about
Toon menu

De Dienst Vreemdelingenzaken: waar steeds meer willekeur regeert

Met mondjesmaat komt het protest tegen de deportatiewet van Theo Francken op gang. Die bepaalt dat mensen op basis van vermoedens kunnen gedeporteerd worden, ook al zijn ze hier geboren en getogen. Niet een rechter beslist daarover, maar ambtenaren van de Dienst Vreemdelingenzaken. Deze deportatiewet is echter niet de enige die van ambtenaren binnen DVZ 'rechters' maakt.
dinsdag 21 februari 2017

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

In 2016 was er nogal wat te doen rond de nieuwkomersverklaring van staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken (N-VA). Volgens vele commentatoren was die nieuwkomersverklaring een maat voor niets, rammelde de tekst en betrof het een loutere symboolpolitiek. Dat klopt allemaal, maar er is ook een ander facet aan de wet over die nieuwkomersverklaring die zorgen doet baren.

In de goedgekeurde en inmiddels van kracht zijnde wet over de nieuwkomersverklaring staat onder meer duidelijk dat de betrokken personen “inspanningen tot integratie” moeten leveren om hun verblijfsrecht te behouden. Wanneer geen "aantoonbare inspanningen" worden geleverd, kan de Dienst Vreemdelingenzaken (DVZ) het verblijfsrecht intrekken. Deze eis is van toepassing op alle vreemdelingen die verblijf aanvragen na 26 januari 2017.

Er zijn echter ook uitzonderingen: erkende vluchtelingen, personen die internationale bescherming vragen of buitenlandse studenten zijn uitgesloten van de verplichting om “inspanningen tot integratie” te leveren, net als minderjarigen of mensen die mentaal onbekwaam zijn.

Wanneer je dus niet onder één van deze uitzonderingscategorieën valt, dan moet je voortaan bewijzen dat je inspanningen levert om te integreren. Het zijn ambtenaren van de DVZ die daarover zullen oordelen. In de wet worden criteria opgenoemd die de ambtenaren toelaten om integratiebereidheid te toetsen. Werken, studeren, taalkennis, actief deelnemen aan het verenigingsleven en een blanco strafregister zijn factoren die wijzen op integratiebereidheid.

Maar, zo wordt ook uitdrukkelijk vermeld, deze criteria zijn niet “limitatief”. Daarmee wordt bedoeld: ook al voldoe je aan al deze criteria, dan nog kan beslist worden dat je niet de bereidheid vertoont om te integreren. Concreet komt het erop neer dat ambtenaren van de DVZ eigenlijk autonoom kunnen beslissen wie volgens hen voldoende bereidheid vertoont tot integreren en wie niet. Het is daarbij volstrekt onduidelijk welke criteria doorwegen en welke niet. Pure willekeur dus.

De DVZ wordt zo onder staatssecretaris Theo Francken steeds meer een kleine dictatuur. Mensen kunnen uitgewezen worden op basis van vermoedens, of omdat ze schijnbaar geen inspanning leveren om te integreren. Er is weinig tot niks geweten over hoe beslissingen tot stand komen en zelfs niet op basis waarvan ze genomen worden, want deze wetten laten bijzonder veel ruimte voor willekeur.

Op die manier meet de uitvoerende macht (de regering) zich steeds meer de rol van een rechterlijke macht aan. Dit is een schending van de scheiding der machten, het basisprincipe van de democratische rechtsstaat. Een groot deel van de mensen die niet over de Belgische nationaliteit beschikken zijn dus overgeleverd aan het volstrekt ondemocratisch en willekeurig bewind van de DVZ, een dienst die dankzij deze wet op eigen houtje kan beslissen of levens gekraakt of gemaakt worden.

Francken lijkt alvast niet van plan om een evenwichtig beleid te voeren. Vandaag (21 februari) liet hij nog optekenen in DeStandaard: “Binnenkort teken ik met plezier een dik pak intrekkingen van verblijf”.

Meer info vind je hier.

reageer

3 reacties

  • door elabazutje op dinsdag 21 februari 2017

    Beste Thomas, Een tweetal jaar terug gaf je een lecture bij mij op school (vives Kortrijk). Ik begreep je toen, (je had het over de indignados en de loterij) en ik begrijp je nog steeds. Maar ik had graag gezien dat iemand, zo ruimdenkend als jijzelf, ook de middenweg hierin zou zien. Feedback komt altijd met een reden. Ik durf niet zozeer zeggen dat de DVZ willekeurig mensen kan of zal buiten gooien, maar evenmin kan ik dat ontkennen. Wat ik wel vermoed is dat ons sociaal systeem langzaam in elkaar stort. Dit enerzijds omwille van gelukszoekers van om het even welke etnische achtergrond (en wie kan het hen kwalijk nemen) en anderzijds omwille van politici die al lang het geluk gevonden hebben maar er toch nog alles wensen uit te knijpen. Een beetje als die ene sinaasappel die je kocht om sap van te maken. Er zijn mensen in mijn omgeving, mijn vrouw die een chronische ziekte heeft, die in het gedrang komen omdat er andere mensen zijn die maar doen alsof. Mensen die ons sociaal systeem helemaal niet zo hard nodig hebben. Omwille van deze mensen treft onze regering nu maatregelen. Omwille van deze mensen en inderdaad ook omwille van hun eigen dwaze uitspattingen. Maar als voorstander van een Links gedachtegoed houd ik dit wel graag even in gedachten. Dit is wat het linkse gedachtegoed de das om deed. De zogenaamde gelukzoekers die meekwamen met de vluchtelingenstroom valt weinig te verwijten. Ze hebben veel doorstaan om hier te geraken. Maar het zogenaamde geluk dat hun beloofd werd, mag hun ook niet geschonken worden. Dat zou oneerlijk zijn en iedereen uitnodigen tot iets wat we niet kunnen dragen. Dat brengt me tot volgende conclusie: Zolang we de echte kosten (politici en monarchie)van dit land niet kunnen buiten gooien dan zullen we braaf naar Thuis moeten kijken.

    • door barth op donderdag 23 februari 2017

      Het idee dat te veel 'gelukzoekers' een 'deel van de koek' zouden willen waardoor er van de koek niks meer overblijft, is een mooi voorbeeld van verdeel en heers.

      Ik heb nog geen enkele bron gezien waaruit blijkt dat er meer 'gelukzoekers' hun deel van de koek zouden willen. Evenmin zie ik aanwijzingen dat de koek dramatisch kleiner is geworden. In tegendeel, ik hoor voortdurend dat er jobs bijkomen. Voor sommige zaken is op korte termijn heel veel geld beschikbaar. Anderzijds zie ik de lonen stagneren, de rente voor leningen stijgen, en volgt de ene indexsprong de andere op. De koek is dus niet verkleind. En er zijn ook niet meer 'gelukzoekers' om ervan te proeven. De werkelijke impact van de immigratie van vluchtelingen uit de middenoosterse brandhaarden is veel kleiner dan de berichtgeving erover doet vermoeden. En van de uitkeringen gaat het ook niet komen, want die worden meer gekort en geschrapt dan ooit.

      Waar gaat de koek dan wel naartoe? Misschien weet iemand nog dat we in 2008 een paar banken hebben gekocht. Die een paar jaar later alweer een kapitaalsinjectie nodig hadden. Wij zijn dus de bank van de banken geworden. Denk daaraan als u nog eens een lening wil gaan afsluiten :)

      Wat nog? Grote ondernemingen hebben grote voordelen gekregen. Niet alleen moeten ze minder belasting betalen, ze krijgen ook overheidsgeld voor ongeveer alles wat ze doen. Enige voorwaarde is dat ze het moeten verkopen als iets dat ook de belangen van de regering en het land dient. Een beetje zoals de cultuursector twintig jaar geleden geld kon krijgen per keer dat ze het woord 'Vlaams' of 'Vlaanderen' in hun communicatie gebruikte :)

      Ik denk dat wie een beetje opzoekwerk doet, nog veel meer voorbeelden vindt van hoe de koek niet verkleind, maar 'verschoven' is.

  • door Ingrid Declunder op woensdag 22 februari 2017

    Aanvullend is het naar niet begeleide minderjarigen toe niet minder verontrustend dat er door een ambtenaar van DVZ wordt ingeschat, of beter gesteld, getwijfeld of iemand wel de juiste leeftijd opgeeft. Ook op dit vlak is het al willekeur dat heerst. Als voogd werd ik eerder aangesteld voor een jongen van 14 jaar. Hij heeft een 6-tal maanden moeten wachten op een voogd omdat er leeftijdstwijfel was en hij dus pas een voogd mocht krijgen, eens een leeftijdstest gebeurd was. Je kon er nochtans niet naast kijken dat hij overduidelijk minderjarig was, en dat werd door de leeftijdstest ook bevestigd.

    Welke criteria hanteert DVZ hier? Op basis waarvan twijfelen ze? We kunnen in twijfel trekken waarom zij in staat zouden zijn om dit gedegen in te schatten. En een voogd moet volgens de programmawet dadelijk toegewezen worden aan een minderjarige, zodat er tenminste iemand is die wat weerwerk kan bieden aan de willekeur.

Lees alle reacties