Butsenzeller aan De Wever: "Ik voel me geenszins door u vertegenwoordigd"
Mijnheer De Wever,
Op uw behaaglijke troon in uw ivoren toren ontgaan u wellicht een aantal gevolgen van uw wetsvoorstellen, uitspraken en daadwerkelijke maatregelen, of blijft u er doof en blind voor.
In uw ambtstermijn als burgemeester van mijn stad kwam ik u ook slechts een viertal keren tegen en meestal in functie. Ik stem doorgaans op mensen die ik persoonlijk ken of die ik minstens toch kan tegenkomen op de fiets of de tram in mijn eigen buurt. Dus mijn stem hebt u nooit gekregen. Toch wordt u geacht mij als burger te vertegenwoordigen, en zeker in uw huidige functie als premier.
Naar aanleiding van recente maatregelen en uitspraken wil ik daarom het woord tot u richten, want ik voel me aangevallen.
Ik probeer al meer dan 35 jaar te overleven als freelancer in de culturele sector, omdat het mijn dada is. U kon - en kan mij nog steeds - op, voor, achter, onder, boven en naast verschillende podia vinden. Als artiest, technieker, stagehand e.d. Het wordt steeds moeilijker om als freelancer officieel ingeschreven te werken, want veel kleine organisaties moeten daarvoor beroep doen op subsidies.
Toch probeer ik dit uiteraard zo vaak mogelijk te doen. Soms doe ik een beroep op alternatieven zoals KVR (Kleine Vergoedingsregeling) of AKV (Amateurkunstenvergoeding). De RVA controleerde dat al die jaren en vertelde me steeds dat ik goed bezig was, tot nu.
U bent geen voorstander van cultuursubsidies, dat hebt u al herhaaldelijk aangehaald
U bent geen voorstander van cultuursubsidies, dat hebt u al herhaaldelijk aangehaald. Maar het zijn vaak net die werkingsmiddelen die mij in staat stellen om mijn vak te kunnen uitoefenen. Zelfs winstgevende bedrijven krijgen werkingsmiddelen in ons land, en nog geen klein beetje. Dit onder het mom van werkgelegenheid.
Welnu, de cultuursector is ook een werkgever die toch 225.000 mensen tewerkstelt en daar zijn de freelancers die voor wisselende werkgevers werken dan nog niet bij inbegrepen.
Ook het Kunstwerkattest kan niet meteen op uw bijval rekenen. Uitspraken als: “100 dagen werken en dan 200 dagen stempelen”, stuiten me dan ook tegen de borst. Uiteraard werken freelancers niet elke dag vast in loondienst. Maar wat u klaarblijkelijk ontgaat, is dat er in mijn vak meer gratis gewerkt wordt dan bezoldigd en dat wordt in die economische logica niet als arbeid beschouwd.
Als ik daadwerkelijk een voorstelling of concert mee vorm geef, wordt dat bezoldigd door de organisator. Maar alle uren en dagen dat ik schrijf, componeer, repeteer, voorbereid, boekingen regel, mezelf bijschool, promotie voer, mijn website en socials onderhoud, zijn vaak onzichtbaar en altijd onbezoldigd.
Het onzichtbare werk dat freelancers verrichten
Zoals het citaat van wijlen Godfried Bomans: “Er kan van cultuur pas sprake zijn als er een minimum aan materiële welstand is. Geen bloem zonder wortels.” Ik heb dus inderdaad steun nodig om te overleven op de dagen dat ik me moet bezighouden met de opgesomde noodzakelijke activiteiten.
Maar uw huidige beleid staat daar helaas haaks op. We worden beschouwd als profiteurs. “Subsidieslurpers” is dan ook een door een aantal van uw partijgenoten gelanceerde uitspraak. Maar wanneer het over bedrijven gaat, worden dat dan ineens “werkingsmiddelen”.
Ook het beeld van de luie werkloze wordt door uw partij nogal graag verspreid en is in mijn ervaring een mythe, die ook dringend ontkracht dient te worden. Veel werklozen zetten zich vaak op een andere manier in voor onze samenleving. Door vrijwilligerswerk, bijvoorbeeld voor culturele organisaties, ngo's, buren, ...
We worden beschouwd als profiteurs, “Subsidieslurpers”
Vaak hebben ze de buik vol van graaiende en vervuilende multinationals en willen ze daar liever hun ziel, tijd en arbeid niet aan verkopen en daadwerkelijk zinvol zijn in het leven.
Economische denkers, zoals uzelf, hebben het vaak over ‘koopkracht’, maar daar vertelt u dan nooit bij dat ook mensen met een uitkering wel degelijk direct terug investeren in die economie. Want ook zij betalen huur, elektriciteit, gas en kopen levensmiddelen. Dat kunnen we dan weer niet altijd zeggen van grootverdieners, die hun geld vaak parkeren in buitenlandse belastingparadijzen.
Misschien dat een reisje naar daar u het beoogde resultaat van uw zoektocht naar de vulling van het begrotingsgat kan opleveren? Nu bent u kleingeld aan het sprokkelen bij mensen bij wie het water al aan de lippen stond. Ik kan ervan meespreken. Nochtans gaan er onder veel vooraanstaande economen steeds meer stemmen op voor een basisinkomen, net om die koopkracht te beschermen.
Het kapitalisme is eigenlijk als een spelletje Monopoly. En om dat gezelschapsspel te kunnen spelen, moet je van de bank een basisbedrag krijgen. Maar de werkelijkheid is helemaal anders.
Ik voel me dus geenszins door u en uw partij vertegenwoordigd en ik vrees velen met mij.
Geert Budts (aka Butsenzeller),
Een bezorgde Belgische burger.
