Beste Geert Noels,
“Heel wat stakers zijn egoïsten”, dat liet u optekenen in de zondagskrant. Erg origineel is dat natuurlijk niet. Het is een oude truc van de werkgevers om te doen alsof de vakbonden enkel aan hun eigenbelang denken terwijl zij het algemeen belang zouden vertegenwoordigen, maar sta me toe toch even een aantal zaken te verduidelijken. Laat me u het verschil uitleggen tussen egoïsme en solidariteit.
Als er vandaag gestaakt wordt, dan is dat tegen een regering die vooral diegenen die het nu al het moeilijkst hebben, viseert. Het begint bij de migranten; deze regering kondigde het strengste migratiebeleid ooit aan. Dan volgen de werkzoekenden, de langdurig zieken; zij worden als lui afgeschilderd en zullen eveneens rechten verliezen.
U bent daar enthousiast over. “De werkloosheid kost 5 miljard, terwijl langdurig zieken 10 miljard kosten”, zo vertelt u in De Zondag. Alsof mensen ervoor kiezen om ziek te worden of hun job te verliezen. Net als deze regering zet u de middenklasse, mensen met een deftig inkomen uit een deftige baan, op tegen de onderklasse.
Als er vandaag gestaakt wordt, dan is het uit solidariteit met die onderklasse. Dan is het omdat de vakbonden beseffen dat het begint bij de migranten, de werkzoekenden en langdurig zieken, maar dat we, als we niet voor hen opkomen, uiteindelijk allemaal zullen verliezen.
Die solidariteit, die begrijpt u niet. U meent te weten dat de stakers enkel opkomen voor hun eigen statuut. U heeft het over sociale voorrechten voor beroepsgroepen zoals treinbestuurders die onhoudbaar zouden zijn.
Ook hier gebruikt u dezelfde retoriek als die van deze regering. Het is een retoriek van mensen met te hoge pensioenen die mensen met te lage pensioenen proberen wijs te maken dat de mensen met deftige pensioenen het probleem zijn. Eerst zet u de middenklasse op tegen de onderklasse. Vervolgens zet u de onderklasse op tegen de middenklasse. Zolang de bovenklasse, waar u zelf toe behoort, maar buiten schot blijft.
U heeft het over treinbestuurders, loodsen en luchtverkeersleiders die hun sociale rechten te danken hebben aan hun stakingsmacht. Dat klopt natuurlijk. Als zij het werk neerleggen, dan valt de samenleving stil. Deze samenleving kan niet zonder het werk van deze mensen; alleen al daarom verdienen ze respect.
U bent naast praatjesmaker ook vermogensbeheerder. In het kort gezegd wordt u rijk door ervoor te zorgen dat mensen die al rijk zijn nog rijker worden. Heeft u zich al eens afgevraagd wat er zou gebeuren als u het werk een dag neer zou leggen? Neem het alsjeblieft niet persoonlijk, maar ik denk eigenlijk niet dat veel mensen uw werk zouden missen.
Vergelijk uw werk eens met het onbetaald werk dat in deze samenleving nog altijd het meest door vrouwen gebeurt, vrouwen die het hardst geraakt zullen worden door de maatregelen van deze regering.
Ik begrijp dat het in uw denken, dat niet buiten het kapitalistische kader gaat, moeilijk is om te begrijpen. Ik neem u dat niet kwalijk. Uw denken is nu eenmaal geworteld in uw maatschappelijke positie, maar de realiteit is dat zij een essentiële bijdrage aan de samenleving leveren en daar helemaal geen geld voor krijgen, terwijl u eigenlijk nagenoeg geen bijdrage levert aan deze samenleving, maar daar wel veel geld voor krijgt.
Het enige dat de vakbonden vragen, meneer Noels, is dat u een klein stukje van die rijkdom zou afstaan zodat ook vrouwen die een leven lang zorgtaken hebben opgenomen een pensioen kunnen ontvangen waarmee ze kunnen rondkomen. Dat, meneer Noels, heet solidariteit. En dat u zich daartegen verzet, dat is egoïsme.
Groeten, Seppe
