about
Toon menu

“Apartheid is de echte existentiële dreiging voor Israël”

De Israëlische krant Haaretz verwijt in zijn editoriaal van 4 maart 2015 eerste minister Netanyahu dat hij in zijn toespraak tot het Amerikaanse Congres het enige element heeft verzwegen dat de overleving van Israël als een Joodse en democratische staat bedreigt: apartheid.
woensdag 4 maart 2015

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

Het is de eerste maal dat een grote Israëlische krant het woord 'apartheid' gebruikt in een kritiek op de eigen regering. Volgens de krant ligt het gevaar voor Israël niet bij een of andere dreiging van Iran met tot vandaag nog altijd fictieve kernwapens.

De echte dreiging voor het bestaan van Israël in zijn huidige vorm ligt in de voortdurende bezetting van de Palestijnse gebieden, waar Israël elk elementair burgerrecht aan de autochtone bevolking ontzegt, de koloniale nederzettingen blijft uitbreiden en de bevolking van Gaza onder permanente militaire belegering houdt:

“Israël is zijn natuurlijke hulpbronnen aan het hypothekeren voor het behoud van een duaal regime van democratie voor Joden en apartheid voor Palestijnen. De illusie dat de bezetting comfortabel en rustig verloopt en dat de meeste Israëli's daar geïsoleerd van kunnen verder leven, is gedoemd om ooit te ontploffen...”

Recht op politieke meningsuiting

Verder staat in het Haaretz-editoriaal van 4 maart nog een element dat in de Israëlische media wordt verzwegen. De BDS-boycot krijgt meer en meer navolging in het buitenland.

“De oproepen voor een boycot van Israël en de erkenning van Palestina zonder een voorafgaand akkoord zijn nu van de politieke marge verhuisd naar het politieke centrum in het Westen. De Palestijnen moeten hun nationale aspiraties niet opgeven, terwijl Israël wordt gedwongen te antwoorden op de stelling dat zionisme en democratie wederzijds incompatibel zijn...”

“Tijdens de zes jaar van Netanyahu (als eerste minister)... hebben rechtse partijen met elkaar gewedijverd om antidemocratische wetten er door te duwen, die de discriminatie van de (Palestijnse) minderheid (in Israël zelf) willen institutionaliseren en hun het recht op politieke meningsuiting wil ontzeggen...”

Eigen kiezers

Er worden binnenkort verkiezingen gehouden in Israël. De speech van Netanyahu in het Amerikaans Congres is dan ook in eerste instantie tot de eigen kiezers gericht. Daarover zegt Haaretz onder meer: 

“De politieke partijen (in Israël tijdens de verkiezingscampagne”) negeren de bezetting en zijn gevaren... ergst van al is echter de eerste minister, die een grote gelegenheid en een kans op enorme aandacht verspilde (in Washington) en niet eens de echte gevaren vermeldde die Israël bedreigen.”

Bron: De volledige tekst van het editoriaal van Haaretz, 4 maart 2015: The real existential threat to Israel

reacties

7 reacties

  • door Roland Horvath op donderdag 5 maart 2015

    Israël heeft met haar politiek van geweld al 67 jaar lang geen toekomst. Er kan maar vrede zijn en een toekomst voor Israël als immigranten en Palestijnen dezelfde rechten hebben, zonder apartheid, in een onverdeeld Palestina, van voor 1947. Een eenpartijstaat. De Joodse immigranten waren van in de jaren 1930 te goed om zich in Palestina te vestigen als gelijken van de Palestijnen, de rechtmatige bewoners, ze zijn het Joodse volk afstammelingen van Abraham dat daar sedert Mozes al meer dan 3000 jaar onafgebroken woont, van taal en godsdienst veranderd: Aramees werd Arabisch en de Joodse godsdienst werd de Islam. De immigranten kozen voor apartheid en geweld van in de jaren 1930. Ze zijn naar eigen zeggen het uitverkoren volk.

    Er was onder andere rond het begin van de jaartelling vrijwillige emigratie van Joden uit Palestina vooral om te missioneren. Wat de Joodse godsdienst nu niet meer of veel minder doet. De Asjkenazische Joden uit de streek van de Kaukasus bijvoorbeeld, met hun 11 miljoen ongeveer 80% van de 13,5 miljoen Joden wereldwijd -de Palestijnen niet meegerekend- zijn toen tot het Jodendom bekeerd. Ook tal van andere volkeren, ook in Afrika, zijn toen tot de Joodse godsdienst bekeerd. Daardoor zijn de beoefenaars van de Joodse godsdienst en ook de Israëlische immigranten voor ongeveer 10% van Joodse afkomst, afstammelingen van Abraham.

    De apartheid, de vijandigheid, de discriminatie en de oorlogen in Palestina zijn een strijd van Joden tegen Joden. Ze erkennen hun eigen familie niet.

    • door Roland Horvath op donderdag 5 maart 2015

      Erratum. De derde zin in de vorige commentaar moet niet zijn 'Een eenpartijstaat' maar 'Een éénstaatoplossing.'

    • door ismail spada op donderdag 5 maart 2015

      Beste Roland Horvath,

      Misschien doet u er goed aan de geschiedenis van het Palestijnse volk nog een na te lezen.

      Als ik het goed begrijpt denkt u dat de Palestijnen daar al 3000 jaar wonen.

      De Palestijnen en de Filistijnen zijn nochtans niet hetzelfde volk.

      Palestijnen zijn zo genoemd omdat de Romeinen de naam Israël geschrapt hebben en vervangen door Palestina.

      De latere bewoners van Palestina werden dus Palestijnen.

      De Filistijnen zijn destijds verdwenen, verjaagd?

      Maar ik zou het ook moeten nakijken.

      • door Roland Horvath op vrijdag 6 maart 2015

        Beste Ismail, de Filistijnen bestaan al lang nier meer, ze zijn naar de filistijnen door de Israëlieten, in één van hun oorlogen, het staat in het Oud Testament. Het gaat in een vorige commentaar niet om de naam Palestina, het gebied van voor 1947. Maar om de bewoners van Palestina. De joden, afstammelingen van Abraham, hebben Palestina bevolkt sedert Mozes meer dan 3000 jaar geleden. Er is in de loop van de tijd vrijwillige emigratie geweest van Joden uit Palestina onder andere om te missioneren. Toen het Jodendom nog een missionerende godsdienst was. Ook de Grieken en de Feniciërs emigreerden toendertijd. Er is nooit een gedwongen emigratie van de Joden uit Palestina geweest, niet in 7O na Chr. en niet onder de Romeinse keizer Hadrianus in 135 na Chr. In 135 is de toegang tot Jeruzalem wel verboden voor Joden tot 438 na Chr. Er is geen historisch bewijs materiaal dat alle Joden gedwongen zijn geëmigreerd uit Palestina. Het Joodse volk is dus daar blijven wonen. Zoals elk volk in zijn eigen land blijft wonen. Gewoonlijk, als er geen reden is om te verhuizen. In de loop van de tijd zijn de meeste inwoners van Palestina -behalve een kleine minderheid- van taal en godsdienst veranderd: Aramees werd Arabisch en de Joodse godsdienst werd de Islam. Degene die in Palestina woonden in het begin van de 20e eeuw, waren het Joodse volk, toendertijd en nu Palestijnen genoemd. Nogmaals, voor deze bewering is er geen bewijsmateriaal nodig. Er is namelijk geen bewijsmateriaal voor het tegendeel, dat al de Joden gedwongen geëmigreerd zijn uit Palestina. Zo'n 2000 jaar geleden. Dat dat wel zou gebeurd zijn is een zionistisch verzinsel.

        • door HELENE PASSTOORS op zaterdag 7 maart 2015

          Roland Horvath: ik begrijp je gebruik van het woord 'jood' niet goed. Want tegenwoordig betekent dat toch op de eerste plaats mensen die het judaïsme belijden.

          Heb je het niet eigenlijk over de geschiedenis van 'het land van Canaan' (Palestina) waar de 'Hebreërs' - van verderop in de regio - net als de Perzen en Romeinen binnenvielen, er een tijdje heersten en vervolgens werden teruggedrongen? Het originele volk van Canaan zouden dan oude Arabieren zijn die er altijd zijn blijven wonen. Dus de voorouders van de huidige Palestijnen. Zeg jij dan dat veel van die Hebreërs, die het judaïsme beleden (dus de 'joden' die jij bedoelt?), in Canaan zijn blijven wonen en zich in de loop van de tijd hebben geassimileerd. En zodoende net als het oude volk van Canaan (hoe heten die?) tot de Islam zijn bekeerd?

          Alles rond 'Canaan' is een hot onderwerp in onze tijd, begrijp ik. Maar inderdaad bestaat er blijkbaar bij de historici overeenkomst dat de Ashkenazi's geen Semieten zijn maar bekeerd door mssionerende Hebreërs zoals jij uitlegt. (Ik moet ook eens tijd vinden om er serieus over te lezen...)

          • door Roland Horvath op dinsdag 10 maart 2015

            Helene, akkoord, met de term Joden worden vooral mensen bedoeld die betrokken zijn bij het Judaïsme. Maar die mensen claimen veelal afkomstig te zijn van Abraham terwijl ongeveer 90% van hen dat niet is. Er is verwarring over de term Joods: Afkomst of godsdienst.

            Er is het zionistisch verzinsel van de gedwongen exodus van de Joden uit Palestina. Dat wordt dan gesitueerd rond het jaar 70 na Chr., de opstand tegen de Romeinen. Er zijn geen historische documenten die dat bevestigen. De Joden waren toen al lang in Palestina en hadden tal van oorlogen met hun buren uitgevochten. Onder andere hebben ze de Filistijnen naar de filistijnen geholpen, het wordt verhaald in het Oud Testament. Er was nooit een gedwongen emigratie. In 135 na Chr. heeft de Romeinse keizer Hadrianus de Joden de toegang tot Jeruzalem ontzegd. Dat verbod gold tot in 438 na Chr.

            De geëmigreerde Joden zijn vrijwillig geëmigreerd uit Palestina. En er zijn er in Palestina blijven wonen, tot vandaag de dag: De Palestijnen, zoals ze nu genoemd worden. Zij zijn de rechtstreekse afstammelingen van het Joodse volk waarover verhaald wordt in het Oud - en het Nieuw Testament en ze zijn nakomelingen van Abraham. In de loop van de tijd zijn de meeste inwoners van Palestina -behalve een kleine minderheid- van taal en godsdienst veranderd: Aramees werd Arabisch en de Joodse godsdienst werd de Islam. Samengevat: Degene die bijvoorbeeld in het begin van de 20e eeuw in Palestina woonden, waren het Joodse volk dat daar al woonde sedert Mozes meer dan 3000 jaar geleden.

  • door HELENE PASSTOORS op vrijdag 6 maart 2015

    "The first time Israel was called an Apartheid state it was by none other than one of Apartheid’s finest architects, Hendrik Verwoerd (jaren 1950-60). Angered by Western criticism of his official policy of Apartheid whilst not a word was raised against Israel, he made the correct comparison that the Zionists had, similarly to the Afrikaners, taken land away from an indigenous population that had lived there for thousands of years."

    Dit is maar een klein zinnetje uit een artikel over het goed gefundeerde van de BDS campagne (boycot, divestment and sanctions) waarin een 'bekende Zuid-Afrikaan' goed uitlegt waarom dit niets te maken heeft met antisemitisme, noch zelfs met onbegrip voor de Israëliërs: http://www.dailymaverick.co.za/opinionista/2015-03-05-dear-john-the-day-i-became-an-anti-semite/#.VPmyZi5Q1Tv

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties