Dat al die supporters bij het begin van de oorlog tegen Iran het nu maar komen uitleggen
We zouden het bijna vergeten, maar terwijl de Verenigde Staten de oliedepots in Iran bombarderen, zijn de stijgende olieprijzen niet de enige ernstige gevolgen. Het Amerikaanse leger was al de grootste vervuiler ter wereld en doet er nu nog een schepje bovenop. De bevolking die men beweert te willen bevrijden, zal achterblijven met ademproblemen, kapotte longen, blindheid en ingewikkelde kankers. Als ze al niet geraakt worden door de bommen zelf natuurlijk.
Fake news?
Dat zij die in het begin van deze oorlog stonden te juichen het nu maar eens mogen komen uitleggen, zo klonk het in het parlement. Maar die juichers schenen zich hun gejuich niet meer te herinneren. “Stop met uw fake news”, zo repliceerde Axel Ronse, fractieleider van de N-VA. “Onze gehele fractie, onze eerste minister en ook onze minister van Defensie vinden de oorlog in Iran een ondoordachte oorlog.”
Wat dit betekent? Dat Axel Ronse liegt natuurlijk en dat men bij de N-VA zijn kar aan het keren is. Eerder was minister van Defensie Theo Francken namelijk dolenthousiast over de oorlog in Iran. “Gerechtvaardigd? Absoluut. Zeker en vast”, zo klonk het in een interview op Radio 1. En dan hebben we het nog niet over N-VA-parlementslid Darya Safai, die geen gelegenheid voorbij laat gaan om te beweren dat alle Iraniërs staan te juichen bij elke bom die Israël en de Verenigde Staten op hen gooien.
Eerlijkheid
Dat de retoriek over de bevrijding van het Iraanse volk louter retoriek is, bleek echter al snel uit het vervolg van het interview met Francken. “Ik vind dat we niet vanuit emotionele standpunten moeten redeneren, maar veel meer vanuit eigenbelang”, zo legt hij uit. Je moet het Francken nageven. Als er één ding positief is dat Theo Francken en Donald Trump gemeen hebben, dan moet het wel hun ondoordachte eerlijkheid zijn.
Niet de bevolking van Iran, maar de dreiging voor de Vlaamse industrie was het signaal voor de N-VA om haar kar te keren
Francken maakt meteen duidelijk dat hij met eigenbelang vooral geld voor westerse bedrijven bedoelt. “Een land dat pro-westers is en dat op zo’n gas- en olievoorraad zit, dat dat ook aan ons kan verkopen aan een goede prijs, dat is absoluut in ons eigenbelang. Een markt van 90 à 100 miljoen mensen die opengaat, dat zou ongelofelijk interessant zijn voor westerse bedrijven om er te investeren.”
Ondoordacht
Was dat even een misrekening. Waar Francken, net als Trump, niet op gerekend had, was dat Iran zich zou verdedigen. In plaats van gas en olie aan een goede prijs stevenen we nu af op een energiecrisis. Die treft niet enkel de gezinnen, maar ook de bedrijven. Laten we niet naïef zijn en weten dat men bij die partij niet vanuit emotionele standpunten redeneert, maar uit eigenbelang. Niet de bevolking van Iran, niet de klimaatschade en zelfs niet de gezinnen, maar de dreiging voor de Vlaamse industrie was het signaal voor de N-VA om haar kar te keren.
Wie aandachtig luistert, merkt ook dat de manier waarop ze de oorlog in Iran nu plots afkeuren, niet principieel is. Men bekritiseert de ‘ondoordachte’ oorlog. Hetzelfde zagen we eerder tijdens de genocide in Gaza. Waar men bij de N-VA eerst Israël nog omschreef als “de kant van het licht”, begon men na verloop van tijd ook daar te doen alsof dat nooit gezegd was en men altijd tegen de “ondoordachte” oorlog van Netanyahu geweest was. Alsof een doordachte genocide wel prima was geweest.
Wegkomen
Dat de N-VA redeneert vanuit imperialistisch eigenbelang en haar kar draait, mag op zich niet langer verbazen. Wat wel blijft verbazen, is hoe ze daarmee blijven wegkomen. Een mens vraagt zich af wanneer een journalist iemand van de N-VA met hun oude standpunt zal confronteren. Leg het nu maar uit, meneer Francken, aan de Vlamingen, dat die hun energiefactuur de hoogte in zien gaan omwille van de oorlog die u onvoorwaardelijk steunde.
Gisteren kwam Carl Devos in Terzake uitleggen dat partijen die beloven dat ze iets aan de energieprijzen willen doen, zouden verzwijgen dat daar geen budgettaire ruimte voor is. Dat wat moet doorgaan voor neutrale duiding een zuiver ideologische stellingname is, wil ik hier even buiten beschouwing laten. Maar misschien moet Carl Devos dan minstens óók de moed hebben om uit te komen leggen dat het enkel dankzij principiële verzet is van de andere partijen dat België zich niet door de N-VA heeft laten meeslepen om deel te nemen aan dit conflict.
