Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Neil Young maakt documentaire over Monsanto, zaaier van angst

Enkele weken na het uitbrengen van zijn CD 'The Monsanto Years' recidiveert Neil Young met de documentaire 'Seeding Fear' over boer Michael White van Alabama. Monsanto probeert terug te slaan met de argumenten die elke anti-GGO-activist van buiten kent. Neil Young, bezieler van Farm Aid, is niet van plan hier mee te stoppen.
maandag 27 juli 2015

Seeding Fear – The Story of Michael White versus Monsanto (duur 10:42) 

Young produceerde deze documentaire en zette er muziek onder van zijn Canadese kompaan Daniel Lanois.

“Dit is het verhaal van een landbouwersfamilie in Amerika, maar het gebeurt over heel de wereld. Het is een verhaal dat maar tien minuten van je tijd vergt om er even naar te kijken. Het is een eenvoudig menselijk verhaal, het hartverscheurende verhaal van een man die zich verzette tegen de bedrijfsgigant Monsanto”, aldus Neil Young in een commentaar op zijn eigen Facebookpagina.

“Monsanto is een enorm rijke multinational, die nu 90 procent van alle soja- en maisteelt controleert in de VS. Gezinsboerderijen werden verdreven door gigantische agribedrijven over dit uitgestrekte land dat wij thuis noemen.”

Monsanto zit verveeld met de aandacht die Neil Young aan de zaak geeft met zijn CD en deze documentaire en probeert een en ander te weerleggen met argumenten die elke GGO-activist van buiten kent. Het bedrijf poogt zelfs een vergelijking te trekken met auteursrechten in de muziekbusiness.

Wat bedrijven als Monsanto doen is zaden in hun laboratoria genetisch veranderen, zodat ze enkel nog gedijen met de pesticiden en de meststoffen die door het bedrijf zelf worden geproduceerd. Door enkele procenten van een natuurlijk product – dat het resultaat is van eeuwen selecties en kweek door lokale boeren – te wijzigen, claimt het bedrijf eigendom over het hele product.

In meerdere staten van de VS heeft het bedrijf een quasi-monopolie bekomen op het verkopen van zaaigoed en behandelingsproducten door zijn financiële overmacht te gebruiken. Duizenden boeren durven de financieel uitputtende strijd niet aan. In de rechtbanken moeten ze bovendien voor hun rechten strijden op basis van wetten die het bedrijf met zware financiële politieke lobbying heeft bekomen.

Het bedrijf zwijgt daarenboven in alle talen over de manier waarop het zijn marktdominantie verovert in derdewereldlanden, waar landbouwers tot wanhoop worden gedreven, van hun land worden verjaagd of hun eigen zaad niet meer mogen gebruiken omdat het door kruisbestuiving van nabijgelegen akkers van Monsanto besmet zou zijn... en verplicht worden onhoudbare leningen aan te gaan om dure Monsanto-producten te kopen.

Vermont, Connecticut en Maine

In de Amerikaanse staat Vermont heeft het Congres van de staat een wet gestemd die het verplicht maakt voor voedselproducten om te vermelden of en hoeveel GGO-materiaal erin verwerkt is. Het bedrijf heeft miljoenen dollars ingezet om die wet te verbieden. Het Amerikaanse (federale) Congres heeft op 23 juli een wet gestemd die verplicht etiketteren van GGO-bestanddelen verbiedt in heel de VS.

Deze wet, met de Orwelliaanse titel Safe and Accurate Food Labelling Act ('veilig en nauwgezet etiketteren van voeding'), werd door tegenstanders al omgedoopt tot de Deny Americans the Right to Know Act (DARK – 'ontzeg Amerikanen het recht om te weten').

Neil Young heeft de staat Vermont 100.000 dollar geschonken om hun gerechtszaak tegen Monsanto en andere agro-bedrijven te financieren (Officieel werd de klacht ingediend door de lobby-organisatie Grocery Manufacturers Alliance). Vermont is de eerste staat die in 2014 besliste om GGO-labelling verplicht te maken. De staten Connecticut en Maine overwegen gelijkaardige initiatieven. “Ik ben slechts een rock'n'roller die gelooft dat de mensen het recht hebben te weten wat ze eten”, verklaarde Young over deze schenking.

In het nummer 'A Rock Star Bucks a Coffee Shop' op zijn album The Monsanto Years zingt Neil Young over Vermont:

  • “When the people of Vermont voted to label food with GMOs”
  • “So they would know what was in what the farmer grows”
  • “Monsanto and Starbucks throught the Grocery Manufacturers Alliance”
  • “Sued the state of Vermont to overturn the people's will”

(Toen de bevolking van Vermont stemde om voedsel met GGOs te labellen, zodat ze zouden weten wat er zit in wat de boer teelt, daagden Monsanto en Stabrucks, via de Grocery Manufacturers Alliance de staat Vermont voor de rechter om de wil van het volk teniet te doen.)

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

6 reacties

  • door Didier op maandag 27 juli 2015

    Mooie (nu ja, mooie…) en daadwerkelijke herinnering voor wie nog in de mythe van het vredelievende Westen gelooft. In India hebben al tienduizenden radeloze schuldslaven van Monsanto zelfmoord gepleegd. Andere landen kunnen wanneer het de 'hogere belangen' zou dienen, in één pennentrek compleet worden genekt, want ze zijn in de voedselvoorziening van de bewolking volledig afhankelijk van de Meester.

    • door JorisDemeester op dinsdag 28 juli 2015

      Tienduizenden zelfmoorden, en geen haan heeft er naar gekraaid. Raar toch.

      • door Didier op woensdag 29 juli 2015

        Verschillende hanen hebben gekraaid, maar je moet ze willen/kunnen horen. Niet-blanke levens hebben veel minder gewicht in de mainstream media. Dat weet iedereen.

        Feit is dat gemiddeld 13.000 Indische boeren elk jaar zelfmoord pleegden. Sinds 1992. (https://en.wikipedia.org/wiki/Farmers%27_suicides_in_India)

  • door Jean Van den Bosch op woensdag 29 juli 2015

    Knap geschreven artikel!! Neil Young heeft meer dan gelijk dit aan de kaak te stellen. In de haven van Gent kwamen vroeger, en nog steeds, schepen toe volledig afgeladen met GGO. Toen was het nog verboden, nu toegestaan. In ons land, amper een voorschoot groot, is in het ene landsgedeelte toegestaan dit aan te planten, in het andere landsgedeelte verboden. In het Gentse zijn verscheidene Spin-Off bedrijven van de Gentse Unief, die gespecialiseerd zijn in het kweken van zulke gewassen. Ik kan mij moeilijk inbeelden dat het net hun bedoeling was, gehele wereldbevolkingen in de armoede te storten was (en is). Pervers zijde effekt van GGO is als je ermee stopt, dien je jouw akker gedurende 5 jaar dient braak te laten liggen. Daar de grond te steriel is geworden en er gewoon niets meer op wil groeien. Dit door de vervuiling van de gebruikte chemecaliën (pesticiden en meststoffen). Dus een boer die wil wisselen tussen bv. mais en aardappelen kan niet daar het niet gaat. Onder het nog te stemmen TTIP verdrag zou alles mogelijk worden en kan ik dus niet zelfs bloemzaad gaan kopen bij bv. Intratuin e.a. zonder dat ik onder de problemen kom. Daar het dan verboden is door het gebruik van GGO. Ik kan enkel de dolle koeienziekte te herinnering brengen, oorspronkelijk van de schapen (en enkel daar) nadien overgeslagen op de koeien en nadien op de mens. Dat was genetisch onmogelijk maar in de werkelijkheid een realiteit. Bij GGO verwacht ik mij alsook aan zulks, en nog erger trouwens.

    • door ria aerts op woensdag 29 juli 2015

      Dat is het probleem met de wetenschap. Het begint met een goed idee, goed voor maatschappij. IG Farben had ook ooit het idee om de hele mensheid te voeden. Maar dan komt het winstbejag en alles loopt mis. Economie is amoreel, dat mogen we niet vergeten, hoeveel mooie en menslievende "mission statements" er ook gepubliceerd worden. De kwartaalcijfers zijn heilig.In een echte democratie zou de overheid zoiets moeten reguleren.

  • door simpel De Best op dinsdag 4 augustus 2015

    Het volgende rapport laat zien hoe veel Monsanto uitgeeft in de VS om de politiek te beinvloeden http://beta.followthemoney.org/research/institute-reports/names-in-the-news-monsanto . Het rapport is al twee jaar oud en gebaseerd op cijfers tm 2012, maar met de database van "Followthemoney" kun je gemakkelijk recentere gegevens achterhalen. Hebben we in de EU ook zo'n database?

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties