about
Toon menu

Soldaten getuigen: Israëlisch leger gebruikte doelbewust disproportioneel geweld

Breaking the Silence is een Israëlische organisatie van ex-soldaten di in de Palestijnse gebieden vochten. De organisatie wil de werkwijzen van het Israëlische leger in de bezette gebieden publiek maken. Avner Gvaryahu, actief bij de Breaking the Silence, heeft het in dit stuk over hoe het Israëlisch leger tekeer ging tijdens de operatie Protective Force in Gaza van afgelopen zomer.
maandag 4 mei 2015

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

Hoe kon het dat er afgelopen zomer 2.200 Palestijnen gedood werden in Gaza? Dat 18.000 woningen vernietigd werden? Dat 100.000 mensen dakloos werden? Deze vragen, en vele andere, zouden tot de kern van het publieke debat over de Operatie Protective Edge moeten behoren. Maar niemand stelt die vragen.

De brochure met getuigenissen die recent gepubliceerd werd door Breaking the Silence is een poging om antwoorden te verschaffen op enkele van deze vragen. Breaking the Silence heeft sinds het jaar 2000 meer dan 1000 getuigenissen verzameld van Israëlische soldaten die dienst deden in de bezette gebieden. Uit de tientallen getuigenissen van soldaten die betrokken waren bij operatie Protective Edge blijkt dat gevechtsregels vrijblijvender dan ooit zijn geworden.

Schoonvegen

De gehanteerde regels stelden dat “je mocht schieten op eender wat of wie, eender welke persoon waarvan je met zekerheid kon zeggen dat hij niet tot het Israëlisch leger behoorde.” Een andere soldaat vertelde aan Breaking the Silence: “We schoten om schoon te vegen … wat ons betrof, bestond er niet zoiets als burgers.”

Wanneer er een aanval op til was, kregen burgers de waarschuwing om het gebied te verlaten. Daarna werden burgerbuurten oorlogszones. Iedereen die zich nog ter plaatse bevond werd als schuldig beschouwd.

19000 bommen

Voortbouwend op die logica werd er zogenaamde "statistische artillerie" gebruikt in burgergebieden. Dat zijn wapens die per definitie onnauwkeurig zijn. Ze landen doorgaans honderden meters naast het beoogde doelwit. De gebruikte artillerie werkt eigenlijk als een granaat, maar dan een granaat van vierenveertig kilo die iedereen in een straal van vijftig meter doodt. Al wie zich binnen een bereik van honderdvijftig  meter bevindt, raakt gewond.

Beeld je je eigen straat in, of de buurt waarin je woont. Wat zou er gebeuren als een bom als deze ontploft? Wat voor schade zou ze aanrichten aan zowel mensen als eigendommen? Probeer je even voor te stellen wat er precies gebeurt als dergelijke explosieven landen in een erg dichtbevolkte buurt. Welnu, tijdens operatie Protective Edge heeft het Israëlische leger meer dan 19000 van dit soort bommen afgevuurd in Gaza.

Twee doctrines

Om de paar jaar voert het Israëlische leger een operatie uit in Gaza. Protective Edge is de meest recente operatie in de reeks. Elke nieuwe operatie heeft driestere gevolgen. Die toenemende escalatie met betrekking tot het aantal doden en gewonden is het gevolg van de introductie van twee nieuwe doctrines, die het Israëlisch leger volgt wanneer het operaties onderneemt in Gaza.

De eerste doctrine luidt dat Israëlische soldaten aan geen enkel risico mogen blootgesteld worden, zelfs als dit betekent dat Palestijnse burgers hierdoor getroffen worden. Deze doctrine zorgt er dus voor dat een Palestijns leven op het terrein minder waard wordt dan een Israëlisch leven. Dit werd ook treffend beschreven in een lezing die Brigadier-Generaal Avi Benayahu gaf aan de universiteit van Tel Aviv op 18 maart 2015.

In die lezing verklaarde Benayahu dat "het belangrijk is om uit te leggen aan de wereld dat de Israëlische burgers eerst komen, daarna de Israëlische soldaten, vervolgens de Palestijnse burgers en in laatste instantie de Palestijnse 'terroristen'". De leiding van het Israëlische leger heeft deze lijn nooit officieel aangenomen (vermoedelijk omdat het regelrecht indruist tegen de internationale wetgeving), maar uit getuigenissen blijkt dat het de richtlijn is die op het terrein wordt gevolgd.

Disproportioneel

De tweede doctrine die de acties van het Israëlisch leger vorige zomer bepaalde, is de Dahiya doctrine ( de naam verwijst naar een sjiitische buurt in Beiroet, die door het Israëlisch leger vernietigd werd gedurende de Tweede Libanese Oorlog in 2006). De logica achter deze doctrine werd in 2008 door Gadi Eizenkot, voormalig stafhoofd van het Israëlisch leger, als volgt omschreven: “In elk dorp van waaruit wordt geschoten op Israël, zullen wij met disproportioneel geweld antwoorden. Bedoeling is veel schade en vernietiging aanbrengen. Wat ons betreft, is dat de basis van het militaire handelen. Deze actiemethode is gebaseerd op het principe dat disproportioneel geweld en een groot aantal burgerslachtoffers kan dienen als afschrikkingsmiddel." De getuigenissen gepubliceerd door Breaking the Silence tonen aan dat “disproportioneel geweld” inderdaad werd gebruikt tijdens de Operatie Protective Edge.


Bloed aan de handen

Officieel beweert Israël dat het leger alles deed om burgerslachtoffers te vermijden tijdens Protective Edge. Maar de gebruikte methodes van het Israëlische leger en de effectief gebruikte methodes tonen aan deze retoriek hol en betekenisloos is, om niet te zeggen flagrant leugenachtig. Ervaring leert ons dat als er niets verandert, de volgende operatie in Gaza nog meer onschuldige slachtoffers en willekeurige vernietiging zal veroorzaken.

Het is onze plicht om ons, als burgers en als mensen, te verzetten tegen de Israëlische controle over Gaza en tegen de doctrines die het leger de afgelopen jaren ontwikkelde. Als wij nu niet onze stem verheffen, dan zal het bloed van burgers aan onze handen kleven.

Vertaald door Sarah Waegemans.

reacties

8 reacties

  • door Luc Vinckx op dinsdag 5 mei 2015

    Ik spreek zeker de methoden van het Israelisch leger niet goed , maar ook de Palestijnen hebben boter op het hoofd. Ze schieten raketten af vanaf de speelplaatsen van scholen en parkings van klinieken , waardoor ze dus hun eigen bevolking als "pasmunt" inzetten. Wie tikken uitdeelt moet tegen de tegenstoot kunnen en anders met je je beperken tot de diplomatieke weg. Het gaat erom dat een minderheid aan beide zijden de meerderheid van hun beide bevolkingen blijft mee gijzelen in een uitzichtloze oorlog. Overwinnaars zijn er alleen maar aan politieke , godsdienstige en economische zijde en zolang dat blijft duren zal het conflict blijven bestaan.

    • door sam vanderleyden op donderdag 7 mei 2015

      Ik denk dat Luc het word disproportionaliteit niet kent, noch erkent. Luc zegt eigenlijk -(zou hij het zelf beseffen? ik betwijfel het)-: "Indien je op een medemens spuwt is het maar normaal dat die zich verdedigt door jou het ziekenhuis in te kloppen en daarbee ineens ook je gezin..." (rien ne va plus). Dat is wat luc hier komt vertellen. Nu kan luc twee dingen doen, ofwel zeggen: "neen, dat bedoel ik niet", maar dan moet hij ook wel erkennen dat zijn beeld sterk verwrongen is/was of tenminste verkeerd uitgedrukt,.Ofwel zeggen "nee, zo is het helemaal niet" en dan bevestigt hij zijn -naar mijn mening- zijn volledig van de pot gerukt beeld dat hij over het conflict heeft. en dan zijn wij althands uitgepraat. Dan wens ik hem enkel een inleefreis toe in Gaza... om even te aarden.

      • door Luc Vinckx op donderdag 7 mei 2015

        Ik ken het woord disproportioneel maar al te goed , maar ik denk dat u de eerste zin van mijn opmerking niet hebt gelezen , waarin ik de daden van de Israeli zeker veroordeel. Maar ik ga er niet mee akkoord alle Palestijnen alleen als slachtoffers te zien. Het is steeds Hamas dat na een vredesakkoord opnieuw begint met raketten af te schieten. Dat deze minder materiële en menselijke schade aanrichten dan de Joodse is niet te wijten aan de Joden , maar gewoon aan het feit dat de Palestijnen minder raketten hebben. Als ze er meer hadden zouden ze er wel meer afschieten en zouden we het woord disproportioneel niet moeten gebruiken.

  • door Mezelf op dinsdag 5 mei 2015

    Israël besteedt meer dan de helft van haar begroting aan haar leger ; een tot de tanden bewapende, zéér gemotiveerde high-tech oorlogsmachine. Drie jaar legerdienst voor mannen, twee voor vrouwen. Ze verdedigen een land(je) dat amper 20.000 km2 groot is (iets groter dan Wallonië, ...), en beseffen dat een militaire nederlaag het einde van hun land zou betekenen. Als dergelijke oorlogsmachine werkelijk zou vechten om te doden, zoals hier beschreven, dan zouden er geen 2.000, doch 200.000 doden gevallen zijn in Gaza. Niet dat ik enige sympathie heb voor Israël - laat staan voor oorlog - maar de waarheid heeft haar rechten.

    • door ria aerts op woensdag 6 mei 2015

      Of hoe een genuanceerde mening op een slachtpartij even dodelijk kan zijn. Net zoals voor de drone-operators die zich vol walging afkeren van hun militaire nachtmerrie, heb ik bewondering voor de moed en menselijkheid van deze soldaten. Thanks, you made my day.

    • door Chris Hermans op woensdag 6 mei 2015

      Dus, mag ik uw reactie in het kort samenvatten als: "Omdat ze de mogelijkheid hebben om de woestijn tot glas te reduceren met atoombommen, moeten we het ok vinden als ze maar een honderdduizen Palestijnen dakloos bombarderen"? Disproportioneel geweld blijft disproportioneel, ook al kunnen ze potentieel NOG erger... 't Is maar een bedenking.

      • door Mezelf op woensdag 6 mei 2015

        Inderdaad. Dergelijk leger kan haar agressor "wegblazen". Het feit dat ze 'maar' 100.000 Palestijnen dakloos gemaakt hebben in het wegbombarderen van Hamas - dat zich verscholen had tussen burgers tijdens haar militaire acties tegen Israël - bewijst dat het best een gedisciplineerde, ingehouden bende is, dat Israëlische leger. Met - helaas - de uitzonderingen op de regel (bv. het bombarderen van die jongens op het strand, omdat men verkeerdelijk dacht dat het militanten waren). Valt het u overigens ook op, dat als Gaza Israël niet bestookt met bommen, Israël ook Gaza niet bestookt met bommen ?

      • door Mezelf op woensdag 6 mei 2015

        Inderdaad. Dergelijk leger kan haar agressor "wegblazen". Het feit dat ze 'maar' 100.000 Palestijnen dakloos gemaakt hebben in het wegbombarderen van Hamas - dat zich verscholen had tussen burgers tijdens haar militaire acties tegen Israël - bewijst dat het best een gedisciplineerde, ingehouden bende is, dat Israëlische leger. Met - helaas - de uitzonderingen op de regel (bv. het bombarderen van die jongens op het strand, omdat men verkeerdelijk dacht dat het militanten waren). Valt het u overigens ook op, dat als Gaza Israël niet bestookt met bommen, Israël ook Gaza niet bestookt met bommen ?

      Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties