvang af te schaffen. Vreemd is dat. Het Van der Valk-hotel zal dienen als terugkeerhub, maar niet gevreesd! Er wordt geld gepompt in het verslechteren van de leefomstandigheden. Het beleid van de N-VA-minister smijt met geld om hard te lijken naar haar kiesvee. De kost van vernedering, zodat het zeker niet als hotel aanvoelt! Het moet er substantieel slechter uitzien. Anders kan de kiezer nog denken dat ze … humaan beleid voert?

 Die bewuste dichtgetimmerde badkuipen worden intussen verkocht als daadkracht, terwijl iedereen weet dat het niets anders is dan een geënsceneerde vorm van bezigheidstherapie. Het is stoerdoenerij die vooral moet verhullen dat de inhoud ontbreekt. En ondertussen wordt migratiebeleid herleid tot een siliconenkit, houten platen en het wegwerken van sanitair. 

Hoe leg je in godsnaam aan de kiezer uit dat diens belastinggeld wordt gebruikt om de leefomstandigheden van mensen doelbewust te verslechteren?  

Hoe verantwoord je dat publieke middelen worden ingezet om infrastructuur af te breken, enkel om de schijn te creëren dat mensen anders “te goed” zouden zitten?

Dat dit gebeurt, niet uit noodzaak, maar uit pure drang om het politiek wenselijke beeld van de N-VA te onderhouden?

De bestuurlijke arrogantie druipt er intussen af bij de N-VA. Brokstukken maken, laten liggen zodat iemand anders ze moet opruimen, vooral verder blijven doen en dan nog grotesker en forser communiceren. Een bekende tactiek waar ook Van Bossuyt ondertussen niet vies van is. Lokale besturen werden buitenspel gezet, zelfs de eigen partijgenoten werden verrast, en materiaal om buurtbewoners te informeren ontbreekt volledig. Het is de arrogantie van de macht in zijn zuiverste vorm, en Van Bossuyt sluit daar intussen probleemloos bij aan. 

Het verhaal van een ‘streng maar rechtvaardig’ migratiebeleid valt als een kaartenhuis aan zee ineen. Een dichtgetimmerde badkuip maakt uw beleid niet streng, Van Bossuyt. Het maakt het gewoon totaal ongeloofwaardig. Het is gewoon slecht. 

En dat met uw belastinggeld.