Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu
Opinie

Ik ben het beu om te doen alsof het allemaal wel meevalt

'Na de pis, de hondendrol, de vliegende pinten, en al de rest, is dit de tijd in mijn leven waarin ik mij het racisme het hardst aantrek. Het deksel is van de beerput en de shit vliegt in het rond. En ik word stilaan wat ik nooit ben geweest en nooit wilde zijn: boos, achterdochtig, bitter soms.'
woensdag 17 december 2014

Mijn naam is Dalilla Hermans. Dalilla, lekker exotisch, Hermans, oervlaams. Mijn naam past perfect bij mij.

Geadopteerd, en opgegroeid in een klein Kempisch dorpje door fantastische, blanke, ouders.

Ik heb altijd veel vrienden gehad. Ik was een populair kind, echt waar. En de vriendinnen die ik had in de kleuterklas, zijn dat vandaag nog. Onbezorgde jeugd, grote tuin, KSJ, tekenschool, muziekles, logeerpartijtjes en vaak op vakantie. Ik mocht een rolletje spelen in een kinderfilm, en ik zat ook op toneel en in de fanfare en op dansles.

De middelbare school ging me vlot af, bijna te vlot. Ik hoefde nooit te studeren, ik versleet vriendjes aan de lopende band, en in het weekend gingen we naar het jeugdhuis of naar de fuiven in de buurt. Ik werd leidster en later hoofdleidster in de jeugdbeweging. Ik heb zelfs niet moeten rebelleren tegen mijn ouders. Bij ons thuis was het de zoete inval, iedereen kwam er graag.

Daarna ging ik op kot, eerst in Gent en dan in Antwerpen. Dat hoger diploma is er uiteindelijk niet van gekomen, maar ik heb me 4 jaar kostelijk geamuseerd. Ik vond werk, leerde op eigen benen staan. Ik ben vaak op reis geweest, heb een paar relaties gehad, heb een aantal historische katers verwerkt, een aantal kapselflaters en een kleine quarterlifecrisis (de lightversie, met vooral veel gebabbel, sigaretten en nachtwinkelwijn op tweedehandszetels in studiootjes bij vrienden thuis).

Nu ben ik getrouwd met de liefde van mijn leven, en ik heb een zoontje, ben zwanger van een dochtertje en we kochten net een huis. Oh ja, en ik heb een geweldige job, die ik met passie doe en waarvoor ik genoeg betaald word om tevreden te zijn.

Waarom deze lange goednieuwsshow? Omdat ik een aantal dingen te vertellen heb. Maar voor ik ze vertel wil ik dat het klaar en duidelijk is voor iedereen dat ik geen klager ben, geen slachtoffer, geen zager. Ik ben een gelukkig mens, een zondagskind.

Maar…

In de lagere school waren er kinderen die niet op mijn verjaardagsfeestjes mochten komen.

Er waren ouders die hun kinderen expliciet verboden met mij en mijn zus te spelen.

Toen ik 14 was, glipte ik uit mijn slaapkamerraam om stiekem naar een fuif in de parochiezaal te gaan. Toen ik terug naar huis wilde vertrekken werd ik omsingeld door een groepje skinheads. Ik werd heen en weer geduwd, en enkele van hen hielden me vast terwijl een paar anderen op mij plasten. Ik ging doorweekt naar huis, en liet een stuk van mijn ziel en onschuld achter op de parking van die parochiezaal.

Een paar jaar later, toen ik wel mocht uitgaan, kreeg ik geregeld volledige pinten over me heen gekapt en zelfs glazen naar me gesmeten. Om van het gescheld nog maar te zwijgen. Mijn stoere vriendinnen namen me in bescherming, maar het gebeurde haast elke week wel eens.

Toen we verhuisden vonden mijn ouders een hondendrol in de brievenbus. Ga terug naar je eigen land.

Er waren leerkrachten die suggereerden dat ik beter een beroepsopleiding zou doen. Ik ben afgestudeerd in ASO zonder enige problemen.

Ik ben naar schatting zo’n 20 keer tegengehouden door politie tussen mijn 16 en 20. Ik heb nog nooit iets gestolen, heb zelfs nooit een joint gerookt.

Ik ben ooit uit een bus gezet door een buschauffeur omdat ik een broodje aan het eten was. ‘Wij’ moeten niet denken dat ‘we’ hier zomaar alles mogen.

Toen ik 18 was volgde ik rijlessen. De instructeur die ik had schreeuwde zo vaak tegen me dat ‘mijn volk toch echt niet kan rijden’, dat ik het ging geloven. Geen rijbewijs dus.

De lijst is lang, de lijst wordt langer.

Toen er een asielzoekerscentrum werd geopend in het dorpje waar ik opgroeide, verscheen er (naast de goorste golf haatberichten op internet) een nieuwjaarsbericht van een plaatselijk café in het lokale krantje dat de asielzoekers een kutjaar toewenste.

Nog steeds krijg ik blikken, of opmerkingen, of steekjes onder water, of willen mensen niet naast me zitten.

Mijn kinderen gaan dezelfde vragen aan mij stellen die ik vroeger aan mijn ouders stelde. En mijn hart zal in duizend stukken breken de eerste keer ik ze zal moeten uitleggen wat racisme is, en waarom die persoon dit of dat zegt of doet. En ook zij zullen opgroeien met de mantra’s die er bij mij van kleins af werden ingestampt: je moet erboven staan, dat hoort er nu eenmaal bij, je zal altijd een beetje meer je best moeten doen, die mensen weten niet beter…

Het is niet beter aan het worden. Het is niet uit onze samenleving aan het groeien. Het is een steeds groter probleem. Het is meer en meer voelbaar en zichtbaar en alomtegenwoordig. En nu overstijgt het de straat, kan ik de opborrelende woede niet meer sussen door te denken ‘het zijn domme mensen, ze weten zelf niet beter’. Nu zit het gif in de raad van bestuur van het centrum waar ik heen moet stappen als ik weer iets mee zou maken. En het zat op de redactie van mijn favoriete krant. En ik word er dagelijks mee rond mijn oren gekletst op sociale media.

En het zit in de regering.

Een staatssecretaris die woorden als ‘kutmarrokaantjes’ in de mond neemt… Een minister van Gelijke Kansen die beweert dat racisme relatief is… En een regering van blanke mannen die dat allemaal oké vinden.

Na de pis, de hondendrol, de vliegende pinten, en al de rest, is dit de tijd in mijn leven waarin ik mij het racisme het hardst aantrek. Het deksel is van de beerput en de shit vliegt in het rond. En ik word stilaan wat ik nooit ben geweest en nooit wilde zijn: boos, achterdochtig, bitter soms. Ik voel dat ik geen geduld meer heb voor hen die het niet willen snappen. Dat ik het beu ben om te doen alsof het niet zo erg is, dat het wel meevalt allemaal. Dat ik me dooderger als ik weer eens een mening over Zwarte Piet moet aanhoren van een goedbedoelende blanke kennis. Dat ik opeens wél begrijp waarom mijn zus en zovele getalenteerde, gediplomeerde mensen die ik ken naar Londen en verder vertrekken, waar je niet constant aan je huidskleur wordt herinnerd en je kansen op een job niet rechtstreeks gelinkt zijn aan je naam.

Daarom schrijf ik dit: niet om aandacht te trekken of medelijden of wat dan ook, maar als tegengif voor mijn eigen frustratie.

Het is tijd voor actie, er moet nu iets gaan gebeuren. Want als ik al zeg dat mijn emmer bijna vol is, dan sta ik niet in voor wat er kookt en kolkt vanbinnen bij de vele allochtonen in dit land die niet zoveel geluk hebben gehad als ik. Die geen fijne jeugd bij fijne ouders en met fijne vrienden hebben gehad. En geen oervlaamse achternaam en achtergrond.

Als wij als maatschappij de dialoog over racisme niet opentrekken en de mensen die getroffen worden door racisme niet mee uitnodigen aan de gesprekstafel, dan zal dat serieuze gevolgen hebben. Als we blijven doen alsof racisme in Vlaanderen best wel meevalt en we toch niet moeten overdrijven, dan zal dat serieuze gevolgen hebben. Als we de groeiende, terechte, verontwaardiging van zovelen blijven afdoen als ‘excuses zoeken’, dan zal dat serieuze gevolgen hebben. Als we op tv, en voor de klas en in de krant steeds dezelfde blanke gezichten zien, ongeacht het onderwerp en het publiek, dan zal dat serieuze gevolgen hebben. Onze maatschappij is superdivers, en dat zal ze blijven.

Het wordt tijd dat beleidsmakers, de media en de goegemeente van welwillende burgers dat inziet, aanvaardt en omarmt.

Het wordt tijd dat erover kan en mag gepraat worden. NU.

Op 18 december komen mensen samen op het Poelaertplein in Brussel omdat ze er genoeg van hebben. Tussen 12u en 14u houden ze daar een sit-in en zeggen heel luid: 'Wij zijn de meerwaarde'. Hopelijk bent u daar bij.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

40 reacties

  • door warddelbeke op woensdag 17 december 2014

    Hey, ik wil ook meevechten aan een rechtvaardigere wereld! een wereld zonder onderscheid tussen arm of rijk, zonder onderscheid tussen verschillende huidskleur, een wereld waar denken vrij is en meningsuiting vrij is hoe oud of jong je wel bent, een wereld waar ideëen en gedachten belangrijker zijn dan uit welke mond ze komen! een wereld waar iedereen gelijk behandeld wordt! Laat je stem horen! Ik hoop gewoon dat je niet zodanig geprikkeld bent dat er geen grap nog overblijft zoals de reactie tegen extremistische moslims of dat een grap over onze noorderburen volledig uit den boze zijn! Maar dingen die je beschrijft in je bericht zijn ver boven grappig! En dat is totaal niet aanvaardbaar enja daar moet tegen gevochten worden! Met de gehele gemeenschap die gelooft in een betere toekomst dan de tijd waarin we leven! Laat je stem horen!

  • door andré ernst op woensdag 17 december 2014

    Lieve Dalilla,

    Hou vol, is het eerste wat ik je graag wil toewensen. Niet omdat je moet blijven vinden dat het allemaal wel meevalt. Integendeel. Maar eerder omdat we er langzaam maar zeker op kunnen rekenen dat er fundamentele dingen aan het veranderen zijn. Oude machten en gedachten zullen vervangen worden en plaats maken voor meer menselijkheid, eerlijkheid en bovenal meer toekomst, voor iedereen. Het is effectief door te kijken naar de kinderen van deze wereld, dat mensen kunnen herontdekken waar de ware prioriteiten van het leven zich bevinden. Zodra voldoende mensen het eens zijn over het WAAROM dat dingen echt en dringend moeten veranderen, ontstaat er de ruimte om op basis van de grootst gemene delers een brede vorm van unanimiteit te bereiken over HOE we dat dan kunnen doen. Maar ver weg van de grootste gemene verdelers alleszins. Pijn uit het verleden vervaagt alvast bij het vooruitzicht op een pijnloze(re) toekomst. Blijf overtuigd van de enorme massa mensen op aarde die quasi dezelfde droom delen, vol met dezelfde grote gemene delers. Warme groet aan je gezin. André

  • door richardch op woensdag 17 december 2014

    Net als jou weet ik wat het betekent om je bijna te moeten excuseren voor je huidskleur. Net als jou weet ik wat het betekent om aanvaardt te worden maar toch ook net niet of tenminste niet door iedereen. Om een technische studiekeuze geadviseerd te krijgen terwijl mijn punten toen in het basisonderwijs bij de hoogste van de klas waren. Om te horen van mensen dat ze geen racist zijn maar... vul maar aan met een van de vele voorbeelden die je al te horen hebt gekregen. Wij weten dat zulke mensen eigenlijk gewoon nog niet beseffen dat ze wel racist zijn. Kijk maar naar Liesbeth Homans bv. Wij weten dat zulke mensen ervoor zorgen dat allochtonen die nog niet "slecht" zijn het waarschijnlijk wel zullen worden door zo'n behandeling. Het vertouwen wordt geschaadt aan beide kanten en op de juiste momenten om deze eeuwigdurende beweging op gang te houden. Het klinkt cliche maar zorg ervoor dat jij het dominoblokje bent dat een beweging onderbreekt en inspireer anderen om hetzelfde te doen. Niet opgeven want er hangt verandering in de lucht!

  • door Didi De Paris op woensdag 17 december 2014

    Na het lezen van dit artikel ben ik extra gemotiveerd om morgen aan de actie in Brussel deel te nemen. Didi de Paris

  • door Christel van Lier op woensdag 17 december 2014

    Beste, Ik weet absoluut niet hoe het voelt om mee te maken wat u meemaakt. Alleen zou ik ervoor willen pleiten om een sit-in te houden voor iets ipv tegen iets. Moeder Theresa zei het al: je mag me vragen om mee te demonstreren voor vrede, niet tegen oorlog. Dat wat je aandacht geeft voed je. Verder heeft u overschot van gelijk dat racisme grimmiger aanwezig is. Heel jammer. mvg Christel

  • door ismail spada op woensdag 17 december 2014

    Ja, laat ons opkomen voor rechtvaardigheid, tegen discriminatie, tegen racisme en tegen alle mogelijk onrecht.

    Laat ons opkomen voor diversiteit op alle gebied. Het is verrijkend voor iedereen.

    Maar laten we ons niet meesleuren in het discours van 1 groep binnen onze democratische gemeenschap die de democratie wil onderuit halen en daarvoor zoveel mogelijk medestanders zoekt om uiteindelijk de vrije mening de mond te snoeren, de godsdienstvrijheid te beperken en het doen en laten van de mensheid met een wet van hun voorvaderen wil bepalen in een eengemaakte wereldstaat waaraan geen ontkomen meer is.

    Laten we ook opkomen voor de diversiteit binnen de geloofsgemeenschappen. Alle geloofsgemeenschappen. Ook de on-geloofsgemeenschappen.

    Laat ons opkomen voor de Palestijnen maar ook voor de Koerden, de Syriërs, de Christenen, de Joden, de Eskimo's, de Armeniërs, de Zwarten, de Roden, de Gelen en de Witten.

    Laat ons opkomen voor alle verdrukten in de wereld en niet alleen voor diegenen die in ons kraampje passen.

    Maar laat ons ook ophouden met diegenen die niet in ons kraampje passen te beschuldigen van alle zonden in de wereld.

    Want als er iets bestaat dat niet verdraagzaam is dan zijn het diegenen die met hun medestanders overal ter wereld hun normen en waarden willen opdringen maar enkel verderf zaaien en dat zelf niet meer beseffen.

  • door Luk Sips op woensdag 17 december 2014

    Respect sister. En je staat niet alleen. Love & Peace. We are One.

  • door En ben je het beu op woensdag 17 december 2014

    Hey meid, denk je nu echt dat het specifiek met je kleur te maken heeft? Nee, zoals jezelf aangeeft heeft het te maken met die bepaalde mensen. Ikzelf ben blank, draag een perfecte naam zoals het hoort. Ik was op school geen uitblinker en hoorde nergens bij omdat ik geen merkkleding droeg. Nu sta ik in de schoonmaak en weet je hoe vaak ze bijna nog liever over mij lopen dan rond te gaan of te communiceren? Ook mensen met een andere huidskleur gedragen zich zo naar mij toe. Maar dan is het de kunst om niet racistisch of neerbuigend te reageren. Ik dwing op dat moment correct en vriendelijk respect af. Als het tot een confrontatie komt zal ik met een voorbeeld hun ogen openen. Meestal krijg je dan 2 blikken. De eerste vol woede van "hoe durf je", de 2de is van schaamte. Niet voor mij maar voor hun eigen gedrag. Al zou het mijn Job kosten, da boeit mij dan geen roet. Respect heb je voor iedereen. En laat het nu net dat laatste zijn wat voor 60% weg is uit de mensheid. Ik kook ook van binnen en ben soms bang van mezelf hoe ik reageer op bepaalde gebeurtenissen. Maar ga ervan uit dat het mijn overlevinginstinct is waar mijn dierlijke intuïtie automatisch voor zorgt. Zoek het gedrag van ander nooit bij jezelf zolang je respect hebt voor alles en iedereen.

    • door siegfried op donderdag 18 december 2014

      Dit is nu eens een gezonde instelling! Ik wens jou alvast meer respect toe vanaf 2015!

  • door Nesibe Balta op woensdag 17 december 2014

    Beste,

    Allereerst: succes morgen! Ik doe niet mee omdat ik twijfel over de intenties (politiek), maar wens jullie oprecht succes.

    Racisme is een realiteit en zal volgens mij nooit uitgeroeid worden omdat het menselijk is. Maar racistische gedachten hebben of ernaar handelen zijn twee verschillende dingen en dat laatste kunnen we veranderen!

    We kunnen onze kinderen leren dat blank niet de norm is: meer "kleur" op tv zou al een eerste stap zijn (hoeveel zwarte supersterren of helden zien ze op tv? zwart = sidekick en blank de held... ). En vervolgens meer aandacht voor anderen (niet enkel van andere afkomst of met andere huidskleur, maar ook andersvaliden bvb).

    En onze kinderen kunnen we leren sterk staan. Want ze kunnen je enkel raken als je ze laat raken. Hoe hard ze je ook duwen of slaan of uitschelden, als ze je kern niet raken, zullen ze stoppen. Racisten zijn niet anders dan pestkoppen en een pestkop zoekt steeds iemand die hij kan pijn doen. Daarom moeten we onze kinderen sterker maken, empoweren. Ze leren bij zichzelf te blijven als iemand hen probeert te kleineren en hen leren dat de scheldwoorden helemaal niets over hen zeggen maar alles over de ander.

    Het is natuurlijk makkelijk praten, want ook ik laat me raken...Zelf zou ik je getuigenis kunnen aanvullen met nog meer voorbeelden (net zoals iedereen die "anders" is). En als moeder weet ik hoe het is als je kind gediscrimineerd wordt. En als ik zie hoe mensen naar mijn Afrikaanse vrienden kijken voel ik de woede in me opwellen. Maar we mogen ons niet laten doen en moeten onszelf (inclusief gezin, familie en vrienden) beschermen. Niet in verdediging schieten, maar kalm jezelf blijven.

    En als hier ooit iets uit voortvloeit: ik ben steeds bereid mijn ervaring en kennis in te zetten voor dit doel.

    Nogmaals veel succes!

    • door djdjanssen op woensdag 17 december 2014

      Wat doet 't ertoe of deze mevrouw op een lijst stond. daar gaat 't artikel niet over. misschien dit artikel nog eens herlezen, zodat de inhoud tot je doordringt. verander jouw schuilnaam a.u.b.

  • door Nisha op woensdag 17 december 2014

    Frustraties van jou afschrijven, kan zeker helpen. Ben ook geadopteerd, heb een Vlaamse familienaam en een donkere huidskleur. In Gent opgegroeid en daar zijn ze best wel open-minded. Nochtans zelf al heel m'n leven commentaren mogen aanhoren, en nu nog steeds, zelfs als ondernemer, zoals "amaai gij spreekt al goed Nederlands zeg" ... terwijl NL mijn moedertaal is.

    Wat ik eigenlijk wou zeggen: ik snap jouw frustratie. Om innerlijke rust te vinden, zou ik deze problematiek toch op een andere manier proberen te bekijken/benaderen. Mensen zoeken altijd wel iets bij de ander waarop ze kunnen neerkijken om zichzelf beter te voelen. , Voornamelijk mensen die zichzelf niet goed voelen in hun vel. Diep- gelukkige mensen doen dat niet. Zo lopen er helaas weinigen rond. Oplossing: we moeten werk aan het geluk vd mensen :-). Je zal dus (nog) veel onverdraagzame mensen tegenkomen. Als je niet donker was geweest, dan hadden ze wel iets anders gevonden. En dat neerbuigend gedrag van anderen doet inderdaad verdomd pijn. Dit valt inderdaad niet mee, Dalilla, zeker niet voor jouw zelfbeeld. Dat begrijp ik als geen ander. Soms wou ik ook gewoon "blank" zijn. Ben vaak wenend thuisgekomen.

    Maar als ik dan rondom mij kijk worden ook heel wat andere mensen vernederd en gediscrimineerd: homo's, mensen met een job waarop velen neerkijken bvb poetsen of receptiewerk, vrouwen, mensen die er "anders" uitzien bvb dwergen, of niet binnen het schoonheidsideaal vallen, mensen die vechten voor idealen die niet gangbaar zijn of niet ondersteund worden dr de publieke opinie, mensen met een niet-vlaamse familienaam, en ga zo maar door.

    Mensen blijven primaten. Kennis over de biologie en het oergedrag van de mens hebben me veel bijgebracht. We zijn apen in kostuums :-)

    Je hoeft het niet te aanvaarden, maar probeer er toch anders naar te kijken zodat je innerlijke rust vindt. Hoe meer mensen merken dat het jou weinig kan schelen, hoe minder snel ze dat gedrag tav jou zullen vertonen of hoe sneller ze dat gedrag zullen staken.

    Uit frustraties en discriminatie groeien soms mooie initiatieven zoals Let's go urban van Sihame El Kaouakibi. Zij heeft die frustratie en discriminatie succesvol omgetoverd in iets constructiefs en positiefs. Rijk, arm, autochtoon, allochtoon, christen, jood, moslim, boeddhist, ... de jongeren vinden elkaar en zorgen voor een positieve dynamiek wat werkelijk het voorbeeld is van hoe het zou moeten zijn

  • door frpe op woensdag 17 december 2014

    Beste Dallila, Het doet pijn dat alles te moeten lezen! Zoveel mensen met goede intenties doen dagelijks hun best, of liever: zij doen gewoon, zonder meer, zonder onderscheid te maken. Racisme is blijkbaar 'des mensens' terwijl er in feite geen menselijk rassenonderscheid is. Er is slechts één ras, nl. het menselijk ras! Kleur, gewoontes, cultuur; het maakt allemaal deel uit van een ontwikkeling van miljoenen jaren. Wie zijn wij om in dat kort tijdsbestek dat ons leven uitmaakt om te oordelen, neen, te veroordelen... Op dit ogenblik verblijf ik in een Magreb land en meermaals vertoef ik in zwart Afrika. Allen zijn mijn broeders of zusters. Het doet pijn jouw relaas te moeten lezen en te beseffen dat niet iedereen er zo over denkt...

  • door Didier op woensdag 17 december 2014

    Heel mooi Dalilla ! Je spreekt voor een heel grote, stille groep van mensen die het in deze samenleving dikwijls heel moeilijk hebben, en die sommigen het liefst van al volledig de mond zouden snoeren, o.a. door pervers gescherm met termen als “slachtofferrol”. We maken duistere tijden mee, maar ooit zal ‘het hart’ zegevieren, daarin moet je geloven. Zoals je ziet aan de reacties ben je helemaal niet alleen. Veel moed toegewenst!

  • door Ronald Van Beneden op woensdag 17 december 2014

    Dalilla, Ken je de klassemaatschappij? Zonen van ministers worden direct tot minister gebombardeerd. Kinderen van families krijgen alles in de schoot geworpen. Krijgen alle kansen in de maatschappij dankzij de mogelijkheden van de ouders. Ze blijven in dezelfde kringen ronddraaien en hebben relaties in deze gesloten wereld. Zo gaat het ook in ons dagelijks leven.Vroeger was erde beroepsorientering.Te zwak in lager onderwijs direct geklasseerd als gemaakt om te werken. Toen werden we al behandelt als parias of broekverslijters enkel goed om te werken aan de band en is gelijk aan kleine pree en klein pensioen. K'Heb 6jaar gestudeert op eigen kosten opleiding homeopathie te Leuven op batchelor niveau en diploma behaalt zoals verschillende anderen. Madame Onckelinx maakte enkele jaren later gewoon brandhout van de opleiding vooral ingegeven door de farma industrie. Gelukkig heb ik nooit een angagement genomen in het beroep als homeopaat.Ik werk op de NMBS en als personeel maak je condtant kleinerende toestanden en discriminatie mee en niet enkel op de werkvloer maar ook erbuiten. Dus overal in de maatschappij is wel enige vorm van onderscheid(racisme )te vinden. Ik ben dit allang beu maar klokkenluiders en strijders voor gelijkheid worden meestal volledig buiten het maatschappelijk gebeuren geplaatst. Jij fixeert je nu op je huidskleur maar geloof mij minachting en onderscheid is overal aanwezig in onze maatschappij.Alleen zijn zij die hogere opleidingen genoten hebben de klas bas allang vergeten en kijken ze enkel naar wat voor hun licht. Ze spreken sussende woorden. Zeggen tegen racisme te zijn maar minachten zelfs hun ras als deze mensen wat minder geluk en intellegentie hebben meegekregen. Ze zitten oneindig te zeveren over hoe het zou moeten zijn. Ze vergaderen over alle mogelijke problemen hebben een dikke wedde,eten hun buikje rond, zorgen voor hun eigen goed pensioen en drinken een goed glas en alles blijft zoals het was of wordt nog erger.

  • door martin meerts op woensdag 17 december 2014

    Dalilla,

    Zoals Richardch hierboven al aanhaalde: 'Er hangt verandering in de lucht.' Extreem - rechts mag dan in de regering zitten (en ik wil dat zeker niet minimaliseren). Maar er broeit iets van onderuit. Ik voel het elke dag. Mensen engageren zich terug en komen in verzet. België is trouwens een land dat een grote traditie heeft op dat gebied. Het enige Jodentransport dat ooit tegen gehouden werd, was in België. En dat is maar één voorbeeldje. In Brussel zijn er verschillende standbeelden opgericht voor verzetshelden. En er bloeit opnieuw iets moois. Je zal het zien. Je bent niet alleen. Integendeel!

  • door Danny Perdaen op donderdag 18 december 2014

    Beste Dalilla,

    Het zijn niet alle Vlamingen die dit gedrag vertonen gelukkig maar, maar je heb reden dit aan te klagen, hetzelfde geld ook voor een geaardheid hoor. Ik hoop vurig dat de sit-in op het Poelaertplein te Brussel een signaal zal zijn. Of het zal helpen is een andere vraag, misschien was het beter deze sit-in te houden voor de ingang van een partij bureau, die doet alsof ze niet racistisch zijn door het opvoeren van mensen van andere afkomst, maar waarvan de partij vol zit van politici die van een partij komen die daarvoor veroordeeld was voor racisme. Zolang er partijen zijn die dit racisme zonder schroom prediken, zal er nog niet zo vlug iets veranderen. Dezelfde partijen stigmatiseren ook ander bevolkingsgroepen, het bizarre daaraan is dat ook velen van die gestigmatiseerden zelf zonder het te weten deze partijen bij de verkiezingen hun stem hebben gegeven. Nu deze partijen aan de macht zijn en stilaan en stelselmatig de waarheid aan de oppervlakte komt, wat hun bedoeling was, kunnen we enkel hopen dat bij een volgende stembusslag ze een vernedering krijgen die ze nooit hadden verwacht.

  • door Alias Dacht op donderdag 18 december 2014

    Ik zal er morgen zijn!!!

  • door sarahindestad op donderdag 18 december 2014

    Ik schrik hier van. Net zoals ik elke weekend schrik van de studenten bij mij op't werk, die, nadat ze met zijn allen zijn gaan feesten, vertellen over welke collega alweer de toegang werd geweigerd aan de deur van de discotheek. Niet meer van dezen tijd, en blijkbaar, helaas, meer dan ooit van dezen tijd. Het is een magere troost, maar weet dat wij, de laatste paar Kind&Gezin (Turnhoutsebaan) afspraken van onze 21 maanden oude dochter steeds (tevergeefs) hoopten dat dat mooie, tof geklede, kleine jongetje, dat we de eerste paar keer altijd zagen met die zorgende papa en mama-met-pretlichtjes er ook weer zouden zijn. Héél véél succes morgen!

  • door vagebond op donderdag 18 december 2014

    Ik reageer zelden op posts, berichten en andere vormen van media die we deze dagen benutten, maar dit stuk raakte me echt. Ik ben zelf ook niet van Belgische afkomst, ik ben zoals ze dat mooi zeggen een "mix".

    Ik wil het niet hebben over het racisme dat ik al dan niet heb mogen meemaken in mijn leven, maar meer de reden waardoor ik denk dat het steeds erger wordt.

    Voor het grootste deel hou ik de media én politiek verantwoordelijk, zij voeren een schaamteloze propaganda die overduidelijk anti-moslim is en zich vooral richt op segregatie. Feiten en fictie worden gecombineerd tot sappige verhalen, daarna slaan ze er dubbele quotes omheen en ze mogen vertellen wat ze willen. (waarheid is optioneel)

    Bedenk een probleem, maak mensen bang en dan insinueer je een dader. Doe dat vaak genoeg op allerlei emotionele niveau's en mensen gaan automatisch de richting uitkijken welke de media oplegt.

    Ik walg hiervan en je ziet steeds meer dat mensen begrip inruilen voor geweld, liefde voor haat, samenhorigheid voor isolatie. We worden verdeeld in allemaal kleine groepjes die net iets anders denken, als je een beetje nadenkt snap je dat maar één partij hier de vruchten van plukt.

    Dus misschien ga ik een beetje off-topic en daarvoor wil ik me ook excuseren.

    • door Didier op donderdag 18 december 2014

      Beste vagebond, je hoeft je helemaal niet te excuseren, en je gaat helemaal niet off-topic, wel integendeel, je raakt de essentie van de zaak (!) :

      "We worden verdeeld in allemaal kleine groepjes die net iets anders denken, als je een beetje nadenkt snap je dat maar één partij hier de vruchten van plukt."

      Dat “verdelen” gebeurt hier en overal, ook en vooral op het internationale niveau. En die ene “partij” is duidelijk aanwijsbaar voor iedereen die “een beetje nadenkt”.

      Jij verdient een veel mooiere naam dan dat !

  • door Rick Brands op donderdag 18 december 2014
  • door siegfried op donderdag 18 december 2014

    Beste Dalilla, er staan hier veel waarheden neergepend, waarheden waar je zeker en vast jezelf in kan terugvinden en energie kan uitputten. Ik heb het geluk (jammer dat dit zo moet worden gesteld) dat niemand mij in gelijk welke zin lastig valt maar daarvoor heb ik ook moeten aan werken daar ik vroeger eerder een introvert type was. Jaren geleden was ik samen met mijn vrouw en 2 dochters in Maleisië, een backpackers rondreis zeg maar. We starten onze reis in Muar en het voelde heel vreemd aan, we werden van alle kanten bekeken. Het voelde zelfs beangstigend aan! Toen kwam het in me op wat het moet zijn als "vreemdeling" in België ... Ik begrijp je dus en kan je perfect volgen. Ik wens jou in elk geval veel succes toe deze namiddag, zelf kan ik er jammerlijk genoeg niet bij zijn ...

  • door Jan Beckers op donderdag 18 december 2014

    Beste, Wil vanuit Nederland, het koude en winderige Vlissingen, u mijn volledige steun betuigen. Niet dat dit nu direct iets wezenlijks uitmaakt, maar hier is iemand die al het slechte u is overkomen scherp veroordeeld en verafschuwd. Een goed vriend van mij de helaas overleden Rotterdamse dichter Arie Gelderblom eindigde zijn brieven aan mij altijd met "In de hoop op een betere wereld." Dat wil ik nu ook zeggen en draag op mijn manier een steentje hieraan bij door altijd tegen onrecht te ageren. Kan helaas niet in Brussel zijn vanmiddag maar ik weet zeker dat mijn gedachten door de wind daar naar toe meegevoerd worden. Jan Beckers,Vlissingen.

  • door Ides Nicaise op donderdag 18 december 2014

    Dalilla, Aangrijpend getuigenis, en razend knap geschreven. Ik ben geschokt door wat ik te weinig zie. Ik kan er niet bij zijn vanmiddag (moet lesgeven) maar in gedachten wil ik aan je kant staan! Ides Nicaise

  • door LotteHeyde op donderdag 18 december 2014

    Lieve Dalilla, Ik heb de EER gehad om met je samen te werken waarin alles overduidelijk werd dat je een hard werker bent. Correct, vriendelijk, begripvol.. Een totaalpakket. Op je sociale media kan je zien hoe gelukkig je bent met je nieuwe gezinnetje.. Dagelijks stel ik mezelf de vraag hoe het zal gaan in de toekomst van mijn zoontje. Plots kwam hij thuis en zei me dat hij donkerwit is.. Waar komen die woorden vandaan? En nog sterker, hij is 3 jaar, wat zal het zijn als hij 14 is en door zijn puberteit gaat?! Dezer dagen is het absoluut niet gemakkelijk en vrees er ook voor dat het niet gemakkelijker zal worden. Het wordt inderdaad eens tijd dat de oogkleppen worden weg gehaald en dat er eens gekeken wordt naar de werkelijkheid..

    Bedankt Dalilla voor deze sterke woorden! Ik kan er helaas niet fysiek bij zijn vandaag maar draag jullie mee in mijn hart!

    Liefs, Lotte en Antwone

    • door Johan op donderdag 18 december 2014

      Dalilla, prachtig neergeschreven wat jammer genoeg heel veel mensen hier in het Westen meemaken. Het racisme gaat inderdaad van erg naar erger. Ikzelf, als blanke, heb daar enkel mee te maken als ik verwoord waar ik voor opkom : mensen uit alle hoeken van de wereld welkom heten in mijn gemeente, of ze nu van Europa, Azie, Amerika of Afrika komen, en hen helpen waar nodig (Nederlandse les aanreiken, helpen met integreren, ...). Veel blanke mensen verklaren me gek en keren me vervolgens de rug toe. Ook het racisme op de werkvloer wordt dagelijks erger : de grofste scheldwoorden voor Afrikanen zijn tegenwoordig normaal (vroeger werd er nog bijgezegd : "maar ik ben geen racist, zenne"). Nu zijn er velen blijkbaar trots om racist te zijn. Als de (populistische) politiekers dan ook nog die kant opgaan ...

  • door sarahjulie op donderdag 18 december 2014

    Beste,

    ik ben 16 jaar en ik ben mijn geloof op het vlak van oa naastenliefde al kwijt in dit land, zelfs in heel deze wereld. Ik ben zelf een blank meisje en had er dus eerst persoonlijk geen last van. Mijn middelbaar doe ik in een relatief middelgrote stad, met gevolg dat ik dus ook veel allochtonen tegen kom en ontmoet. Ik persoonlijk maak geen onderscheid in bv huidskleur met gevolg dat ik Turken, Afrikanen.. als vrienden heb. Hierdoor krijg ik persoonlijk al verwijten te horen, jammer genoeg. Die verwijten raken mij al, dus ik kan me voorstellen wat voor pijn je moet voelen als je zelf een andere huidskleur/geloof.. hebt. Ik hoop dat je beseft dat je er niet alleen voor staat en dat vele je steunen! Mensen zijn bang voor wat hen vreemd is waardoor het jammer genoeg nog een tijd zal bestaan, maar samen kunnen we er aan werken! :)

  • door GerardCorneel op donderdag 18 december 2014

    Van harte bedankt voor jou getuigenis. Ze heeft mijn ogen geopend. Ik zal mij meer inzetten om elke vorm van racisme te bestrijden. En ik zal in de eerste plaats beginnen bij mezelf.

  • door fotto op donderdag 18 december 2014

    Ben blij dat dit wordt opgepikt. Ik zit samen met 7 mensen van allochtone afkomst in een spoedcursus bedrijfsbeheer. Ik ben de enige die een BVBA zal opstarten met het doel van een kmo op te richten. Veelal is de mede-cursisten hun verhaal er één van bijna te moeten gaan ondernemen om zo niet zonder inkomsten te zitten. Straf. Echt straf. In de nabije toekomst zal ikzelf misschien wel mensen moeten aanwerven. Ik bedenk me daarbij dat het wellicht bijna onmogelijk zal zijn mensen met een allochtone afkomst aan te werven omdat er maar een klein deeltje door ons rot onderwijssysteem geraakt. Jammer, erg jammer. Concentratie-scholen, concentratie-wijken. Het is onze schuld. En we mogen het niet ontkennen.

  • door nadia lievens op donderdag 18 december 2014

    zelf ben ik blank maar mijn levenspartner is van Afrikaanse oorsprong. wat mij het meeste pijn doet is niet de talloze opmerkingen, het verbale geweld , het nakijken. wat mij pijn doet is dat onze relatie kappot gemaakt word door de belgische regering. miijn vriend is als illegaal naar het land gekomen , ok dat was zijn keuze maar zo zijn er noor duizenden meer. maar wil dat dan zeggen dat onze liefde niet echt is , dat wij niet samen mogen zijn ? samen hebben we een zoontje van 14 maanden . toch krijgen we keer op keer negatief ! dat hij werk heeft , nederlands leert en al super geintegreerd is dat maakt niks uit ! het probleem is dat ik zelf blijkbaar niet mijn droom mag najagen om terug te studeren. want als het er op aankomt kan ik hem niet "onderhouden". wat ze vergeten is telkens als ze hem zijn verblijf ontzeggen verliest hij weer zijn job en dan rooien we het ook. mmm waarom kan iemand zonder geld en met een hoop schulden trouwen met de eerste de beste belg maar als hij een andere kleur heeft dan is geld ineens het belangrijkste !!! Maar het leven gaat door , en we blijven lachen voor de medemens maar vanbinnen ga ik dood

  • door jeevee op donderdag 18 december 2014

    Ik las zelden een beter artikel over racisme dan dit. Iedereen moet dit lezen. Geen gezever, maar recht to the point. En bijzonder vlot geschreven. Bedankt ervoor.

  • door Jan Willems op donderdag 18 december 2014

    Aanvullende info. Middels een klein artikeltje kreeg deze brief van Dalilla zelfs aandacht in De Tijd (18/12, p.6).

  • door Ronald Van Beneden op donderdag 18 december 2014

    en het Nieuwsblad

  • door Gilbert Desmet op vrijdag 19 december 2014

    Ik vind dat dit artikel op "repeat" zou moeten staan zodat het nooit meer verdwijnt. Het racisme is zo schrijnend. Het probleem is dat bv zovele mensen in mijn dichte omgeving het niet eens meer of nog niet doorhebben. Hoe dat komt?! Doodeenvoudig nooit echt contact hebben met mensen buiten hun eigen kleine, vertrouwde kringetje. Onwil? Angst? Cocoonen? De eigen kleine pietluttige "ongelooflijk grote problemen" tot enorme proporties opblazen, alsof hun leven en dan van hun dierbaren ervan afhangt. Intriest maar o zo waar. Het is niet voor niets dat zovele politieke partijen daar garen bij spinnen. Ik zeg dus nog eens: zet dit artikel op "repeat"; dat het hier nog voor jaren blijft.

  • door mennaamzegikniet op vrijdag 19 december 2014

    Hoi,

    Leuk leuk, of eigenlijk eindelijk eindelijk! Maar eigenlijk ben ik niet blij, ik ben zeer droevig zelf. Vooral door alle reacties, het is gewoon gebakken lucht wat jullie verkopen.

    Ik vraag me sterk af of iemand, tegen deze gang van zaken reageert heeft toen het zich voor deed onder hun neus? Ik denk het niet, a'le ik weet het zeker van niet, want dan zouden de reactie hier volledig anders zijn! Denken jullie ook niet?

    Alle mensen met een blankehuidskleur, zouden zich dood moeten schamen! Jullie hebben in de verste verte geen flauw benul hoe het voeld.

    Racisme is ook niet goed te praten als vrij menings uiting, een voorbeeld: (gaat er dik opliggen maar dan leest u het ook eens) Vrije menings uiting: Die persoon stink zeg! Racimse: Vuile stink pool! (Sorry poolse mede mens maar ik moest wel een nationaliteit noemen) Denk dat iedereen wel het verschil ziet, toch.

    Ik begrijp ook niet waarom dat er bij persoon altijd zijn etnische afkost moet vermeld worden als hij van ergens anders komt dan Belgie vb: De winnaar van de slimste mens 2014. wat is het belang om te vernoem dat hij van Marokaanse origine is? Zijn naam is toch, Adil? Is het dan niet gewoon genoeg om hem bij zijn naam te noemen, zijn familie zou ook naar de uitzending gekeken hebben, ja en, wat willen jullie hier mee zeggen? Is het voor een "allochtoon" verboden om naar canvas of een te kijken? Ik kijk ook naar canvas en een, stiekem ze wat het mag blijkbaar niet! Ik ken Adil trouwens niet, hij schijnt een goei film gemaakt te hebben, zou ik wel willen zien.

    Het gaat me er enkel over dat zelfs als je je laat naturaliseren (tot Belg in dit geval) je dan zelfs niet als vol wordt aan zien. Als bij hem of bij andere uberhoubt de vermelding van de nationaliteit van belang is en hij/zij is genaturaliseerd, dan is het gewoon Belg (punt).

    Ik vraag me vaak af of men wel beseft dat zelf de grondwet in dit land discriminerend en racistis is of mag het dan wel? Mag je wel discrimineren en racistis zijn als het in de wet staat? Zou het centrum voor gelijke kansen en racismebestrijding wel genoeg ruggegraad hebben om hier tegen in te gaan of zo als altijd voor de schoneschein het blazoen van de staat op kuisen? We doen er toch iets aan???? Yeah right!!!

    Democratsie??? In een echte democratsie mag iedereen mee doen. ik ben voor stemplicht voor elke inwoner van Belgie, ja ook de "allochtoon" die nog maar net int land woond. "Als je nu huiverde of een tegen werkende reflex hebt", wel sorry dat ik het zeg maar dan ben racist!!! want waarom niet?

    We zijn nu met zekerheid al meer dan 5000j tegen racisme aan het vechten en nog hebben we het met zen alle nog niet begrepen, het is niet voor niets mensDOM en dierenRIJK.

    Persoonlijk denk ik dat terrorisme vaak een reactie is tegen racisme. Maar ja we zijn collectief verontwaardicht als er een aanslag gebeurd, maar de onderliggende oorzaak aanpakken, hoo maar. (Voor de goede orde moord en verderf zijn geen goede reactie, laat dat duidelijk zijn)

    De toekomst zie ik niet rooskleurig in, als we al niet tot totale zelfdistructie overgaan, dan zal het wel gebeuren door een machine. Ik schat dat over 20 - 30j we er wel in gelukt zullen zijn om een AI the creeren en die dan vroeg of laat wel tot singulariteit (zelfbewust zijn) zal komen. Wat denken jullie hoe zal het reageren op racisme (het zal naar ons beeld gebouwt zijn)? Het zal alle sinds niet braaf afwachten, of zeggen "dat vind ik niet tof van jullie".

    Alle dit was men ei, een olifantenei maar een ei. Heb er nog veel meer ze, dont worry...

    Vraag me af of de redactie wel het lef heeft om dit integraal en zonder aanpassingen op de site te zetten? We zullen zien ;-)

  • door ismail spada op vrijdag 19 december 2014

    Terwijl op 18 december +- 200 mensen van donkere huidskleur en ook wat Marokkanen zich verzamelden om de uitspraken van T Francken aan te klagen op vraag van de oppositie, lichtte de staatsecretaris elders in Brussel zijn beleid toe in het gezelschap van zijn Franstalige medewerker Laurent Mutambayi van Congolese afkomst.

    Die medewerker is niemand ontgaan en kon op lof rekenen in de Waalse pers alsook de voortzetting door Francken van het beleid van Maggie De Block.

    Een geniale zet zo blijkt.

    http://www.7sur7.be/7s7/fr/1502/Belgique/article/detail/2126700/2014/11/20/Le-coup-de-genie-de-Theo-Francken.dhtml?show=art

  • door Sven V op zaterdag 20 december 2014

    Beste Dalilla,

    Jouw artikel heeft me tot tranen toe bewogen en doen inzien dat echte integratie in België nog steeds een veel te langzaam proces is, vol koppige obstakels. Schop ons gerust vaker een geweten!

  • door Anon JJ op zondag 21 december 2014

    Wat kan een mens anders zeggen dan "wat een mooie tekst".

    Een in en intriest verhaal, maar mooi verwoord en confronterend voor ons allemaal.

    Lieve Dalilla, ik woon in de stad van dé Burgemeester, de échte premier van dit land, en ik kan je alleen maar vertellen dat mensen met een andere huidskleur hier gewoon vervolgd worden.

    Maar ik wil je het liefst van al hele prettige eindejaarsfeesten toewensen, ver van alle flamingante en racistische bagger die zo rijkelijk wordt rondgestrooid in dit land...

  • door HELENE PASSTOORS op zondag 21 december 2014

    Zeer goed, Dalilla, zeer juist, zeer noodzakelijk en uitstekend onder woorden gebracht. Godzijdank voor een keer niet 'genuanceerd'! Want rond zaken als racisme is er niks te 'nuanceren', punt. En wees vooral niet bang voor je woede! Die is gezond. Die geeft energie en vechtlust. Zonder woede kunnen we nog eeuwenlang zwetsen en ondertussen sluipt het gif weer steeds dieper. Wees ook ajb woedend op het paternalisme, de betutteling. Ook die worden ingegeven door racisme ook al voelen paternalisten dat meestal helaas niet aan. De goede bedoelingen, weet je wel. Doorsturen naar het technisch onderwijs is daar één voorbeeld van, maar meestal is het veel minder duidelijk. Schrijf ook daar eens meer over als je wilt. Ik hoop dat er nog veel betogingen volgen, totdat de media er vol van staan en er eindelijk een grootscheepse bewustwording en reactie komt. En dat je nog veel zult schrijven over het racisme hier, zelfs de kleinste, meest onbewuste uiting ervan. Warme groet, HP

  • Het is niet langer mogelijk om te reageren.

    Lees alle reacties