Belgische Flotilla-deelnemers landen op Brussels Airport: "Verschrikkelijk dat we dit moeten doen, maar anders wordt er niet gekeken"
Ze waren onderweg met de Global Sumud Flotilla om hulpgoederen te brengen naar Gaza, waarna ze eerder deze week illegaal op internationale wateren door Israël zijn ontvoerd en gefolterd. Op donderdag 21 mei zijn ze uiteindelijk onder internationale druk door Israël vrijgelaten en vrijdag 22 mei vlogen ze terug naar huis. Tien van hen komen uit België, waaronder Julien uit Antwerpen, Navid, Olimpia, Aude en Mohamad uit Brussel, en Isja uit Gent.
40 gebroken botten, 20 gevallen van seksueel geweld
"Ik heb heel verschrikkelijke dingen zien gebeuren de laatste dagen", vertelt Isja nadat hij zijn ouders eerst heel hard heeft geknuffeld. "Naar mijn Belgische vrienden, maar ook naar anderen. Julien loopt hier rond, hij is er echt slecht aan toe."
"Ikzelf ben in elkaar geramd, maar het is niks dat niet weggaat fysiek. Er zijn in totaal onder de ontvoerde deelnemers al 40 gebroken botten vastgesteld en 20 gevallen van seksueel geweld. Ik heb veel dingen naast me zien gebeuren."
Deelnemen aan de Flotilla is een risico, maar dat betekent niet dat we het niet moeten doen
"Ik heb even tijd nodig om tot mezelf te komen", gaat Isja verder. "Deelnemen aan de Flotilla is een risico, maar dat betekent niet dat we het niet moeten doen."
"De mensen die daar wonen, hebben die keuze niet. Die leven al decennia onder onderdrukking. Wij hebben daar een beetje de aandacht op kunnen vestigen. Het is verschrikkelijk dat we dat moeten doen, maar anders wordt er niet naar gekeken."
Isja zou het zo opnieuw doen, vertelt hij. "Maar we gaan komende tijd moeten nadenken over wat de beste strategie is."
Glimps van die gevangenissen
"Het is verschrikkelijk hoe ze ons behandeld hebben: in kooien gestoken, in elkaar geklopt. Maar dit is ook een glimps van hoe die gevangenissen werken. Elke keer als we probeerden om rondom ons te kijken, kregen we kloppen want ze willen niet dat dit naar buiten komt."
"Eerder op de gevangenisboot is er vooral geschoten om mensen schrik aan te jagen. Daar waren we met containers ingesloten, er waren geen soldaten direct bij ons. We hebben toen geslapen in de containers, in de kou, zonder dekens en matrassen. Maar er was minder direct fysiek contact."
"Bij het afstappen van de gevangenisboot zijn ze begonnen met mensen in elkaar te kloppen en mensen uit de groep te halen om in tenten te bewerken. De getuigenissen daarrond zullen de komende dagen en weken nog verschijnen."
"Toen wij van onze boten zijn gehaald, zijn we op de gevangenisboot gezet en op die manier naar Israël gevoerd. Sommige mensen een dag vroeger dan wij, wij hebben nog een dag kunnen doorvaren."
Uren en uren op de knieën gezet
"Voor mij was het ergste deel in de haven", zegt Isja. "Uren en uren op de knieën gezet. Mensen die ze al in elkaar geramd hadden, die gebroken botten hadden, op de knieën laten zitten om hen dan omver te schoppen, om ze dan te zeggen weer op hun knieën te gaan zitten. Voor mij ging dat nog, maar ik had niks gebroken. Ook gingen ze ons ontkleden om te kunnen fouilleren en 'deep search' te doen.
De gevangenis was de volgende etappe waar we een tijd later beland zijn. "Ik wil toch even opmerken dat humanitaire hulp brengen naar een gebied in nood, niet gevaarlijk op zich is he. Of dat zou het niet moeten zijn", benadrukt Isja's vader tussendoor.
Na afloop van zijn getuigenis begint plots iedereen voor Isja te zingen, het blijkt zijn verjaardag te zijn.
Internationale druk werkt
"We hebben vandaag gezien dat internationale druk werkt", zegt Isja's vader. "We hebben dat ook gezien bij de twee boegbeelden die op 30 april illegaal opgepakt waren en naar de Israëlische gevangenis gebracht waren. Internationale druk werkt."
"De Belgische regering had dit al drie jaar geleden kunnen vermijden", stelt Isja. "Er is nog bijna niets van reactie gekomen [tegen Israël]. In september waren er al maatregelen aangekondigd tegen Israël, daar is nog altijd niets van in huis gekomen. Nu worden er Belgische burgers aangevallen en wordt er nog altijd niet opgetreden."
Israël stelt zich op die manier op, omdat niemand zegt dat dit moet stoppen
"Ik ben zo opgelucht", deelt de vader van Isja als we hem vragen hoe hij zich voelt. "Hij is hier, al weten we nog niet hoe hij er is. Dat gaan we de komende tijd zien."
"Maar dit had dus zo bespaard kunnen worden. Op 30 april is al een deel van de ploeg geënterd door de Israëlische leger. Er zijn toen 180 mensen naar boven gehaald, er is niks gevaarlijks gevonden op de boten, geen wapens. En alle mensen zijn vrijgelaten."
"Hulpgoederen brengen is niet gevaarlijk. Het is enkel gevaarlijk doordat Israël zich op die manier opstelt. En Israël stelt zich op die manier op, omdat niemand zegt dat dit moet stoppen."
