De community ruimte is een vrije online ruimte (blog) waar vrijwilligers en organisaties hun opinies kunnen publiceren. De standpunten vermeld in deze community reflecteren niet noodzakelijk de redactionele lijn van DeWereldMorgen.be. De verantwoordelijkheid over de inhoud ligt bij de auteur.

Wat ik denk over het VAPH (Vlaams Agentschap voor Personen met een handicap) en hun vooruitstrevend PvB (PersoonsVolgend Budget)

Wat ik denk over het VAPH (Vlaams Agentschap voor Personen met een handicap) en hun vooruitstrevend PvB (PersoonsVolgend Budget)

maandag 1 maart 2021 14:11
Spread the love

Laat om te beginnen het woord ‘voor’ maar weg. Ik voel het eerder aan als TEGEN Personen met een handicap (noodkreet en opinie)

Net als meer dan 15.000 anderen ben ik wachtende op een budget om terug zelfstandig te wonen, wat ik tot mijn 59 heb gedaan. Door een belachelijk stomme valpartij in Brazilië ben ik toen meteen – gerepatrieerd van Rio de Janeiro met KLM recht naar Sint-Lenaarts – permanent in een rolstoel terechtgekomen, en in een WZC, RVT of rusthuis, noem het zoals je wilt.

Ik heb al mijn hele leven een neurologische aandoening en was voor mijn 59e al van plan om een PvB aan te vragen maar het moest plots sneller.

Ik verblijf (wonen krijg ik echt niet uitgesproken) in een goed WZC. Met wat assertief zijn, bereik je veel. Ik heb geen probleem met het WZC, er werken daar fantastische mensen. Het gaat over de financiën.

Ik was net op pensioen en klaar om ervan te profiteren door uitgebreider en langer te reizen, toen ik immobiel werd.

Brazilië had ondertussen mijn hart gestolen.

Het verblijf van één maand in een WZC kost om en bij de 2.000 €. Dat is 500 € meer dan ik maandelijks voor mijn pensioen ontvang.

Gelukkig heb ik wat spaarcenten die dienen om te reizen maar elke maand, en dat al 3,5 jaar lang, gaat er 500 € van mijn spaarrekening. Reken zelf maar uit 3,5 jaar = 42 maanden x 500 € dat me het reeds heeft gekost, terwijl ik gewoon wacht op eenn budget dat is goed gekeurd.

Moest een taxichauffeur zoveel wachtgeld verdienen, hij zou niet meer rijden.

Ik denk dat ik ongeveer nog 2,5 jaar kan rondkomen met mijn spaarcenten.

Hoe kan dit ? Door een flinke leugen van de overheid. Het excuus is:

Er zijn lange wachtlijsten omdat er geen geld is om meer budgetten in één keer uit te betalen.

Covid-19 heeft echter bewezen dat er wel geld is. Terwijl ik, en met mij meer dan 15,000 andere personen met een handicap, al jaren (15 jaar and counting) op beloofde centen van een fantastisch systeem zitten wachten, kregen/krijgen veel zelfstandigen automatisch een bedrag om de het verlies van hun gesloten café, restaurant, fietsenwinkel, kledingwinkel enzovoort te compenseren. Moeten zij daar iets voor doen, neen, behalve zelfstandig ondernemer zijn.

Als we 2,5 jaar verder zijn en ik kan mijn factuur niet meer betalen omdat alles dan op is. Zelfs geld om opnieuw meubeltjes in een eventueel nieuw appartement te zetten is er dan niet meer. En ik woonde in een volledig gemeubeld appartement woonde waar alles van mij was en dat bijna alles voor een habbekrats is weggegeven. Ik moet helemaal van NUL beginnen.

Dat doet pijn, je wordt daar wanhopig van.

Nog 2,5 jaar en ik moet naar het OCMW om alle kosten bovenop mijn pensioen bij te leggen voor het WZC, op voorwaarde dat het OCMW alle controle heeft over mijn bezittingen … op zich niet erg want ik heb toch niets meer, maar wel mentaal zwaar om te dragen. Ik was mijn hele leven zelf verantwoordelijk voor alles. Nog even en ik ben vleugellam geslagen, en Waarom ?

Omdat het VAPH nalaat zijn beloftes na te komen.

Ook al is er een wetsresolutie ingediend om -65 jarigen in WZC’s in en aparte prioriteitengroep te plaatsen, het water staat me aan de lippen.

Nog even, en het hoeft niet meer, dan is het te laat.

En laat er veel mensen in dezelfde situatie verkeren, ik ben echt niet alleen.

Creative Commons

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!