Analyse van de dreiging van een totale blokkade van Venezuela door Trump. De tien geboden van Pérez Pirela

De filosoof en politiek commentator presenteerde zijn analyse in de vorm van een decaloog waarin hij de wandaden van de Amerikaanse regering, gekenmerkt door expansionisme, neofascisme en een kolonialistische en imperialistische logica, op een rijtje zette. Hij gaat ook in op de krachtige reacties die deze aanpak heeft gekregen.

1.- Trump improviseert niet en is ook niet gek, maar past letterlijk Corollarium 3.0 van de Monroe-doctrine toe. Er is een expansieplan. Het imperium richt zich op ons Amerika en het Caribisch gebied. Het is begonnen met Venezuela, dus we kunnen ons voorstellen wat er gaat gebeuren met landen die zwakke en grijze regeringen hebben. 

De Colombiaanse president Gustavo Petro, die aan het schipperen is, zou bijvoorbeeld eens in de spiegel van Gabriel Boric[1] moeten kijken.

2.- De bewering dat Venezuela de VS van zijn olie heeft beroofd, is immoreel. Trump zegt dat de nationalisatie van 1976, ook al was die halfslachtig, als diefstal moet worden beschouwd. De ‘analisten’ die dit standpunt onderschrijven, beweren dat Venezuela zonder de VS geen olie-industrie zou hebben. Dat is volslagen waanzin. 

Vicepresident Delcy Rodríguez reageerde met historische gegevens, waaruit blijkt dat het eerste bedrijf dat in de 19e eeuw olie won op ons grondgebied, een puur Venezolaanse onderneming was. De werkelijkheid is volledig tegengesteld aan wat Trump beweert. Wij hebben de VS decennialang olie cadeau gedaan. Het was het enige land dat hiervan profiteerde. 

Een landoorlog gaat niet gebeuren, want zelfs binnen de VS en in Europa en in Latijns-Amerika is een meerderheid voor vrede

Het was een kolossale diefstal tijdens de jaren van de Vierde Republiek.[2] In Lagunillas, in de staat Zulia, hebben ze bijvoorbeeld zoveel olie weggepompt dat de stad onder het niveau van het Maracaibo Meer is gezakt. Die Amerikanen zijn immoreel, en de Venezolanen die hen steunen zijn nog immoreler!

3.- Er is gebeurd wat te voorzien was: een poging tot een zee- en luchtblokkade. Geen blokkade over land, want daar hebben ze het lef niet voor. Hun bedoeling is Venezuela te blokkeren met overweldigende militaire technologie. Maar geen enkele oorlog wordt gewonnen vanaf zee of vanuit de lucht. Je moet je voeten op het grondgebied zetten, je laarzen vuil maken. 

Maar dat gaat niet gebeuren, want zelfs binnen de VS, in het Europa van de NAVO en in Latijns-Amerika is een meerderheid voor vrede.

4.- De strategie is een militarisering van de sancties. Beetje bij beetje en stap voor stap zullen ze militaire en oorlogszuchtige mechanismen toevoegen aan hun unilaterale dwangmaatregelen[3] om naleving af te dwingen.

Dat is het plan, maar van zeggen tot doen is nog een lange weg. Het is nog geen uitgemaakte zaak, maar dat is wel de bedoeling.

5.- De psychologische operaties gaan door. Amerikaanse vliegtuigen, drones en schepen maken voortdurend pirouettes en beschrijven cirkels, driehoeken, vierkanten, rechthoeken en zeshoeken, maar altijd een centimeter buiten het heilige Venezolaanse lucht- en zeegebied. 

Zogenaamd alternatieve journalisten uit de VS zeiden dat Trump in zijn toespraak tot het Congres de oorlog tegen Venezuela zou verklaren. Dat is niet gebeurd. 

De geopolitieke situatie is niet gunstig voor de VS

Laten we niet vergeten dat er te midden van al dat getoeter een telefoontje uit Washington kwam. Om 11 uur 's avonds ging de telefoon in Miraflores (de ambtswoning van president Maduro). Hier in Venezuela is er maar één president en Trump belde hem op voor een vriendelijk gesprek.

6.- De geopolitieke situatie is niet gunstig voor de VS. Vandaag heeft China zich uitgesproken en bevestigd dat de samenwerking tussen China en Venezuela onwrikbaar is. Ook Rusland deed dat. Gisteren sprak minister van Buitenlandse Zaken Sergej Lavrov en vandaag Maria Zajárova, de woordvoerder van het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken. 

Zelfs het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk, die overzeese gebieden in het Caribisch gebied hebben, hebben de VS laten weten dat ze geen inlichtingen zullen delen. Duitsland, altijd erg lauw, heeft zich uitgesproken tegen deze waanzin van Trump.

7.- Trump is ongekend impopulair in eigen land en wil zijn interne problemen oplossen door Venezuela aan te vallen. Dit keert zich nu tegen hem, omdat deze agressie zijn impopulariteit alleen maar vergroot.

8.- Hij heeft geen excuses meer voor zijn inmenging. Door de jaren heen hebben ze het argument van mensenrechten, verkiezingen, democratie, migratie, de Tren de Aragua en het Cartel de los Soles (drugkartels, nvdr) gebruikt. 

De enige interesse van Trump is onze (olie)rijkdommen in handen te krijgen

Ze weten niet meer wat ze moeten verzinnen. Maar Trump kon het niet langer volhouden en onthulde de echte reden voor zijn acties met betrekking tot Venezuela toen hij zei dat de olie van hen is. Zijn enige interesse is onze rijkdommen in handen te krijgen.

9.- Ongunstige publieke opinie. In Venezuela bleek aanvankelijk uit opiniepeilingen dat meer dan 80 procent tegen deze Amerikaanse plannen is. Vandaag is dat al 97 procent. De overige 3 procent bestaat uit mensen die bots inhuren om op sociale media ruzie te zoeken. 

De oppositieleiders María Corina Machado, Juan Guaidó, Julio Borges en Leopoldo López[4] bestaan politiek gezien niet meer. In Venezuela heerst een hegemonie rond vrede, vaderland, soevereiniteit en tegen pogingen tot invasie en toe-eigening van onze hulpbronnen.

10.- De extremistische oppositie is door de mand gevallen. Ze hebben hun masker verloren. Jarenlang hebben ze een deel van de Venezolaanse oppositie misleid. Ze zijn multimiljonair geworden en leven als koningen in het buitenland. 

Voor hen was en blijft alles een manier om geld te verdienen. Ze zullen nooit meer terugkomen. Ze hebben ervoor gezorgd dat 97 procent van dit wijze, rebelse, bescheiden en waardige volk hen doorzag.

                                                                      *                    *                    *

Aan het einde van zijn decaloog concludeerde Pérez Pirela dat Venezuela alle strategieën en tactieken van de VS en hun lokale bondgenoten heeft weten te overwinnen. 

“We leven in een vredig, veilig en productief land, met een verenigd volk dat zich heeft verenigd rond de figuur van Bolívar”, zei hij. “De Monroe-doctrine stond haaks op de doctrine van Bolívar. En de Bevrijder is nog steeds actueel. De enige figuur die in 200 jaar niet is verouderd, heet Bolívar.”

Miguel Angel Pérez Pirela is internationaal coördinator van het Netwerk van Intellectuelen, Kunstenaars en Sociale Bewegingen ter Verdediging van de Mensheid (REDH). 
Dit is de vertaling van een artikel dat op Cuba Resumen verscheen. De vertaling is van Katrien Demuynck 

Notes:

[1] Gabriel Boric is de vorige centrum linkse president van Chili. In december haalde de uiterst rechtse presidentskandidaat José Antonio Kast het met 58 procent van de stemmen.

[2] De Vierde Republiek van Venezuela begon in 1958, na het einde van de militaire dictatuur, en duurde tot 1999, toen een nieuwe grondwet werd aangenomen die de overgang naar de huidige Bolivariaanse Republiek inluidde.

[3] De VS hebben diverse sancties ingesteld die dateren van 2014 toen president Obama de Venezuela Defense of Human Rights and Civil Society Act ondertekende en zijn uitgebreid in de jaren daarna.

[4] Het gaat hier om openlijk door de VS gesteunde kopstukken van de extreem rechtse oppositie.