Herdenkingsmonument voor Fabian: 'Dit mag niet zomaar vergeten worden'
Sinds maandag 2 juni 2025 is deze plek niet meer hetzelfde. Over culturen, taal en religie heen, met universele symbolen zoals kaarsen, bloemen, knuffelberen en tekeningen werd in het gras tussen de bomen een publiek altaar voor gedeelde emoties opgericht. Buurtbewoners stichtten samen een krachtplek om het leven van Fabian te eren, te vieren en zijn nagedachtenis vast te houden. Een collectieve gedenkplek, die als ‘de cirkel’ gedoopt werd, en in het Frans: ‘le cercle du souvenir’.
De collectieve 'rouwarbeid' die hier sinds die dag geleverd werd, is kostbaar. Wat er gebeurde onder ogen zien, de pijn van dit onbegrijpelijke voorval in gemeenschap doorvoelen en de handen uit de mouwen steken om de cirkel in ere te houden: het schept ruimte voor verwerking en hoop.
Door Fabian samen te eren, biedt de wijk hem bestaansrecht
De cirkel haalt een collectief trauma uit het onzichtbare. Door Fabian samen te eren, biedt de wijk hem bestaansrecht. Bestaansrecht aan de rouw om zijn verlies, en aan de mozaïek aan emoties die over het Elisabethpark en vele volkswijken in Brussel neerdaalden na Fabians dood.
Minister Quentin riep al op 5 juni - drie dagen na Fabians dood - in de federale Kamer op tot rede. “Emotie alleen zal ons niet vooruit helpen”, klonk het.
Sta ons als gemeenschapscentrum toe om in herinnering te brengen dat emoties een uiterst krachtige motor zijn voor hechte gemeenschapsvorming. Laat ons deze tragedie aangrijpen om te leren en te groeien, om bruggen te bouwen en te verbinden. Bij uitstek met al die Brusselse kinderen en jongeren die zich in Fabian herkennen.
Een herdenkingsmonument ter erkenning van het collectieve trauma dat zijn dood aan de oppervlakte brengt
Daarom werd de afgelopen maanden in dialoog met Fabians nabestaanden en de wijk, onophoudelijk geijverd voor de oprichting van een herdenkingsmonument. Ter erkenning van het bestaansrecht van Fabian. Ter erkenning ook van de rouw om zijn verlies. En ter erkenning van het collectieve trauma dat zijn dood aan de oppervlakte brengt.
Fabian werd te vroeg en op onbegrijpelijke wijze uit het leven gerukt en dat kan en mág niet zomaar vergeten worden. Ook zijn verhaal maakt onherroepelijk deel uit van onze geschiedenis. Dat is waarom vandaag een volwaardig herdenkingsmonument voor Fabian wordt ingehuldigd.
Alleen door deze oprechte erkenning kunnen wij als gemeenschap in rouw hoop koesteren op herstel. Op een toekomst waarin kinderen en jongeren, ongeacht huidskleur, afkomst of religie, veilig en gelijkwaardig kunnen opgroeien en experimenteren in onze stad.
