about
Toon menu
Reportage

Parijs betoogt onvermoeibaar verder

Onze reporter Thomas Decreus brengt sinds zondag 15 mei dagelijks verslag uit van het sociaal protest dat in heel Frankrijk toeslaat. Woensdag 18 mei werd opnieuw duchtig betoogd en gestaakt in Parijs. De verschillende acties volgen elkaar in snel tempo op. Een derde verslag.
donderdag 19 mei 2016

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

Woensdag 18 mei zou een beslissende dag worden. Dat is althans wat ik van vele actievoerders hoorde de voorbij dagen. Op die achttiende mei was immers een betoging gepland van de politie op de Place de la République. Geen betoging om betere werkomstandigheden of loonsverhoging te eisen, maar wel een betoging tegen 'de politiehaat' en om meer respect te eisen voor de ordetroepen.

Een uitgesproken politieke betoging dus, niet alleen omwille van de boodschap maar ook omwille van de plaats. Place de la République is het plein van NuitDebout en het kloppende hart van de Franse protesten.

Tijdens de volksvergaderingen van de afgelopen dagen was opgeroepen om te verhinderen dat politieagenten konden betogen op de Place de la République. Wanneer ik op woensdag 18 mei iets voor elf uur 's ochtends op de Place de la République aankom, merk ik dat er weinig in huis zal komen van die ambitie. Het plein is reeds hermetisch afgesloten. Niemand raakt er op. Met niemand, bedoel ik echt niemand: ook toeristen, zakenmensen, gezinnetjes of buurtbewoners krijgen geen toegang tot het plein.

Enkel in de uiterste hoek van de Place la République is er wat plaats. Het duurt niet lang of daar verzamelen zich toch enkelen honderden tegenbetogers die met veel lawaai het ondertussen op gang getrokken feestje van de politie proberen te verstoren.

Hoewel, dat feestje oogt al bij al toch vrij mager. Ik schat het aantal agenten dat is gekomen om te manifesteren op een driehonderdtal. Een doordeweekse NuitDebout trekt meer volk.

De politiebetoging

de tegenbetoging

Later op de dag zou tijdens de dagelijkse volksvergadering van NuitDebout trouwens een interessante analyse gemaakt worden over de lage opkomst van de politie. Julie, een jonge vrouw, neemt het woord en verklaart:

“Het feit dat er uiteindelijk weinig manifesterende agenten zijn komen opdagen, bewijst dat deze actie niet veel draagvlak heeft binnen het korps en dat er ook daar verdeeldheid heerst. Ik sprak zelf met enkele agenten die aangesloten zijn bij de CGT, en zij beweren dat er ook sympathie heerst tegenover NuitDebout onder de agenten. Het grote probleem, echter, is de hiërarchie binnen het korps. Het is riskant om die sympathie te uiten of om in te gaan tegen de lijn van de oversten.”

De analyse van Julie zou wel eens steek kunnen houden. Dit is inderdaad niet zomaar een politiebetoging. Er wordt duidelijk geflirt met extreem-rechts. Dat laatste valt behoorlijk letterlijk te nemen: Marion Maréchal-Le Pen is op de betoging aanwezig en agenten schuiven aan voor selfies met haar. Wie er nu precies wie recupereert of manipuleert is een vraag die moeilijk te beantwoorden valt, maar feit is in ieder geval dat er grote wederzijdse sympathie bestaat tussen extreem-rechts en een deel van de politie.

Pepperspray discrimineert niet

De tegenbetoging neemt ondertussen in omvang en hevigheid toe. Het politiecordon en de betogers gaan steeds dichter bij elkaar staan en het komt tot geduw en getrek. Uiteindelijk zet de politie pepperspray in, waarvan ook ik het genoegen krijg te proeven.

Enigszins grappig is dat na het wegtrekken van de wolk pepperspray ook de politie slachtoffer blijkt te zijn van haar eigen aanval. Alle agenten in de voorste linies hebben rode ogen en lopende neuzen.

Bij de manifestanten rijst het besef dat er geen doorkomen aan is. Op de Place de la République zullen ze deze ochtend niet geraken. Daarop ontstaat het idee om een 'manif sauvage' op gang te trekken. Honderden mensen beginnen een zijstraat in te trekken en scanderen slogans als Paris debout, soulève toi en Flics, cons, assassins. De betoging trekt richting Canal Saint-Martin en het idee doet de ronde om richting Gare de l'Est te trekken om daar de sporen te blokkeren.

'manif sauvage'

Deelnemen aan een 'manif sauvage' veronderstelt een goede conditie. Er wordt immers niet gewoon gewandeld, maar gelopen omdat de oproerpolitie voortdurend op de voet volgt. Wanneer je niet aansluit bij de groep kan je geïsoleerd geraken en ben je een vogel voor de kat, wie niet snel genoeg beweegt krijgt te maken met charges. Om kort te zijn: het is een nogal hectische en vermoeiende bezigheid.

Brandende politieauto

Wanneer de 'manif sauvage' langsheen Canal Saint-Martin trekt doet zich een incident voor waarvan de beelden de wereld zullen rondgaan. Een politiewagen zit vast in de file die door de manifestatie werd veroorzaakt. Algauw smijten enkele betogers projectielen naar de auto die ze passeren. Enkelen gaan echt in de aanval. De ramen van de auto worden gebroken en Bengaals vuur wordt in de auto geworpen waardoor die vuur vat. In allerijl moeten de agenten de auto ontvluchten.

Deze aanval lokt hevige discussies uit binnen de betoging. Sommigen applaudisseren, terwijl anderen net de agenten beschermen en wegleiden uit de betoging. Voor vele manifestanten is fysiek geweld een duidelijke grens die niet overschreden kan worden.

Als tegenwicht voor wat in de mainstream media verschijnt: het is mede dankzij de manifestanten die tussen aanvallers en agenten in gingen staan dat er geen zwaargewonden zijn gevallen.

Na dit incident rukt de politie massaal uit. Overal zijn sirenes te horen en duiken troepen van de CRS op. Uiteindelijk verspreidt de betoging zich om verdere arrestaties te vermijden.

Brandende politiewagen ter hoogte van Canal Saint-Martin


Onvermoeibaar

Wanneer Parijzenaars betogen zijn ze onvermoeibaar. Een luttele twee uur na de wilde betoging wordt het station Saint-Lazare geblokkeerd door studenten en vakbonden. Ze trekken de sporen op en verhinderen dat er een trein kan vertrekken of het station kan inrijden.

Tegen de vooravond wordt de Place de la République vrijgegeven. Rond zes uur 's avonds wordt er opnieuw gemobiliseerd voor een betoging tegen de aanhoudende noodtoestand in Frankrijk. Die noodtoestand zal vermoedelijk blijven gelden tot na de Tour de France en Euro2016.

Officieel heeft dat te maken met de terreurdreiging in Frankrijk, maar in praktijk wordt de noodtoestand gebruikt om de sociale protesten te onderdrukken. Verscheidene activisten kregen bijvoorbeeld de voorbije weken een persoonlijk betogingsverbod in de bus. Ook een journalist kreeg te horen dat hij zich niet meer mocht laten zien op betogingen.

Rond half zeven trekt de betoging zich op gang. De betoging van de dag ervoor tegen de noodtoestand was een initiatief van de vakbond Confédération Nationale du Travail (CNT) en het collectief Stop état d'urgence. Een duizendtal betogers liep opnieuw door de binnenstad en bezette tijdelijk kruispunten. Af en toe dreigde het te ontaarden, maar militanten van CNT slaagden erin om steeds de gemoederen te bedaren. De betoging was militant en luidruchtig, maar incidenten bleven deze keer uit.

Betoging tegen de noodtoestand, woensdagavond 18 mei


Betoging tegen de noodtoestand, woensdagavond 18 mei


Mirakel

Tegen acht uur komt deze betoging opnieuw aan op Place de la République. Daar heeft NuitDebout zich ondertussen weer in zijn volle glorie hersteld. Van de politiebetoging is niks meer te merken. In plaats daarvan zie je overal commissies en werkgroepen vergaderen. Er is een mediatentje waar radio en televisie gemaakt worden en een team dat kookt en gratis voedsel uitdeelt. Overal wordt lustig gediscussieerd.

Eigenlijk is NuitDebout een kein mirakel, bedenk ik me. Meer dan een maand geleden bezocht ik het plein. Toen dacht ik dat NuitDebout hooguit een drietal weken zou standhouden. We zijn ondertussen vijf weken verder en NuitDebout is nog steeds springlevend. Iedere avond worden telkens weer tenten opgetrokken, wordt er gepraat en gedebatteerd en worden er acties gepland. En iedere avond opnieuw worden dezelfde tenten weer netjes opgebouwd en afgebroken.

Zei ik al dat Parijzenaars redelijk onvermoeibaar zijn?



reageer

9 reacties

  • door spacemonkey op vrijdag 20 mei 2016

    Blijkbaar zetten de autoriteiten in Frankrijk in op de kaart van de moeheid.

    Wel is het dan na wat eer daar aan de gang is en ook hier (bestorming kabinet Geens) aan de hand is, niet duidelijk?. Zo moeilijk valt dat toch niet te begrijpen denk ik dan.

    De mensen zijn dit *niet* democratisch (immers tegen de volkswil in) reorganiseren van de maatschappij kots beu. Dat er iets moet veranderen is voor iedereen wel duidelijk.

    Dat gebeurt dan (best) in overleg neem ik aan ? Zo niet denken de elites en hun politieke marionetten. Beste heren U begeeft zich daarmee op zeer glad ijs weet u dat ? Het feit dat jullie zich (voorlopig nog) op een hogere trede v/d sociale ladder bevinden, zou wel eens heel snel kunnen keren. Mensen willen vrede, eenvoud, transparantie en vooral rechtvaardigheid.

    Eenvoud is er al een tijdje niet meer bij. Transparantie net wel en daar wordt helemaal niet rechtvaardig mee omgesprongen ( zie Panama papers etc). de vrede geraakt dan automatisch verder zoek, de logica zelve. De rode draad in wat er allemaal omgaat is niet meer/minder dan een elitaire coupe van een minderheid, op de meerderheid. Zijn jullie nu echt zo dom daar ver verheven boven de massa’s waaraan jullie je macht ontlenen ?

    Bekijk de geschiedenis dan eens. Dat soort toestanden is nooit permanent geweest, een steeds van kortere duur of kans op overleven. Immers het bewustzijn nam gestaag toe in diezelfde geschiedenis. Eens de geest uit de fles, erg moeilijk terug te draaien. Jullie zijn gewaarschuwd en dus dubbel zoveel waard( al hebben we daar onze gegronde twijfels over). Spacemonkey

  • door antond op vrijdag 20 mei 2016

    De acties tegen flexwerk zijn wel te begrijpen, maar wat gaan zij bereiken? Frankrijk loopt in arbeidsproductiviteit hopeloos achter bij Duitsland en de Angelsaksische wereld. Ze dreigen bij het staartstuk van Europa te gaan horen, de PIIGS, Ierland eruit en Frankrijk er in? Je kunt wel werkzekerheid 'eisen' maar het zijn toch de bedrijven die moeten aanwerven. Als u, als manager van een groot bedrijf de keuze moest maken voor een Europese vestigingsplaats, zou u dan kiezen voor een plek waar u zich aan heel veel regels moet houden en waar u regelmatig de dreiging voelt om te worden 'kapotgestaakt'? Staat u straks verbaasd te kijken als de betogers het pleit nu zouden winnen, maar vervolgens de werkloosheid toeneemt omdat werkgevers minder mensen aanwerven?

    Het liefste zou ik 20 uur per week werken, met 3 maanden betaalde vakantie en een hoog loon. Mét inspraak en winstdeling. Maar denkt u dat iemand me gaat aannemen als ik dit 'eis'? Of wilt u werkgevers gaan dwingen om meer mensen aan te nemen?

    • door sam vanderleyden op maandag 23 mei 2016

      Tip voor u: Franse serie: Trepalium.

  • door Alweer op vrijdag 20 mei 2016

    "Als tegenwicht voor wat in de mainstream media verschijnt: het is mede dankzij de manifestanten die tussen aanvallers en agenten in gingen staan dat er geen zwaargewonden zijn gevallen". Ik stel voor dat u de beelden eens bekijkt. Niemand grijpt in wanneer "betogers" een aanslag plegen op de politieauto en de inzittenden. Niemand helpt de agent die aangevallen wordt. Het geweld komt uitsluitend van een vijftal betogers. Er gaat geen enkele betoger tussen de aangevallen agenten en de aanvallers staan. Het is louter door de koelbloedigheid van de agent, die zich zéér intelligent verdedigt, dat het niet uit de hand loopt. De aanvallers zijn inmiddels gearresteerd en in beschuldiging geesteld van moordpoging. Waarom vermeld u dit niet ?

    • door spacemonkey op vrijdag 20 mei 2016

      Als ik de reacties hier lees wel met alle respect redelijk teleurstellend hoor. Omdat ze weerom van een microvisie getuigen.

      Is het dan zo dat alle landen Frankrijk, de Grieken helemaal en de rest van de wereld in de Neoliberale matrijs dient geperst te worden ?

      Verder een belachelijke redenering als ..3 maanden werken, veel vakantie en geld. Wel dat zijn net de voorwaarden waarin sommige van die elitaire potentaten zich bevinden!!

      Anderen maken zich druk over 5 betogers (relschoppers) die je in iedere betoging wel terug vinden kan/mag, en de politieman die daar dan gepast op reageerd.? Kan allemaal wel zijn maar hier staat veel meer op het spel dan alleen Frankrijk of de gedragscode van een politieman.

      Samenvattend denken jullie dat we ons dan maar in het Angelsaksisch model moeten storten. Geen 3 maanden verlof daar hoor (alleen voor de rijken daar). Wat politie betreft, wel die bewapenen we zwaar zodat ze iedere vorm van betoging in de kiem kunne smoren.

      De grote kwestie en de reden tot deze e.a. protesten momenteel ( Brazilië, Frankrijk),en van ongenoegen bij brede lagen van de bevolkingen over de gehele wereld is. De Neoliberale dictatuur die de elites de hele mensheid door de strot trachten te rammen.

      Zien jullie dat niet of liever bewust blind blijven ?

    • door Het Zwart Schaap op maandag 23 mei 2016

      Gast kweek ogen in die lege kop van je. Bekijk het filmpje deftig en je ziet dat slechts enkele mensen (gemaskerd) de politie wagen aanvallen en dat na drie mislukte slagen met iets wat eruit ziet als een kapotte swiffer-wet-jet van een woedende betoger, er al een andere betoger ingrijpt door de aanvaller weg te duwen ''dégage , arrète ça ' zeggend.

      • door Alweer op maandag 23 mei 2016

        "slechts enkele mensen (gemaskerd) de politie wagen aanvallen en dat na drie mislukte slagen met iets wat eruit ziet als een kapotte swiffer-wet-jet van een woedende betoger," ... U heeft allicht het stukje gemist waarin de "betogers" eerst de achterruit van politiewagen kapot slaan met een zwaar voorwerp, dan de wagen in brand steken, terwijl er zich nog steeds twee personen in bevinden. Waarna men de politieman - die kalm blijft - aanvalt met een ketting (de aanvaller durft kennelijk niet dichter bij te komen) . Inmiddels zijn er vier van deze aanslagplegers gearresteerd, op beschuldiging van poging tot doodslag. Terecht zeker ?

        • door brandnetels op dinsdag 21 juni 2016

          hoeveel politie agenten zijn al gearresteerd die extreem geweld gebruiken tegen geweldloze betogers en zijn daarvoor vervolgd? ( je kan ze op één hand tellen) als je op het net gaat surfen vind je genoeg beelden en verhalen van groepen agenten die geïsoleerde betogers afranselen. Waarom zou geweld die voorkomt vanuit een status beroep (politie) , wel aanvaardbaar zijn? en mogen wij daar ons dan niet tegen verdedigen? WIE REPRESSIE ZAAIT, OOGST VERZET!!!

    • door Jan Willems op woensdag 25 mei 2016

      Leuke beelden en een commentaar over dit incident zoals verschenen in één van de belangrijkste mainstream-media. Oordeel zelf.

      http://tempsreel.nouvelobs.com/edito/20160519.OBS0847/la-haine-anti-flics-c-est-la-haine-de-la-republique.html

Lees alle reacties